{"id":24327,"date":"2025-08-04T15:40:00","date_gmt":"2025-08-04T15:40:00","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=24327"},"modified":"2025-11-11T15:48:44","modified_gmt":"2025-11-11T15:48:44","slug":"24327","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=24327","title":{"rendered":"LOKERSE FEESTEN"},"content":{"rendered":"\n

Lokerse Feesten, maandag 04 augustus 2025<\/p>\n\n\n\n

Rock Werchter vierde in juli zijn veertigste editie. Lokeren doet er nog tien jaar bovenop.  De jubileumeditie vindt plaats van 01 tot en met 10 augustus. Er zijn speciale feestelijkheden gepland. De Expo “50 jaar Lokerse Feesten” in het Stadsmuseum Lokeren, met foto’s, verhalen en anekdotes over de geschiedenis van het festival. Er was een Belpop Bonanza-voorstelling in het Cultuurcentrum, gevolgd door een LF50 party. Maandag 04 augustus 2025 zou de annalen ingaan als een van de meest memorabele avonden in zijn lang geschiedenis\u2026.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tekst & Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a> (i.s.m. Keys & Chords) <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

The Undertones<\/strong>, een van de beste live bands in het punkrock cirquit stellen nooit teleur. De band uit het noord-Ierse Derry werd in 1975 opgericht. Tot hun split in 1983 om in 1999 een doorstart te maken. Alleen bedankte Feargal Sharkey omdat hij zijn zangcarri\u00e8re had be\u00ebindigd. We hadden dus niet zo\u2019n al te hoge verwachtingen zonder Sharkey, die met \u2018A Good Heart\u2019 ook hier een grote een hit had in 1985. Paul McLoone werd ingehaald als zanger. Maar de originele bandleden van het eerste uur zijn er ook nog steeds. Drummer Billy Doherty, de broers gitaristen John en Damian O\u2019Neill en bassist Mickey Bradley vormen de ritmesectie. En ze doken meteen in het klassieke werk met \u2018Jimmy Jimmy\u2019. Onze redenatie voor Sharkey was meteen in een flits voorbij. En ook John O’Neills gitaarriffs vervormde vrijwel meteen een glorieuze adrenalinestoot, net zoals bij \u2018Male Model\u2019, nummers waarin die beukende drums ons omsluieren. \u2018The Love Parade\u2019 uit het album \u2018Sin Of Pride\u2019 uit 1983 klonk fris, \u00e9n we razenden door met het bruisende \u2018Thrill Me\u2019, met die weelderige vocale harmonie\u00ebn en de sing-along song \u2018Boys Will Be Boys\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Van de punksong \u2018You\u2019ve Got My Number\u2019 (Why Don\u2019t You Use It!) uit 1979 ging feilloos naar \u2018Hard Luck\u2019. Een gezellige moshpit ontstond midden in de menigte, want stilstaan op die meeslepende nummers van The Undertones is haast onmogelijk. De hit \u2018It\u2019s Going To Happen\u2019 had een new wave vibe, en ook de debuutsingle \u2018Teenage Kicks\u2019 uit 1978 verscheen midden in de setlist. Met dit nummer verzekerde de band zich destijds voorgoed van een plek in de analen van de punkvocabulaire. Ze onderscheidden zich toen van vele van hun tijdgenoten. The Undertones cre\u00eberden wat zoveel muzikanten ontglipte, en dat is de perfecte popsongs, met meestal drie akkoorden en knappe vocale harmonie\u00ebn te standaardiseren. Het lijkt een eenvoudig recept, maar zo verdomd moeilijk. En toen moest \u2018Here Comes The Summer\u2019 nog door de woofer knallen. The Undertones staan nog steeds garant voor die hectisch power punksongs. \u2018My Perfect Cousin\u2019 en die opruiende riffs van \u2018I Know a Girl\u2019 deed ons even naar adem happen. Met het afsluitende en briljante \u2018Get Over You\u2019, met zijn beukende drums, zweemzoete vocalen en perfect gevormde hormonale teksten daalde het energieniveau van de band geen moment. Een verbluffende set!  <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

