{"id":21150,"date":"2023-04-13T11:33:00","date_gmt":"2023-04-13T09:33:00","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=21150"},"modified":"2025-06-15T15:15:38","modified_gmt":"2025-06-15T15:15:38","slug":"lloyd-cole-zondag-05-november-2023-het-depot-leuven-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=21150","title":{"rendered":"CONCERT REVIEW: LLOYD COLE, ZONDAG 05 NOVEMBER 2023 – HEt DEPOT, LEUVEN"},"content":{"rendered":"\n

Lloyd Cole, zondag 05 november 2023 \u2013 Het Depot, Leuven<\/p>\n\n\n\n

De carri\u00e8re van Lloyd Cole strekt zich uit begin jaren \u201880, toen hij frontman was bij The Commotions. Lloyd Cole en Blair Cowan verlaten in 1983 de universiteit om professioneel muzikant te worden en initi\u00ebren de band The Commotions. Een jaar later tekende de band een lucratief platencontract bij het label Polydor Records en bereikte met de single \u2018Perfect Skin\u2019 nummer 26 in de Britse singles Chart. Het album \u2018Rattlesnakes\u2019 stond 12 maanden onafgebroken in de Britse Top 100. In 1987 brengen Lloyd Cole and The Commotions met \u2018Mainstream\u2019 een laatste album uit. In 1988 besloot Cole om solo verder te gaan na artistieke onenigheden met de band. Twee jaar later vond Cole dat het tijd werd voor een eerste soloalbum met \u2018The X Album\u2019\u2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Lloyd Cole heeft in Het Depot zijn twaalfde solo-studioalbum \u2018No Pain\u2019 meegebracht. De haren zijn met de jaren wat grijzer geworden, maar zijn zwoele blik en charisma, die in de jaren \u201980 heel wat meisjesharten bietste, is nog steeds. Zodra Lloyd begint met zingen is er geen twijfel over zijn feilloos stembereik. Dertig nummers, netjes verdeeld in twee verschillende sets. Naast een eerste semi-akoestische set speelt hij een tweede ge\u00eblektrificeerde showcase. Commotions oprichters Blair Cowan en Neil Clark \u00e9n de IJslandse drummerster Signy Jakobsdottir zijn de ideale soulmates voor Loyd Cole.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Lloyd Cole opende zijn performance met een akoestische solo-vertolking van het mooi opgebouwde \u00a0\u2018Don’t Look Back\u2019. Druppelsgewijs vervoegt de band zich rond Lloyd Cole. De Schotse gitarist Neil Clark sloot als eerst aan voor \u2018Mr Malcontent\u2019. Waarna landgenoot, collega-en ex-Commotion Blair Cowan zijn keyboards kwam beroeren bij \u2018Trigger Happy\u2019. Signy Jakobsdottir is excellent op drums en percussie, soms smaakvol en minimalistisch, maar vooral tijdens de elektrische set vurig op de drumkit. Cole mixt ook hier in Het Depot heel wat nieuw en oud songwerk door elkaar. Er zitten veel hoogtepunten in een goed doordachte set, een setlist die regelmatig teruggrijpt naar de hoogtepunten uit de hoogtijdagen van Commotions, en daar was het publiek uiteraard voor gekomen. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Hits uit zijn Commotions-tijdperk, al occupeerde de set vrijwel alle branie van zijn backcatalogus. \u2018Why I Love Country Music\u2019 komt uit de tweede langspeler \u2018Easy Pieces\u2019 uit 1985, om naadloos het ambient gevoelige \u2018Headlights\u2019 te concorderen. Van de ballades \u2018No More Love Songs\u2019, de eerste single van de release \u2018On Pain\u2019 \u00e9n \u2018My Other Life\u2019 (met een sneer naar de Brexit) ging naar een eerste Commotions hit met \u20182CV\u2019 en het dubbelzinnige en bluesy \u2018Undressed\u2019, een post-female song uit de periode dat Cole in New York woonde \u00e9n uit \u2018The X Album\u2019. Met het mid-tempo \u2018Tried To Rock\u2019 ging het tempo de hoogte in, om dan finaal met \u2018Rattlesnakes\u2019 en het emotioneel en bitterzoet pronkjuweel \u00a0\u2018Are You Ready To Be Heartbroken\u2019 een eerste set af te sluiten.