Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n Macy Gray trad in de schijnwerpers met haar debuutplaat \u2018On How Life Is\u2019 en de Grammy Award winnende single \u2018I Try\u2019, dat werd bekroont als \u2018Best Female Pop Vocal Performance\u2019 \u00e9n werd genomineerd voor \u2018Record of The Year\u2019 en \u2018Song of The Year\u2019. Ze acteerde in talloze films en had een cameo in de eerste Toby Maguire \u2018Spider-Man\u2019 movie. Maar Gray heeft haar stem steeds gecopuleerd in de muziek business. Tijdens haar jeugd absorbeerde ze een grote verscheidenheid aan stijlen waaronder soul, jazz, country, reggae, hiphop en popmuziek. Eclectisch is dan ook het minste wat men kan zeggen over de sound van Macy Gray.<\/p>\n\n\n\n Haar stemtimbre klonk excellent vanavond, \u00e9n ook haar charmante persoonlijkheid zorgde hier voor wat heimelijke sexy vibes. Dik twintig minuten later dan het voorziene aanvangsuur betrad een vierkoppige ritmesectie het podium. In hun zog, een diva. Gray wankelde wat, steunde op haar microfoonstaander en had even tijd nodig om die stem op te warmen. Ze opende enigszins verrassend met de single \u2018Sweet Baby\u2019, origineel een duet met Erykah Badu uit die schitterende tweede langspeler \u2018The Id\u2019 uit 2001. Haast naadloos spijkerde ze \u2018The Way\u2019, met zijn hiphop vibe \u00e9n \u2018Me With You\u2019 doorheen de setlist.<\/p>\n\n\n\n Gray verhoogt de energie met het swingende \u2018Relating To A Psychopath\u2019 en \u2018Witness\u2019, dat was ingekleurd met een hoog reggae gehalte. Bij Bobby Hebbs haalde ze de hit \u2018Sunny\u2019 van onder het stof, werd \u2018Why Didn’t You Call Me\u2019 opgediept en waren ook het opzwepende \u2018Do Something\u2019 en \u2018Caligula\u2019 meezingers uit dat debuutalbum \u2018On How Life Is\u2019.<\/p>\n\n\n\n \u2018C\u2019mon dance with me, I\u2019am so easy\u2019 schreeuwt Gray het uit. Wat volgde was een exaltatie van interacties. Van het funky \u2018Sex-o-Matic Venus Freak\u2019 en het jazz-ge\u00efnspireerde orgeldeuntje van \u2018I Can\u2019t Wait To Meetchu\u2019 ging het naar de hemels vertolkte soulballade \u2018Still\u2019, de R&B song \u2018I\u2019ve Committed Murder\u2019, waar ook die handjes simultaan wuifden \u00e9n het autobiografische \u2018A Moment To Myself\u2019. Ook in die hit \u2018I Try\u2019, met zijn toepasselijke openingszin \u2018I try to say goodbye\u2019, kon ze op heel wat publieksparticipatie rekenen. Het sleepte ons naar het einde van de reguliere set.<\/p>\n\n\n\n Een uitgesponnen drumsolo leidde ons naar het extatische \u2018Sexual Revolution\u2019, met flarden \u2018Last Night a DJ Saved My Life\u2019, \u00e9n met \u2018When I See You\u2019, uit dat derde studio album \u2018The Trouble With Being Myself\u2019 uit 2003, was de cirkel rond voor Macy Gray in een dolgedraaide Ha.<\/p>\n\n\n\n Macy Gray, een uniek en eigenzinnige soul, R&B \u00e9n popicoon, maar een onmiskenbaar vocaal talent.<\/p>\n\n\n\n Met dank aan Ha Concerts\u2026<\/p>\n\n\n\n Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/liveactsbelgium.wordpress.com\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/rw3b0013.jpg?w=840\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/liveactsbelgium.wordpress.com\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/rw3b0049.jpg?w=840\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/liveactsbelgium.wordpress.com\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/rw3b0069.jpg?w=840\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/liveactsbelgium.wordpress.com\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/rw3b0146.jpg?w=840\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/liveactsbelgium.wordpress.com\/wp-content\/uploads\/2025\/05\/rw3b0064.jpg?w=840\")
<\/figure>\n