We blijven over het kanaal voor The Damned. <\/strong>De band die in 1976 werd opgericht in Londen. Maar het is vooral een band van primeurs! Het was de eerste Britse punkband met een single; \u2018New Rose\u2019, een band die op tournee trok naar de VS, maar ook een band die uit elkaar ging en weer bij elkaar kwam. Anno 2025, het collectief met zanger Dave Vanian, basmaestro Paul Gray, Monty Oxymoron op toetsen, gitaargoeroe Captain Sensible, met zijn kenmerkende rode baret \u00e9n drummer Rat Bleedin\u2019 Scabies. Menig wervelende gitaarakkoorden van The Captain gingen naar die beukende drums terwijl nummers als \u2018Love Song\u2019 uit de versterkers knalden. Maar al even hectisch klonk \u2018Machine Gun Etiquette\u2019, de titelsong van die knappe langspeler. Het melodieuze en zeer pakkende \u2018Wait For The Blackout\u2019 met knarsende gitaarriffs \u00e9n het opgeschroefde en punkgevoelige \u2018Lively Arts\u2019 waren volgende culminatiepunten. Met de soundscape van \u2018The History Of The World\u2019 (Part 1) doken we terug in de wereld van psychedelische rock.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Een uitgesponnen \u2018Eloise\u2019, een cover van Paul en Barry Ryan was ook hier een triomfantelijk traktatie met zijn melodramatische zangpartij. Een song die The Damned in 1986 heel wat commerci\u00eble media aandacht schonk door het orkestrale dat schuilt in het nummer. Paul Gray\u2019s bulderende baslijnen gaven een verfrissende twist aan die geremasterde versie van \u2018Fan Club\u2019, een ode aan oprichter en punkrockgitarist Brian James die onlangs overleed op 03 maart 2025. Diepe punktunes ontwaarde dan weer in nummers als \u2018Neat Neat Neat\u2019 \u00e9n die eerste single \u2018New Rose\u2019. Het zeer toegankelijke \u2018Smash It Up\u2019 was de ideale uitsmijter van een heerlijk concert. The Damned, zoals steeds en altijd explosief, zoals wel vaker onvoorspelbaar.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\u2018The Godfather of Punk\u2019 James Newell \u2018Iggy Pop\u2019<\/strong> Osterberg Jr. staat 20-jaar na datum opnieuw op dat al even iconische podium van Lokeren. Toen werd het concert geregistreerd voor een live album; \u2018Iggy Pop & The Stoges: Live op de Lokerse Feesten 2005\u2019. Hij is inmiddels 78-jaar jong (21 april 1947), maar de stem en zijn energieke moves zijn nog steeds intact. Feilloos walst hij door zijn setlist. Hij verwonderd en verbluft een volgepakt festivalterrein in zijn ontblote torso. Na een duistere en lange \u2018Rune\u2019 (Noveller Intro) komen al snel het introverte \u2018T.V. Eye\u2019, met zijn bijhorende blaffende honden \u00e9n het obscure \u2018Raw Power\u2019 ons bij het nekvel pakken.<\/p>\n\n\n\n

Drummer Urian Hackney  drijft onvermoeibaar het momentum op, terwijl de baslijnen van Brad Truax strakke ritmiek toevoegen. Nick Zinner sneert met ge\u00eblektriseerde gitaarsalvo’s, net zoals Ale Campos essenti\u00eble gelaagdheid aan het gitaargeluid toevoegt met haar diepe baslijnen \u00e9n Seamus Beaghen zich behendig waagt op toetsen. De hoornsectie met Leron Thomas en Corey D King is een leuke toevoeging.