{"id":21122,"date":"2023-04-13T11:31:00","date_gmt":"2023-04-13T09:31:00","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=21122"},"modified":"2025-06-15T15:15:38","modified_gmt":"2025-06-15T15:15:38","slug":"concert-review-elvis-costello-woensdag-27-september-2023-bozar-brussel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=21122","title":{"rendered":"Concert Review: Elvis Costello, woensdag 27 september 2023 – Bozar, Brussel"},"content":{"rendered":"\n

Elvis Costello & Steve Nieve, Bozar -Brussel   woensdag 27 september 2023<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Elvis Costello was met samen met zijn partner in crime Steve Nieve voor een intiem concert te gast in een uitverkochte Brusselse Bozar. Elvis Costello begon in het voorjaar van 1996 aan een kleine, intieme tour met zijn pianist Steve Nieve om de plaat \u2018All This Useless Beauty\u2019 te promoten. Alle shows van deze vijfdaagse tour werden, net als heel wat  hoogtepunten van elke showcase,  later uitgegeven op een reeks promotionele EP’s, en dit onder de boxset \u2018Costello & Nieve\u2019. Jaren later zijn het duo Costello &  Nieve nog steeds \u2018on the route\u2019. Elvis heeft als componist en tekstschrijver meer dan zeshonderd gepubliceerde titels, waaronder vijftien nummers geschreven in samenwerking met Paul McCartney en gerenommeerde samenwerkingen met Allen Toussaint, het Brodsky Quartet en T Bone Burnett. Vorig jaar promootte hij nog samen met zijn band The Imposters de langspeler \u2018The Boy Named If\u2019\u2026.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Declan Patrick Aloysius MacManus, werd geboren op 25 Augustus1954 in London. In deze muzikale wereldstad maakte hij gedurende de jaren \u201970 deel uit van de pub-rockscene. In 1977 verscheen zijn eerste album \u2018My Aim Is True\u2019. Niet veel later formeerde Elvis zijn band The Attractions en veranderde enigszins zijn muziekstijl van punkrock naar new wave getinte muziek. De albums \u2018This Year\u2019s Model\u2019 uit 1978 en het succesvolle \u2018Armed Forces\u2019 (79) zijn instant klassiekers.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De Engelse componist en piano-genie Steve \u2018Stephen John Nason\u2019 Nieve is inmiddels meer dan veertig jaar lang lid van Elvis Costello\u2019s begeleidingsband The Attractions en The Imposters. Naast zijn werk met Costello heeft Nieve verschillende soloalbums, was ooit een tijdje bandlid bij het eveneens succesvolle Madness \u00e9n was sessiemuzikant voor en bij The Neville Brothers, Hothouse Flowers, Graham Parker en David Bowie\u2026.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Costello en Nieve zijn muzikale soulmates, een oogwenk is voldoende om een volgde song in te zetten. Met Costello\u2019s krachtig, maar al even vaak breekbare emotionele stem \u00e9n het delicate pianospel van Steve Nieve putte het duo uit die ongelooflijke backcatalogus. Onsterflijke songs, in een eenvoudig concept. Costello opende met het swingende jazz caput \u2018When I Was Cruel No.2\u2019, het duo accordeerde er meteen ook Abba\u2019s \u2018Dacing Queen\u2019 doorheen, net zoals op de plaat trouwens. Costello\u2019s stem heeft weinig tijd nodig om op te warmen, zingend in een vintage Stagg-microfoon uit de jaren \u201940, dit terwijl Nieve klassieke vormen achter zich gooit. Met \u2018Waiting For The End Of The World\u2019 en vooral met het handgeklap begeleidde en akoestische \u2018Lipstick Vogue\u2019 divergeerde de setlist vrijwel meteen.<\/p>\n\n\n\n

Ieder nummer krijgt ook haast een verhaal toebedeeld. Costello waande zich als een echte storyteller, verhaalt hoe Nieve bij The Imposters belandde en met songs als \u2018Shot With His Own Gun\u2019 steeg de affectie in de Bozar. Costello\u2019s beatbox neemt even het voortouw in \u2018Pils and Soap\u2019 \u00e9n speelt hij ook handig met zijn distortion-gitaarpedaal. Normaal zou ik dit nummer zingen in een club zonder microfoon, dolt Costello voor een zoveelste keer \u00e9n het folky en o\u2019 zo breekbare \u2018Veronica\u2019, ooit bij elkaar gepend in samenwerking met Paul McCartney, kreeg hier een vocale herstart. Hij blijkt ook op wandel te zijn geweest in Brussel, bezocht wat platenwinkels en ontdekte albums van Jacques Brell. Leuke tussendoortjes die ons bij de les houden. Maar zijn muziek sprak vooral voor zichzelf. Net zoals in \u2018What\u2019s Is It That I Need That I Don\u2019t Already Have?\u2019, uit de release \u2018Hey Clockface\u2019 uit 2020 en \u2018All Or Nothing At All\u2019.