{"id":22561,"date":"2024-08-10T11:46:44","date_gmt":"2024-08-10T09:46:44","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=22561"},"modified":"2025-06-17T09:53:51","modified_gmt":"2025-06-17T09:53:51","slug":"festival-review-lokerse-feesten-dag-6","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=22561","title":{"rendered":"LOKERSE FEESTEN (dag 6)"},"content":{"rendered":"\n

Lokerse Feesten, woensdag 07 augustus 2024 | <\/p>\n\n\n\n

Woensdagavond is de avond van de singer-songwriters, van lovesongs, van Sun rockers \u00e9n van dat onmiskenbaar ontluikend talent BLUAI. En dan nog Novastar, het mag dan geen verrassing heten dat Joost Zweegers zo\u2019n avondvullend programma mag afsluiten.  Een performance dat sowieso al bol staat van pracht met Richard Hawley \u00e9n praal van Chris Isaak.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tekst: MG<\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

BLUAI, <\/strong>jong talent van eigen bodem. De Antwerpse band, opgericht in 2021 door een trio vrouwelijke muzikanten. In 2022 won Bluai Humo\u2019s Rock Rally, Sound Track \u00e9n De Nieuwe Lichting. Vorig jaar speelden ze op Pukkelpop, deze zomer stonden ze eerder op Blues Peer en Werchter. Nu mochten ze ook de Lokerse Feesten van hun bucketlist afvinken. Het gaat dus hard voor deze jonge wolvinnen. Het trio Mo Govaerts, Catherine Smet en Caitlin Talbut wordt live een vijftal. Met het krachtige \u2018Worms\u2019 maakten ze een statement, de nieuwe single \u2018In Over My Head\u2019 werd een meezinger en ook de warme Indierocker \u2018Sad Boy\u2019, Angry Boy\u2019 is een succesnummer. \u2018Celing Stars\u2019 werd dan weer overgoten met knappe lapsteel. De dames hebben in een korte tijdspanne een heuse achterban opgebouwd en omarmen ons in dik veertig minuten. Tijdloos, Americana en country zijn weer hip, \u2018Save It For Later\u2019 is hun debuutalbum, en dat hebben we hier geweten.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Recht uit Sheffield, recht uit het VK dus, Richard Hawley! <\/strong>Hij die een grote held is in zijn thuisland, hij die mateloos iedere zaal in een mum van tijd uitverkoopt. Richard \u2018Steel City Serenader\u2019 Hawley heeft onlangs met \u2018In This City They Call You Love\u2019 een geweldig nieuw album uitgebracht, zijn tiende studioalbum. En met elk album weet hij in zijn kenmerkende stijl weer nieuwe proporties en veel hoogtepunten te concipi\u00ebren. Een mix van rock en soul\u2026 Stax en Sun Records zijn dan ook nooit ver weg. En dan die stem. Richard Hawley, schitterend uitgedost, donkere zonnebril en d\u00e9 perfect rockabilly gekuifde haardos. Hij die je moeiteloos inpakt. Zijn ritmesectie is dan ook meer dan een ordinair balorkest. Showopener \u2018She Brings The Sunlight\u2019 heeft een psychedelische rocktune, net zoals \u2018Two For His Heels\u2019. Goose bumps bekropen ons bij \u2018Prism In Jeans\u2019 \u00e9n ook het subtiele \u2018Open Up Your Door\u2019 krijgt al bij het eerste akkoord een overrompelend applaus, een song doordrenkt van romantiek en melancholie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Van een swampy \u2018Standing At The Sky\u2019s Edge\u2019 ging het vlotjes naar \u2018Deep Space\u2019, een rocksong dat zich traag opgang trekt. Alleen al die Stax soulballade \u2018Tonight The Streets Are Ours\u2019 horen spelen in Lokeren was een heerlijkheid van glitter en granduer. Dit alles divergeerde enigszins met die giftige gitaarriffs van \u2018Alone\u2019 \u00e9n de adembenemend croonersong \u2018Coles Corner\u2019. De rocker \u2018Don’t Stare At The Sun\u2019 werd ingeweven met wervelende gitaarsolo\u2019s, om met de rockabillysong \u2018Is There A Pill\u2019 het gordijn achter zich dicht te trekken. Richard Hawley, een interactie met zweemzoete lyrics en opwindende rockabilly\u2026<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Chris Isaak, <\/strong>staat bekend om zijn met reverb. beladen rockabilly, zijn revival-stijl en dat breed vocaal ambitus. Isaak had meer dan een decennia geleden de langspeler \u2018Beyond The Sun\u2019, een verzameling nummers van Sun Records-artiesten, in de winkelrekken. Pakkende songs waarmee hij opgroeide. De geest van o.a. Elvis,  Charlie Feathers, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash en vooral Roy Orbison dwarrelende doorheen een volgepakte Grote Kaai. Traditioneel betreed Isaak en band het podia op de tonen van Elmer Bernsteins \u2018The Man With The Golden Arm\u2019. En ja, zijn stem is nog steeds indulgent en o\u2019zo herkenbaar.