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Iggy wuift zijn fanbase toe, die gaan uit de bol, het wordt even crazy met songs als \u2018I Got a Right\u2019 en \u2018Gimme Danger\u2019,  Iggy bespeelt zijn publiek met zijn apollinische en spasmodische energie. En toen kwam al snel het commerci\u00eble succes als soloartiest in de jaren \u201970 met nummers als \u2018Lust For Life\u2019 en het ideale meezingmoment \u2018The Passenger\u2019, met zijn \u2018la la la\u2019-refrein door de woofer geknald, songs waarmee Pop muziekgeschiedenis schreef. Het is gebaseerd op de samenwerkingen in het Bowie-tijdperk midden jaren zeventig, een tijd van creatieve efflorescentie voor Iggy Pop.<\/p>\n\n\n\n

De sfeer is ook in Lokeren uitzinnig, Iggy houdt ervan en voedt zijn muzikaliteit. Het heavy geperformde \u2018Death Trip\u2019, met zijn opwindende gitaarriffs gaf aanleiding tot enig crowdsurfing, net zoals hij bij het diffuse \u2018I Wanna Be Your Dog\u2019,  nummers uit het Stooges tijdperk op wandel gaat. Songs die zich ook makkelijk onttronen in een punkrockexplosie. Iggy Pop blijft een rebel, spuugt wat in het rond en zet \u2018Search and Destroy\u2019 in, om al snel het altijd funky en in-the-pocket \u2018Down \u2018On The Street\u2019, dat vol syncopische grunts en pop zat, als volgend surrealistisch hoogtepunt in de set te verweven. \u20181970\u2019 was een punkmeesterwerk, om met \u2018Some Weird Sin\u2019, een geweldige song uit zijn Bowie periode te serveren. \u2018Frenzy\u2019, een recent nummer met dat Stooges-achtige excelleerde naadloos naar het bombastische \u2018Nightclubbing\u2019 en de rocker  \u2018Modern Day Rip Off\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Iggy laat zich laconiek op een versterkercase het podium oprijden voor het afsluitende \u2018I\u2019m Boring\u2019\u2026\u201dI’m the chairman of the board.  I’m a Lincoln monologue. I’m livin’ like a God. I’m bored\u2026..!\u201d Helaas bleven \u2018Real Wild Child\u2019 (Wild One) en \u2018Funtime\u2019 in de platenkast vanavond. Iggy Pop wordt niet voor niets de Godfather of Punk genoemd. Vanaf het eerste nummer in ontbloot bovenlichaam, vanaf de eerste noot een headliner om nooit te vergeten. Alright, motherfuckers\u2026 Iggy Pop, het heilige graal op de Lokerse Feesten\u2026!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Deze iconische festival dag werd afgesloten door de legendarische Sex Pistols Ft. Frank Carter. <\/strong>De Engelse punkrockband bracht in 1977 hun enige studio-album \u2018Never Mind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols\u2019 uit. De single \u2018God Save The Queen\u2019 werd meteen ook hun grootste hit. Nadat de band in 1978 uit elkaar gaat, volgt er in de loop der jaren enkele re\u00fcnies<\/p>\n\n\n\n

Zanger John Lydon verliet in 1978 de band met slaande deuren. Na \u2018The Pistol\u2019, de Britse biografische musicaldrama \u00e9n mini serie over de Britse punkband, daagde de voormalige zanger de andere drie bandleden voor de rechter vanwege de dramatisering van Steve Jones\u2019 boek Lonely Boy, een zet die de laatste spijkers in de doodskist tot enige re\u00fcnie neersloeg.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Sinds vorig jaar werd vocalist Frank Carter aan boord gehaald. De sound van The Sex Pistols is nog steeds dat klassieke en decibelrijke futurisme.  \u2018Holidays In The Sun\u2019 trapt de set af, na een symfonische \u2018God Save The Queen\u2019 intro. Dit alles bouwt gestaag de affect op met een haast structurele stortvloed van Steve Jones\u2019 heavy gitaarriffs, Paul Cook innemende drumpartijen en die moddervette baslijnen van Glen Matlock, de eerste bassist van de Sex Pistols, die ooit werd vervangen door Sid Vicious. Drie originele bandleden die ons terugnemen naar de chaotische gloriedagen van de punk met hun legendarische album \u2018Never Mind the Bollock\u2019. Johnny Rotten zei ooit over de band dat ze nu een karaokeband zijn. Maar Frank Carter blaast al die klassieke nummers nieuw leven in, alsof hij de punkrockgeesten in zich opneemt.  Net zoals hij dat ook doet met zijn band Frank Carter & The Rattlesnakes of destijds bij de formatie Pure Love. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Al snel volgen songs als \u2018New York\u2019 \u00e9n \u2018Seventeen\u2019. How do you fucking feeling tonight, these one is for you fuckers\u2026 net zoals ook \u2018Pretty Vacant\u2019 genoot van pure punk en rock-\u2018n-roll energie. Carter duikt het publiek in, gaat stagediven en crowdsurfen \u00e9n een heuse moshpit zorgde voor heel wat blutsen en builen. Van het luid meegekeilde \u2018Bodies\u2019 ging het naadloos naar \u2018Silly Thing\u2019, \u201cWhat you see, you can’t get. Nothing’s free, nothing\u2019s set\u2026\u201d. Carter weet als geen ander hoe een publiek te bespelen met zijn tomeloze energie. \u2018God Save the Queen\u2019 bevond zich halfweg de setlist \u00e9n van punknummers als \u2018No Feelings\u2019 en \u2018Problems\u2019 ging het naar \u2018No Fun\u2019, een herinterpretatie van die The Stooges-klassieker. \u2018My Way\u2019 was dan weer een eerbetoon aan Sid Vicious, om ons de nacht in te sturen met \u2018Anarchy In The U.K.\u2019, een stormachtige extase van energie. The Sex Pistols, na jaren nog steeds enige rebellie tegen elke vorm van serieusheid.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Met dank aan Lokerse Feesten<\/p>\n\n\n\n

Tekst & Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lokerse Feesten, maandag 04 augustus 2025 Rock Werchter vierde in juli zijn veertigste editie. Lokeren doet er nog tien jaar bovenop.  De jubileumeditie vindt plaats van 01 tot en met 10 augustus. Er zijn speciale feestelijkheden gepland. De Expo “50 jaar Lokerse Feesten” in het Stadsmuseum Lokeren, met foto’s, verhalen en anekdotes over de geschiedenis van het festival. Er was een Belpop Bonanza-voorstelling in het Cultuurcentrum, gevolgd door een LF50 party. Maandag 04 augustus 2025 zou de annalen ingaan als een van de meest memorabele avonden in zijn lang geschiedenis\u2026. Tekst & Fotoalbum: Philip Verhaege (i.s.m. Keys & Chords) The Undertones, een van de beste live bands in het punkrock cirquit stellen nooit teleur. De band uit het noord-Ierse Derry werd in 1975 opgericht. Tot hun split in 1983 om in 1999 een doorstart te maken. Alleen bedankte Feargal Sharkey omdat hij zijn zangcarri\u00e8re had be\u00ebindigd. We hadden dus niet zo\u2019n al te hoge verwachtingen zonder Sharkey, die met \u2018A Good Heart\u2019 ook hier een grote een hit had in 1985. Paul McLoone werd ingehaald als zanger. Maar de originele bandleden van het eerste uur zijn er ook nog steeds. Drummer Billy Doherty, de broers gitaristen John en Damian O\u2019Neill en bassist Mickey Bradley vormen de ritmesectie. En ze doken meteen in het klassieke werk met \u2018Jimmy Jimmy\u2019. Onze redenatie voor Sharkey was meteen in een flits voorbij. En ook John O’Neills gitaarriffs vervormde vrijwel meteen een glorieuze adrenalinestoot, net zoals bij \u2018Male Model\u2019, nummers waarin die beukende drums ons omsluieren. \u2018The Love Parade\u2019 uit het album \u2018Sin Of