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na een korte break opende Cole met \u2018No Blues Skies\u2019 en \u2018Nights Sweats\u2019. De alteratie van de semi-akoestische opstelling naar een elektrische habitus leidde ook naar en verandering in energie. Tijd dus voor nog een Commotions hit met het zwoele \u2018Minor Character\u2019. Cole\u2019s bourdon omarmt de song met zijn rijk, warm en fluweelachtig bereik. In sonische diversiteit stond het popnummer \u2018Violins\u2019, een track uit zijn elektro album \u2018Guesswork\u2019. Net of we hoorden OMD aan het werk. Onze nieuwe songs zijn wat pop-getint en duren wat langer dan jullie gewoon zijn, dolt Cole. Geef ons dan toch maar de underground sound van nummers als \u2018Blue Like Mars\u2019, met zijn heerlijke gitaarriffs en \u2018Mister Wrong\u2019, met Cole op bas\u2026.. \u201cI know that I’ve been wrong. And I have no one to hang it on. So I take you by the hand. And I ask you please to understand. I just want to see you smile\u2026\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Strakke percussie omhelst de dream-popsound van \u2018Pay For It\u2019, de sfeer zit uiteraard ook gebeiteld bij \u2018Perfect Skin\u2019, uitgebracht in 1984 als single van het debuut-studioalbum \u2018Rattlesnakes\u2019, het tristesse \u2018The Flipside\u2019 \u00e9n \u2018Myrtle and Rose\u2019. Van de nieuwe synthpop-single \u2018The Idiot\u2019, zijn eerbetoon aan de Berlijnse periode van Iggy Pop en David Bowie, ging het naar \u2018Brand New Friend\u2019, de single van het tweede album \u2018Easy Pieces\u2019 uit 1985 en \u2018Forest Fire\u2019. In de bisronde hield Lloyd Cole nog even halt bij \u2018The Young Idealist\u2019 en \u2018Mainstream\u2019. Lloyd Cole blijft dynamisch in zijn songkeuzes, staat garant voor een creatieve showcase \u00e9n biedt een ruim perspectief van zijn eigen interpretaties. Lloyd Cole’s charme bleef voelbaar in de luchtige en akoestische soundscapes. Hij blijft het baanbrekende indie-icoon dat hij ooit was..!<\/p>\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum:<\/a> Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

Met dank aan Het Depot, Leuven<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lloyd Cole, zondag 05 november 2023 \u2013 Het Depot, Leuven De carri\u00e8re van Lloyd Cole strekt zich uit begin jaren \u201880, toen hij frontman was bij The Commotions. Lloyd Cole en Blair Cowan verlaten in 1983 de universiteit om professioneel muzikant te worden en initi\u00ebren de band The Commotions. Een jaar later tekende de band een lucratief platencontract bij het label Polydor Records en bereikte met de single \u2018Perfect Skin\u2019 nummer 26 in de Britse singles Chart. Het album \u2018Rattlesnakes\u2019 stond 12 maanden onafgebroken in de Britse Top 100. In 1987 brengen Lloyd Cole and The Commotions met \u2018Mainstream\u2019 een laatste album uit. In 1988 besloot Cole om solo verder te gaan na artistieke onenigheden met de band. Twee jaar later vond Cole dat het tijd werd voor een eerste soloalbum met \u2018The X Album\u2019\u2026 Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Lloyd Cole heeft in Het Depot zijn twaalfde solo-studioalbum \u2018No Pain\u2019 meegebracht. De haren zijn met de jaren wat grijzer geworden, maar zijn zwoele blik en charisma, die in de jaren \u201980 heel wat meisjesharten bietste, is nog steeds. Zodra Lloyd begint met zingen is er geen twijfel over zijn feilloos stembereik. Dertig nummers, netjes verdeeld in twee verschillende sets. Naast een eerste semi-akoestische set speelt hij een tweede ge\u00eblektrificeerde showcase. Commotions oprichters Blair Cowan en Neil Clark \u00e9n de IJslandse drummerster Signy Jakobsdottir zijn de ideale soulmates voor Loyd Cole. Lloyd Cole opende zijn performance met een akoestische solo-vertolking van het mooi opgebouwde \u00a0\u2018Don’t Look Back\u2019. Druppelsgewijs vervoegt de band zich rond Lloyd Cole. De Schotse gitarist Neil Clark sloot als eerst aan voor \u2018Mr Malcontent\u2019. Waarna landgenoot, collega-en ex-Commotion Blair Cowan zijn keyboards kwam beroeren bij \u2018Trigger Happy\u2019. Signy Jakobsdottir is excellent op drums en percussie, soms smaakvol en minimalistisch, maar vooral tijdens de elektrische set vurig op de drumkit. Cole mixt ook hier in Het Depot heel wat nieuw en oud songwerk door elkaar. Er zitten veel hoogtepunten in een goed doordachte