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De countryrocker \u2018American Boy\u2019 en de ballade \u2018Somebody\u2019s Crying\u2019 uit zijn vijfde album \u2018Forever Blue\u2019 uit 1995. Isaak heeft zijn entree niet gemist. Tijdens \u2018Here I Stand\u2019 en \u2018Don\u2019t Leave Me On My Own\u2019 gaat Isaak zelfs op wandel doorheen de Grote Kaai. De stabiliteit van zijn ritmesectie is flexibel genoeg voor zijn schitterende sound. Maar het meest differente blijft echter de stem van Isaak. Een paar decennia later glijdt hij nog steeds met ogenschijnlijk weinig moeite in die falsetto stem. \u2018Wicked Game\u2019 uit 1989 was ook hier een seksuele alteratie. Van het rockabilly \u2018Go Walking Down There\u2019 ging naar de sing-along song \u2018Oh, Pretty Woman\u2019. Dichter bij Roy Orbison dat dit kom je helaas niet!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De band gaat dan even zitten voor een enkele akoestische songs. Vooral \u2018Forever Blue\u2019, \u2018Dancin\u2019 en Presley\u2019s \u2018Can\u2019t Help Falling In Love\u2019 waren hoogtepunten. En dan moest \u2018Blue Hotel\u2019 nog door de woofer knallen, en het al even schitterende \u2018San Francisco Days\u2019, met zijn synchrone gitaarmoves. Het exponeert Isaac\u2019s rijkelijke soundscape. Bij \u2018Baby Did a Bad Bad Thing\u2019 nodigde hij (onnodig) wat vrouwelijk schoon uit op het podium. Om uiteindelijk af te ronden met \u2018The Way Things Really Are\u2019. Right On, Chris\u2026!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Novastar <\/strong>behoort haast tot het spreekwoordelijke behang in Lokeren En wat ons betreft, een terechte keuze van de organisatie. Joost Zweegers heeft eindelijk met \u2018The Best Is Yet To Come\u2019 een \u2018best of\u2019 langspeler in de winkelrekken. Voor deze hoogst originele compilatieplaat trok hij naar de legendarische Abbey Road Studio en herwerkte zijn grootste songs. Joost trekt in Lokeren een blik gouden songs open met onverwoestbare Belpopklassiekers. Live balanceert Joost en band er ergens tussenin. Openen met \u2018Wrong\u2019, een van je grootste hits, is niet voor iedereen weggelegd. Met het harmonieuze \u2018Light Up My Life\u2019 was de toon gezet. \u2018Deep Are The Eyes\u2019, de single van de langspeler \u2018Holler and Shout\u2019, dat werd geproducet in Brighton met Mikey Rowe, werd hier voorzien van knappe gitaarriffs, en met \u2018Look At You Know\u2019 en \u2018Because\u2019 werd het tempo geleidelijk opgeschroefd.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Van het akoestische en folky \u2018Closer To You\u2019 ging het haast naadloos naar \u2018Lost & Blown Away\u2019. En ook bij \u2018Mars Needs Woman\u2019 zorgde Zweegers vanop zijn klavier voor heel wat kippenvel. Van \u2018Crooked Court of Dreams\u2019, \u2018Kabul\u2019 \u00e9n \u2018Wild Years\u2019 ging het naar recenter werk met \u2018Velvet Blue Sky\u2019, om te contrasteren met \u2018Never Back Down\u2019, of hoe groot een song wel kan zijn. Er werd gebist met een akoestische versie van Neil Youngs \u2018Like A Hurricane\u2019, het nijdige \u2018When The Lights Go Down On The Broken Hearted\u2019 \u00e9n \u2018The Best Is Yet To Come\u2019, met zijn a capella intro.  Novastar.. five stars concert !<\/p>\n\n\n\n