Pride\u2019 uit 1983 klonk fris, \u00e9n we razenden door met het bruisende \u2018Thrill Me\u2019, met die weelderige vocale harmonie\u00ebn en de sing-along song \u2018Boys Will Be Boys\u2019. Van de punksong \u2018You\u2019ve Got My Number\u2019 (Why Don\u2019t You Use It!) uit 1979 ging feilloos naar \u2018Hard Luck\u2019. Een gezellige moshpit ontstond midden in de menigte, want stilstaan op die meeslepende nummers van The Undertones is haast onmogelijk. De hit \u2018It\u2019s Going To Happen\u2019 had een new wave vibe, en ook de debuutsingle \u2018Teenage Kicks\u2019 uit 1978 verscheen midden in de setlist. Met dit nummer verzekerde de band zich destijds voorgoed van een plek in de analen van de punkvocabulaire. Ze onderscheidden zich toen van vele van hun tijdgenoten. The Undertones cre\u00eberden wat zoveel muzikanten ontglipte, en dat is de perfecte popsongs, met meestal drie akkoorden en knappe vocale harmonie\u00ebn te standaardiseren. Het lijkt een eenvoudig recept, maar zo verdomd moeilijk. En toen moest \u2018Here Comes The Summer\u2019 nog door de woofer knallen. The Undertones staan nog steeds garant voor die hectisch power punksongs. \u2018My Perfect Cousin\u2019 en die opruiende riffs van \u2018I Know a Girl\u2019 deed ons even naar adem happen. Met het afsluitende en briljante \u2018Get Over You\u2019, met zijn beukende drums, zweemzoete vocalen en perfect gevormde hormonale teksten daalde het energieniveau van de band geen moment. Een verbluffende set!   We blijven over het kanaal voor The Damned. De band die in 1976 werd opgericht in Londen. Maar het is vooral een band van primeurs! Het was de eerste Britse punkband met een single; \u2018New Rose\u2019, een band die op tournee trok naar de VS, maar ook een band die uit elkaar ging en weer bij elkaar kwam. Anno 2025, het collectief met zanger Dave Vanian, basmaestro Paul Gray, Monty Oxymoron op toetsen, gitaargoeroe Captain Sensible, met zijn kenmerkende rode baret \u00e9n drummer Rat Bleedin\u2019 Scabies. Menig wervelende gitaarakkoorden van The Captain gingen naar die beukende drums terwijl nummers als \u2018Love Song\u2019 uit de versterkers knalden. Maar al even hectisch klonk \u2018Machine Gun Etiquette\u2019, de titelsong van die knappe langspeler. Het melodieuze en zeer pakkende \u2018Wait For The Blackout\u2019 met knarsende gitaarriffs \u00e9n het opgeschroefde en punkgevoelige \u2018Lively Arts\u2019 waren volgende culminatiepunten. Met de soundscape van \u2018The History Of The World\u2019 (Part 1) doken we terug in de wereld van psychedelische rock. Een uitgesponnen \u2018Eloise\u2019, een cover van Paul en Barry Ryan was ook hier een triomfantelijk traktatie met zijn melodramatische zangpartij. Een song die The Damned in 1986 heel wat commerci\u00eble media aandacht schonk door het orkestrale dat schuilt in het nummer. Paul Gray\u2019s bulderende baslijnen gaven een verfrissende twist aan die geremasterde versie van \u2018Fan Club\u2019, een ode aan oprichter en punkrockgitarist Brian James die onlangs overleed op 03 maart 2025. Diepe punktunes ontwaarde dan weer in nummers als \u2018Neat Neat Neat\u2019 \u00e9n die eerste single \u2018New Rose\u2019. Het zeer toegankelijke \u2018Smash It Up\u2019 was de ideale uitsmijter van een heerlijk concert. The Damned, zoals steeds en altijd explosief, zoals wel vaker onvoorspelbaar. \u2018The Godfather of Punk\u2019 James Newell \u2018Iggy Pop\u2019 Osterberg Jr. staat 20-jaar na datum opnieuw op dat al even iconische podium van Lokeren. Toen