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De dood van Burt Bacharach dit jaar heeft Elvis zwaar aangegrepen. Hij sleept zichzelf in de mood met de tristesse croonersong \u2018Toledo\u2019, en het tango en bolero begeesterde \u2018I Do\u2019 (Zula\u2019s Song) is misschien wel een van de mooiste ballades die hij ooit bij elkaar pende. Het duo transformeerde de Bozar haast in een noir- filmset met gitaartunes en enkele synth-effecten in het experimentele \u2018Watching The Detectives\u2019, om naadloos \u2018Accidents Will Happen\u2019 uit de langspeler \u2018Armed Forces\u2019 uit 1979 \u00e9n de wondermooie ballade \u2018Accidents Will Happen\u2019 de Bozar in te sturen. Na een zoveelste staande ovatie ontpopte Costello als een ware hartenbreker in \u2018Isabelle In Tears\u2019 \u00e9n Charles Aznavours \u2018She\u2019. De jazzy lovesong \u2018I Still Have That Other Girl\u2019 is gecrediteerd Burt Bacharach en in het intieme \u2018The Whirlwind\u2019 kroont Costello zich tot koning van de avond. Alleen Elvis blijft bestaan, maar dan vanavond dan toch enkel Costello..!<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Hij schoudert graag nog eens zijn akoestische gitaar voor Nick Lowe’s ‘(What’s So Funny ‘Bout) \u2018Peace, Love, and Understanding\u2019, een nummer dat Costello zich jaren geleden eigen maakte, en laat zelfs Nieve hier even meezingen. Met een rockende vertolking van \u2018Shipbuilding\u2019, een uitgesponnen \u2018I Want You\u2019 \u00e9n een microfoonloos vertolkte \u2018Couldn\u2019t Call It Unexpected No.4\u2019, waarbij Costello ook nog eens het publiek indook, eindigde het duo de reguliere set.<\/p>\n\n\n\n

De bisronde met \u2018Alison\u2019 uit 1977 en het debuutalbum \u2018My Aim Is True\u2019 op het label Stiff Records klonk nog even fris als toen, het verassende \u2018The Wind Cries Mary\u2019 en Harold Arlen\u2019s \u2018Over The Rainbow\u2019 sloten na meer dan 2u30 de gordijnen. Gestript tot hun basis, staan de nummers elegant naast heel wat Costello-klassiekers, evenals een aantal minder bekende juweeltjes uit zijn rijke muzikale backcatalogus. De uitvoeringen zijn haast allen ingetogen, gepassioneerd en behoren tot de beste die Costello ooit heeft uitgegeven. Geweldige showcase, geweldige songs, vertolkt in een minimalistische bezettingen. Songs die allen mateloos overeind blijven. Dat kan alleen Elvis Costello and Steve Nieve zijn! Een duo genie\u00ebn van muzikale wereldklasse!<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

i.s.m.: Keys & Chords<\/a><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Elvis Costello & Steve Nieve, Bozar -Brussel   woensdag 27 september 2023 Elvis Costello was met samen met zijn partner in crime Steve Nieve voor een intiem concert te gast in een uitverkochte Brusselse Bozar. Elvis Costello begon in het voorjaar van 1996 aan een kleine, intieme tour met zijn pianist Steve Nieve om de plaat \u2018All This Useless Beauty\u2019 te promoten. Alle shows van deze vijfdaagse tour werden, net als heel wat  hoogtepunten van elke showcase,  later uitgegeven op een reeks promotionele EP’s, en dit onder de boxset \u2018Costello & Nieve\u2019. Jaren later zijn het duo Costello &  Nieve nog steeds \u2018on the route\u2019. Elvis heeft als componist en tekstschrijver meer dan zeshonderd gepubliceerde titels, waaronder vijftien nummers geschreven in samenwerking met Paul McCartney en gerenommeerde samenwerkingen met Allen Toussaint, het Brodsky Quartet en T Bone Burnett. Vorig jaar promootte hij nog samen met zijn band The Imposters de langspeler \u2018The Boy Named If\u2019\u2026. Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Declan Patrick Aloysius MacManus, werd geboren op 25 Augustus1954 in London. In deze muzikale wereldstad maakte hij gedurende de jaren \u201970 deel uit van de pub-rockscene. In 1977 verscheen zijn eerste album \u2018My Aim Is True\u2019. Niet veel later formeerde Elvis zijn band The Attractions en veranderde enigszins zijn muziekstijl van punkrock naar new wave getinte muziek. De albums \u2018This Year\u2019s Model\u2019 uit 1978 en het succesvolle \u2018Armed Forces\u2019 (79) zijn instant klassiekers. De Engelse componist en piano-genie Steve \u2018Stephen John Nason\u2019 Nieve is inmiddels meer dan veertig jaar lang lid van Elvis Costello\u2019s begeleidingsband The Attractions en The Imposters. Naast zijn werk met Costello heeft Nieve verschillende soloalbums, was ooit een tijdje bandlid bij het eveneens succesvolle Madness \u00e9n was sessiemuzikant voor en bij The Neville Brothers, Hothouse Flowers, Graham Parker en David Bowie\u2026. Costello en Nieve zijn muzikale soulmates, een oogwenk is voldoende om een volgde song in te zetten. Met Costello\u2019s krachtig, maar al even vaak breekbare emotionele stem \u00e9n het delicate pianospel van Steve Nieve putte het duo uit die ongelooflijke backcatalogus. Onsterflijke songs, in een eenvoudig concept. Costello opende met het swingende jazz caput \u2018When I Was Cruel No.2\u2019, het duo accordeerde er meteen ook Abba\u2019s \u2018Dacing Queen\u2019 doorheen, net zoals op de plaat