set, een setlist die regelmatig teruggrijpt naar de hoogtepunten uit de hoogtijdagen van Commotions, en daar was het publiek uiteraard voor gekomen. Hits uit zijn Commotions-tijdperk, al occupeerde de set vrijwel alle branie van zijn backcatalogus. \u2018Why I Love Country Music\u2019 komt uit de tweede langspeler \u2018Easy Pieces\u2019 uit 1985, om naadloos het ambient gevoelige \u2018Headlights\u2019 te concorderen. Van de ballades \u2018No More Love Songs\u2019, de eerste single van de release \u2018On Pain\u2019 \u00e9n \u2018My Other Life\u2019 (met een sneer naar de Brexit) ging naar een eerste Commotions hit met \u20182CV\u2019 en het dubbelzinnige en bluesy \u2018Undressed\u2019, een post-female song uit de periode dat Cole in New York woonde \u00e9n uit \u2018The X Album\u2019. Met het mid-tempo \u2018Tried To Rock\u2019 ging het tempo de hoogte in, om dan finaal met \u2018Rattlesnakes\u2019 en het emotioneel en bitterzoet pronkjuweel \u00a0\u2018Are You Ready To Be Heartbroken\u2019 een eerste set af te sluiten. Na een korte break opende Cole met \u2018No Blues Skies\u2019 en \u2018Nights Sweats\u2019. De alteratie van de semi-akoestische opstelling naar een elektrische habitus leidde ook naar en verandering in energie. Tijd dus voor nog een Commotions hit met het zwoele \u2018Minor Character\u2019. Cole\u2019s bourdon omarmt de song met zijn rijk, warm en fluweelachtig bereik. In sonische diversiteit stond het popnummer \u2018Violins\u2019, een track uit zijn elektro album \u2018Guesswork\u2019. Net of we hoorden OMD aan het werk. Onze nieuwe songs zijn wat pop-getint en duren wat langer dan jullie gewoon zijn, dolt Cole. Geef ons dan toch maar de underground sound van nummers als \u2018Blue Like Mars\u2019, met zijn heerlijke gitaarriffs en \u2018Mister Wrong\u2019, met Cole op bas\u2026.. \u201cI know that I’ve been wrong. And I have no one to hang it on. So I take you by the hand. And I ask you please to understand. I just want to see you smile\u2026\u201d Strakke percussie omhelst de dream-popsound van \u2018Pay For It\u2019, de sfeer zit uiteraard ook gebeiteld bij \u2018Perfect Skin\u2019, uitgebracht in 1984 als single van het debuut-studioalbum \u2018Rattlesnakes\u2019, het tristesse \u2018The Flipside\u2019 \u00e9n \u2018Myrtle and Rose\u2019. Van de nieuwe synthpop-single \u2018The Idiot\u2019, zijn eerbetoon aan de Berlijnse periode van Iggy Pop en David Bowie, ging het naar \u2018Brand New Friend\u2019, de single van het tweede album \u2018Easy Pieces\u2019 uit 1985 en \u2018Forest Fire\u2019. In de bisronde hield Lloyd Cole nog even halt bij \u2018The Young Idealist\u2019 en \u2018Mainstream\u2019. Lloyd Cole blijft dynamisch in zijn songkeuzes, staat garant voor een creatieve showcase \u00e9n biedt een ruim perspectief van zijn eigen interpretaties. Lloyd Cole’s charme bleef voelbaar in de luchtige en akoestische soundscapes. Hij blijft het baanbrekende indie-icoon dat hij ooit was..! Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Met dank aan Het Depot, Leuven<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":21153,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[66,76],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-21150","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-front","tag-het-depot-leuven"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":12,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21150","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=21150"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21150\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23666,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21150\/revisions\/23666"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/21153"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=21150"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=21150"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=21150"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=21150"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=21150"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}