werd het concert geregistreerd voor een live album; \u2018Iggy Pop & The Stoges: Live op de Lokerse Feesten 2005\u2019. Hij is inmiddels 78-jaar jong (21 april 1947), maar de stem en zijn energieke moves zijn nog steeds intact. Feilloos walst hij door zijn setlist. Hij verwonderd en verbluft een volgepakt festivalterrein in zijn ontblote torso. Na een duistere en lange \u2018Rune\u2019 (Noveller Intro) komen al snel het introverte \u2018T.V. Eye\u2019, met zijn bijhorende blaffende honden \u00e9n het obscure \u2018Raw Power\u2019 ons bij het nekvel pakken. Drummer Urian Hackney  drijft onvermoeibaar het momentum op, terwijl de baslijnen van Brad Truax strakke ritmiek toevoegen. Nick Zinner sneert met ge\u00eblektriseerde gitaarsalvo’s, net zoals Ale Campos essenti\u00eble gelaagdheid aan het gitaargeluid toevoegt met haar diepe baslijnen \u00e9n Seamus Beaghen zich behendig waagt op toetsen. De hoornsectie met Leron Thomas en Corey D King is een leuke toevoeging. Iggy wuift zijn fanbase toe, die gaan uit de bol, het wordt even crazy met songs als \u2018I Got a Right\u2019 en \u2018Gimme Danger\u2019,  Iggy bespeelt zijn publiek met zijn apollinische en spasmodische energie. En toen kwam al snel het commerci\u00eble succes als soloartiest in de jaren \u201970 met nummers als \u2018Lust For Life\u2019 en het ideale meezingmoment \u2018The Passenger\u2019, met zijn \u2018la la la\u2019-refrein door de woofer geknald, songs waarmee Pop muziekgeschiedenis schreef. Het is gebaseerd op de samenwerkingen in het Bowie-tijdperk midden jaren zeventig, een tijd van creatieve efflorescentie voor Iggy Pop. De sfeer is ook in Lokeren uitzinnig, Iggy houdt ervan en voedt zijn muzikaliteit. Het heavy geperformde \u2018Death Trip\u2019, met zijn opwindende gitaarriffs gaf aanleiding tot enig crowdsurfing, net zoals hij bij het diffuse \u2018I Wanna Be Your Dog\u2019,  nummers uit het Stooges tijdperk op wandel gaat. Songs die zich ook makkelijk onttronen in een punkrockexplosie. Iggy Pop blijft een rebel, spuugt wat in het rond en zet \u2018Search and Destroy\u2019 in, om al snel het altijd funky en in-the-pocket \u2018Down \u2018On The Street\u2019, dat vol syncopische grunts en pop zat, als volgend surrealistisch hoogtepunt in de set te verweven. \u20181970\u2019 was een punkmeesterwerk, om met \u2018Some Weird Sin\u2019, een geweldige song uit zijn Bowie periode te serveren. \u2018Frenzy\u2019, een recent nummer met dat Stooges-achtige excelleerde naadloos naar het bombastische \u2018Nightclubbing\u2019 en de rocker  \u2018Modern Day Rip Off\u2019. Iggy laat zich laconiek op een versterkercase het podium oprijden voor het afsluitende \u2018I\u2019m Boring\u2019\u2026\u201dI’m the chairman of the board.  I’m a Lincoln monologue. I’m livin’ like a God. I’m bored\u2026..!\u201d Helaas bleven \u2018Real Wild Child\u2019 (Wild One) en \u2018Funtime\u2019 in de platenkast vanavond. Iggy Pop wordt niet voor niets de Godfather of Punk genoemd. Vanaf het eerste nummer in ontbloot bovenlichaam, vanaf de eerste noot een headliner om nooit te vergeten. Alright, motherfuckers\u2026 Iggy Pop, het heilige graal op de Lokerse Feesten\u2026! Deze iconische festival dag werd afgesloten door de legendarische Sex Pistols Ft. Frank Carter. De Engelse punkrockband bracht in 1977 hun enige studio-album \u2018Never Mind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols\u2019 uit. De single \u2018God Save The Queen\u2019 werd meteen ook hun grootste hit. Nadat de band in 1978 uit elkaar gaat, volgt