trouwens. Costello\u2019s stem heeft weinig tijd nodig om op te warmen, zingend in een vintage Stagg-microfoon uit de jaren \u201940, dit terwijl Nieve klassieke vormen achter zich gooit. Met \u2018Waiting For The End Of The World\u2019 en vooral met het handgeklap begeleidde en akoestische \u2018Lipstick Vogue\u2019 divergeerde de setlist vrijwel meteen. Ieder nummer krijgt ook haast een verhaal toebedeeld. Costello waande zich als een echte storyteller, verhaalt hoe Nieve bij The Imposters belandde en met songs als \u2018Shot With His Own Gun\u2019 steeg de affectie in de Bozar. Costello\u2019s beatbox neemt even het voortouw in \u2018Pils and Soap\u2019 \u00e9n speelt hij ook handig met zijn distortion-gitaarpedaal. Normaal zou ik dit nummer zingen in een club zonder microfoon, dolt Costello voor een zoveelste keer \u00e9n het folky en o\u2019 zo breekbare \u2018Veronica\u2019, ooit bij elkaar gepend in samenwerking met Paul McCartney, kreeg hier een vocale herstart. Hij blijkt ook op wandel te zijn geweest in Brussel, bezocht wat platenwinkels en ontdekte albums van Jacques Brell. Leuke tussendoortjes die ons bij de les houden. Maar zijn muziek sprak vooral voor zichzelf. Net zoals in \u2018What\u2019s Is It That I Need That I Don\u2019t Already Have?\u2019, uit de release \u2018Hey Clockface\u2019 uit 2020 en \u2018All Or Nothing At All\u2019. De dood van Burt Bacharach dit jaar heeft Elvis zwaar aangegrepen. Hij sleept zichzelf in de mood met de tristesse croonersong \u2018Toledo\u2019, en het tango en bolero begeesterde \u2018I Do\u2019 (Zula\u2019s Song) is misschien wel een van de mooiste ballades die hij ooit bij elkaar pende. Het duo transformeerde de Bozar haast in een noir- filmset met gitaartunes en enkele synth-effecten in het experimentele \u2018Watching The Detectives\u2019, om naadloos \u2018Accidents Will Happen\u2019 uit de langspeler \u2018Armed Forces\u2019 uit 1979 \u00e9n de wondermooie ballade \u2018Accidents Will Happen\u2019 de Bozar in te sturen. Na een zoveelste staande ovatie ontpopte Costello als een ware hartenbreker in \u2018Isabelle In Tears\u2019 \u00e9n Charles Aznavours \u2018She\u2019. De jazzy lovesong \u2018I Still Have That Other Girl\u2019 is gecrediteerd Burt Bacharach en in het intieme \u2018The Whirlwind\u2019 kroont Costello zich tot koning van de avond. Alleen Elvis blijft bestaan, maar dan vanavond dan toch enkel Costello..! Hij schoudert graag nog eens zijn akoestische gitaar voor Nick Lowe’s ‘(What’s So Funny ‘Bout) \u2018Peace, Love, and Understanding\u2019, een nummer dat Costello zich jaren geleden eigen maakte, en laat zelfs Nieve hier even meezingen. Met een rockende vertolking van \u2018Shipbuilding\u2019, een uitgesponnen \u2018I Want You\u2019 \u00e9n een microfoonloos vertolkte \u2018Couldn\u2019t Call It Unexpected No.4\u2019, waarbij Costello ook nog eens het publiek indook, eindigde het duo de reguliere set. De bisronde met \u2018Alison\u2019 uit 1977 en het debuutalbum \u2018My Aim Is True\u2019 op het label Stiff Records klonk nog even fris als toen, het verassende \u2018The Wind Cries Mary\u2019 en Harold Arlen\u2019s \u2018Over The Rainbow\u2019 sloten na meer dan 2u30 de gordijnen. Gestript tot hun basis, staan de nummers elegant naast heel wat Costello-klassiekers, evenals een aantal minder bekende juweeltjes uit zijn rijke muzikale backcatalogus. De uitvoeringen zijn haast allen ingetogen, gepassioneerd en behoren tot de beste die Costello ooit heeft uitgegeven. Geweldige showcase, geweldige songs, vertolkt in een minimalistische bezettingen. Songs die allen mateloos overeind blijven. Dat kan alleen Elvis Costello and Steve Nieve zijn! Een duo genie\u00ebn van muzikale wereldklasse! Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege i.s.m.: Keys & Chords<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":21136,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[42,66],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-21122","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-bozar","tag-front"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":11,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21122","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=21122"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21122\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23668,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21122\/revisions\/23668"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/21136"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=21122"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=21122"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=21122"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=21122"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=21122"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}