Met dank aan de Lokerse Feesten en zijn talloze vrijwilligers<\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lokerse Feesten, woensdag 07 augustus 2024 | Woensdagavond is de avond van de singer-songwriters, van lovesongs, van Sun rockers \u00e9n van dat onmiskenbaar ontluikend talent BLUAI. En dan nog Novastar, het mag dan geen verrassing heten dat Joost Zweegers zo\u2019n avondvullend programma mag afsluiten.  Een performance dat sowieso al bol staat van pracht met Richard Hawley \u00e9n praal van Chris Isaak. Tekst: MG Fotoalbum: Philip Verhaege BLUAI, jong talent van eigen bodem. De Antwerpse band, opgericht in 2021 door een trio vrouwelijke muzikanten. In 2022 won Bluai Humo\u2019s Rock Rally, Sound Track \u00e9n De Nieuwe Lichting. Vorig jaar speelden ze op Pukkelpop, deze zomer stonden ze eerder op Blues Peer en Werchter. Nu mochten ze ook de Lokerse Feesten van hun bucketlist afvinken. Het gaat dus hard voor deze jonge wolvinnen. Het trio Mo Govaerts, Catherine Smet en Caitlin Talbut wordt live een vijftal. Met het krachtige \u2018Worms\u2019 maakten ze een statement, de nieuwe single \u2018In Over My Head\u2019 werd een meezinger en ook de warme Indierocker \u2018Sad Boy\u2019, Angry Boy\u2019 is een succesnummer. \u2018Celing Stars\u2019 werd dan weer overgoten met knappe lapsteel. De dames hebben in een korte tijdspanne een heuse achterban opgebouwd en omarmen ons in dik veertig minuten. Tijdloos, Americana en country zijn weer hip, \u2018Save It For Later\u2019 is hun debuutalbum, en dat hebben we hier geweten. Recht uit Sheffield, recht uit het VK dus, Richard Hawley! Hij die een grote held is in zijn thuisland, hij die mateloos iedere zaal in een mum van tijd uitverkoopt. Richard \u2018Steel City Serenader\u2019 Hawley heeft onlangs met \u2018In This City They Call You Love\u2019 een geweldig nieuw album uitgebracht, zijn tiende studioalbum. En met elk album weet hij in zijn kenmerkende stijl weer nieuwe proporties en veel hoogtepunten te concipi\u00ebren. Een mix van rock en soul\u2026 Stax en Sun Records zijn dan ook nooit ver weg. En dan die stem. Richard Hawley, schitterend uitgedost, donkere zonnebril en d\u00e9 perfect rockabilly gekuifde haardos. Hij die je moeiteloos inpakt. Zijn ritmesectie is dan ook meer dan een ordinair balorkest. Showopener \u2018She Brings The Sunlight\u2019 heeft een psychedelische rocktune, net zoals \u2018Two For His Heels\u2019. Goose bumps bekropen ons bij \u2018Prism In Jeans\u2019 \u00e9n ook het subtiele \u2018Open Up Your Door\u2019 krijgt al bij het eerste akkoord een overrompelend applaus, een song doordrenkt van romantiek en melancholie. Van een swampy \u2018Standing At The Sky\u2019s Edge\u2019 ging het vlotjes naar \u2018Deep Space\u2019, een rocksong dat zich traag opgang trekt. Alleen al die Stax soulballade \u2018Tonight The Streets Are Ours\u2019 horen spelen in Lokeren was een heerlijkheid van glitter en granduer. Dit alles divergeerde enigszins met die giftige gitaarriffs van \u2018Alone\u2019 \u00e9n de adembenemend croonersong \u2018Coles Corner\u2019. De rocker \u2018Don’t Stare At The Sun\u2019 werd ingeweven met wervelende gitaarsolo\u2019s, om met de rockabillysong \u2018Is There A Pill\u2019 het gordijn achter zich dicht te trekken. Richard Hawley, een interactie met zweemzoete lyrics en opwindende rockabilly\u2026 Chris Isaak, staat bekend om zijn met reverb. beladen rockabilly, zijn revival-stijl en dat breed vocaal ambitus. Isaak had meer dan een decennia geleden de langspeler \u2018Beyond The Sun\u2019, een verzameling nummers van Sun Records-artiesten, in de winkelrekken. Pakkende songs waarmee hij opgroeide. De geest van o.a. Elvis,  Charlie Feathers, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash en vooral Roy Orbison dwarrelende doorheen een volgepakte Grote Kaai. Traditioneel betreed Isaak en band het podia op de tonen van Elmer Bernsteins \u2018The Man With The Golden Arm\u2019. En ja, zijn stem is nog steeds indulgent en o\u2019zo herkenbaar. De countryrocker \u2018American Boy\u2019 en de ballade \u2018Somebody\u2019s Crying\u2019 uit zijn vijfde album \u2018Forever Blue\u2019 uit 1995. Isaak heeft zijn entree niet