er in de loop der jaren enkele re\u00fcnies Zanger John Lydon verliet in 1978 de band met slaande deuren. Na \u2018The Pistol\u2019, de Britse biografische musicaldrama \u00e9n mini serie over de Britse punkband, daagde de voormalige zanger de andere drie bandleden voor de rechter vanwege de dramatisering van Steve Jones\u2019 boek Lonely Boy, een zet die de laatste spijkers in de doodskist tot enige re\u00fcnie neersloeg. Sinds vorig jaar werd vocalist Frank Carter aan boord gehaald. De sound van The Sex Pistols is nog steeds dat klassieke en decibelrijke futurisme.  \u2018Holidays In The Sun\u2019 trapt de set af, na een symfonische \u2018God Save The Queen\u2019 intro. Dit alles bouwt gestaag de affect op met een haast structurele stortvloed van Steve Jones\u2019 heavy gitaarriffs, Paul Cook innemende drumpartijen en die moddervette baslijnen van Glen Matlock, de eerste bassist van de Sex Pistols, die ooit werd vervangen door Sid Vicious. Drie originele bandleden die ons terugnemen naar de chaotische gloriedagen van de punk met hun legendarische album \u2018Never Mind the Bollock\u2019. Johnny Rotten zei ooit over de band dat ze nu een karaokeband zijn. Maar Frank Carter blaast al die klassieke nummers nieuw leven in, alsof hij de punkrockgeesten in zich opneemt.  Net zoals hij dat ook doet met zijn band Frank Carter & The Rattlesnakes of destijds bij de formatie Pure Love.  Al snel volgen songs als \u2018New York\u2019 \u00e9n \u2018Seventeen\u2019. How do you fucking feeling tonight, these one is for you fuckers\u2026 net zoals ook \u2018Pretty Vacant\u2019 genoot van pure punk en rock-\u2018n-roll energie. Carter duikt het publiek in, gaat stagediven en crowdsurfen \u00e9n een heuse moshpit zorgde voor heel wat blutsen en builen. Van het luid meegekeilde \u2018Bodies\u2019 ging het naadloos naar \u2018Silly Thing\u2019, \u201cWhat you see, you can’t get. Nothing’s free, nothing\u2019s set\u2026\u201d. Carter weet als geen ander hoe een publiek te bespelen met zijn tomeloze energie. \u2018God Save the Queen\u2019 bevond zich halfweg de setlist \u00e9n van punknummers als \u2018No Feelings\u2019 en \u2018Problems\u2019 ging het naar \u2018No Fun\u2019, een herinterpretatie van die The Stooges-klassieker. \u2018My Way\u2019 was dan weer een eerbetoon aan Sid Vicious, om ons de nacht in te sturen met \u2018Anarchy In The U.K.\u2019, een stormachtige extase van energie. The Sex Pistols, na jaren nog steeds enige rebellie tegen elke vorm van serieusheid. Met dank aan Lokerse Feesten Tekst & Fotoalbum: Philip Verhaege<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21,19],"tags":[],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-24327","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-all-reviews","category-philip-verhaege"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":27,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/24327","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=24327"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/24327\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":24330,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/24327\/revisions\/24330"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=24327"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=24327"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=24327"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=24327"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=24327"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}