gemist. Tijdens \u2018Here I Stand\u2019 en \u2018Don\u2019t Leave Me On My Own\u2019 gaat Isaak zelfs op wandel doorheen de Grote Kaai. De stabiliteit van zijn ritmesectie is flexibel genoeg voor zijn schitterende sound. Maar het meest differente blijft echter de stem van Isaak. Een paar decennia later glijdt hij nog steeds met ogenschijnlijk weinig moeite in die falsetto stem. \u2018Wicked Game\u2019 uit 1989 was ook hier een seksuele alteratie. Van het rockabilly \u2018Go Walking Down There\u2019 ging naar de sing-along song \u2018Oh, Pretty Woman\u2019. Dichter bij Roy Orbison dat dit kom je helaas niet! De band gaat dan even zitten voor een enkele akoestische songs. Vooral \u2018Forever Blue\u2019, \u2018Dancin\u2019 en Presley\u2019s \u2018Can\u2019t Help Falling In Love\u2019 waren hoogtepunten. En dan moest \u2018Blue Hotel\u2019 nog door de woofer knallen, en het al even schitterende \u2018San Francisco Days\u2019, met zijn synchrone gitaarmoves. Het exponeert Isaac\u2019s rijkelijke soundscape. Bij \u2018Baby Did a Bad Bad Thing\u2019 nodigde hij (onnodig) wat vrouwelijk schoon uit op het podium. Om uiteindelijk af te ronden met \u2018The Way Things Really Are\u2019. Right On, Chris\u2026! Novastar behoort haast tot het spreekwoordelijke behang in Lokeren En wat ons betreft, een terechte keuze van de organisatie. Joost Zweegers heeft eindelijk met \u2018The Best Is Yet To Come\u2019 een \u2018best of\u2019 langspeler in de winkelrekken. Voor deze hoogst originele compilatieplaat trok hij naar de legendarische Abbey Road Studio en herwerkte zijn grootste songs. Joost trekt in Lokeren een blik gouden songs open met onverwoestbare Belpopklassiekers. Live balanceert Joost en band er ergens tussenin. Openen met \u2018Wrong\u2019, een van je grootste hits, is niet voor iedereen weggelegd. Met het harmonieuze \u2018Light Up My Life\u2019 was de toon gezet. \u2018Deep Are The Eyes\u2019, de single van de langspeler \u2018Holler and Shout\u2019, dat werd geproducet in Brighton met Mikey Rowe, werd hier voorzien van knappe gitaarriffs, en met \u2018Look At You Know\u2019 en \u2018Because\u2019 werd het tempo geleidelijk opgeschroefd. Van het akoestische en folky \u2018Closer To You\u2019 ging het haast naadloos naar \u2018Lost & Blown Away\u2019. En ook bij \u2018Mars Needs Woman\u2019 zorgde Zweegers vanop zijn klavier voor heel wat kippenvel. Van \u2018Crooked Court of Dreams\u2019, \u2018Kabul\u2019 \u00e9n \u2018Wild Years\u2019 ging het naar recenter werk met \u2018Velvet Blue Sky\u2019, om te contrasteren met \u2018Never Back Down\u2019, of hoe groot een song wel kan zijn. Er werd gebist met een akoestische versie van Neil Youngs \u2018Like A Hurricane\u2019, het nijdige \u2018When The Lights Go Down On The Broken Hearted\u2019 \u00e9n \u2018The Best Is Yet To Come\u2019, met zijn a capella intro.  Novastar.. five stars concert ! Met dank aan de Lokerse Feesten en zijn talloze vrijwilligers Fotoalbum: Philip Verhaege<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":22563,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[89],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-22561","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-lokerse-feesten"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":12,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22561","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=22561"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22561\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23944,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/22561\/revisions\/23944"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/22563"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=22561"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=22561"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=22561"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=22561"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=22561"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}