{"id":21104,"date":"2023-04-13T11:32:00","date_gmt":"2023-04-13T09:32:00","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=21104"},"modified":"2025-06-15T15:15:38","modified_gmt":"2025-06-15T15:15:38","slug":"public-image-ltd-donderdag-05-oktober-2023-zaal-de-vooruit-gent","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=21104","title":{"rendered":"Concert Review: Public Image Ltd., donderdag 05 oktober 2023 –\u00a0Zaal De Vooruit, Gent\u00a0"},"content":{"rendered":"\n

Public Image Ltd. (support act: The Rats): donderdag 05 oktober 2023 –  Zaal De Vooruit, Gent <\/p>\n\n\n\n

John \u2018Johnny Rotten\u2019 Lydon was ooit lid van de Engelse punkband The Sex Pistols. Hij die werd geboren in de Londense wijk Holloway, uit een arm arbeidersgezin van Ierse afkomst. De formatie ontstond in 1972, en werd opgericht door Paul Cook, Steve Jones en Wally Nightingale. Het trio had niet echt de financi\u00eble middelen om muziekinstrumenten te kopen, dus gingen ze die maar stelen. Niet veel later werd John Lydon zanger bij The Sex Pistols. Vanwege zijn slechte gebitshygi\u00ebne kreeg hij van gitarist Steve Jones destijds de nickname Johnny Rotten toebedeeld. De band was geen lang leven beschoren en John Lydon richtte in 1978 Public Image Ltd. op. PiL wordt algemeen beschouwd als \u00e9\u00e9n van de meest invloedrijke, vernieuwende en controversi\u00eble bands uit het einde van de jaren \u201970, begin jaren tachtig. De band stond jarenlang op non-actief, maar is sinds 2009 gelukkig weer actief.<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Tekst: Philip Verhaege<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum: PiL    <\/a>                                                                         Fotoalbum: The Rats<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Maar voor PiL aan hun showescase begon, mochten The Rats<\/strong> het publiek opwarmen. Een meute jonge Gentse wolven, niet te verwarren met de Britse blues en rockband The Rats, de formatie rond Mick Ronson uit de jaren \u201960.  We maakten voor het eerste kennis met de Gentse postpunkformatie The Rats op Humo\u2019s Rock Rally in januari 2022. Bedolven onder heel wat positieve superlatieven was de single \u2018Machinery\u2019 meteen een stevig statement. De single \u2018Blank Verse\u2019 klonk ook hier wel assertie en was ge\u00ebxalteerde postpunk. Diepe grooves, strakke baslijnen, uptempo gitaarriffs dito zangpartijen, postpunk hoeft geen gecompliceerde songstructuur. En dat was ook zo in het dansbare \u2018Disco To Disco\u2019 en het ge\u00efnfluenceerde \u00e9n punk art-pop begeesterde \u2018Rat\u2019s Alley\u2019, om dan gewoonweg finaal te knallen met \u2018The Beautiful Game\u2019 en \u2018Old Flames\u2019. Zanger Emile Dekeyser, Sander Dewispelaere (synth, gitaar), gelegenheidsgitarist Guido, bassist Michiel Van Maele en drummer Gilles Dierickx maakten indruk in De Vooruit.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

PiL<\/strong> promoot de langspeler \u2018End Of The World\u2019, het eerste nieuw materiaal in acht jaar \u00e9n de bijhorende \u2018End Of The World Tour\u2019. De setlist accordeerde van pre-hiaat tot post-hiaat \u00e9n dit met heel wat groovy songs. Bijna een halve eeuw na zijn frappante carri\u00e8re liet Lydon begin 2023 misschien wel zijn meest tedere kant zien met de comeback single \u2018Hawai\u2019, een aangrijpend en mooi afscheid voor zijn vrouw Nora Forster die in april overleed aan dementie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zoals met enkele albums van PiL klinkt \u2018End of World\u2019 net zo frustrerend als alterabel. De show begon met album opener \u2018Penge\u2019 en de alternatieve rocksong \u2018Albatross\u2019, met zijn hypnotiserende en dub reggae ritmiek. Nummers waarin Lydon vrijwel meteen laat zien dat hij nog niets van zijn theatraal charisma heeft verloren. En zijn staccato glam-rockstijl wordt ook verheerlijkt in songs als \u2018Being Stupid Again\u2019, waarin Lydon vrolijk het studentenidealisme aanvalt. De undulerende baslijnen van Scott Firth, gecombineerd met de subtiele gitaarinterventies van Robert David \u2018Lu Edmonds\u2019 geven de songs een hypnotiserende tune. Samen met Bruce Smith op drums het kloppende hart van de ritmesectie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Veel bindteksten heeft John niet nodig, en als hij ons dan toch aanspreekt is het in een po\u00ebtische vorm. Al vrij vroeg kwam \u2018This Is Not A Love Song\u2019 en \u2018Poptones\u2019, uit de plaat \u2018Metal Box\u2019 uit 1978 door de woofer geknald. Het zwaarbeladen \u2018Dead Disco\u2019, ooit bij elkaar gepend voor Lydons stervende moeder zat boordevol gitaareffecten. Als een duivelskunstenaar zet Lydon ook d\u00e9 spoken words van \u2018The Room I Am In\u2019 naar zijn hand, net zoals ook de experimentele titeltrack \u2018Flowers of Romance\u2019, wat ooit het derde album voor PiL was , een Cara\u00efbische sfeer cre\u00eberde. Van het nieuwe groove geori\u00ebnteerde  \u2018Cas Chase\u2019 ging het naar het new wave en funk begeesterde \u2018The Body\u2019, de post-punk floorkiller \u2018Warrior\u2019, met zijn beukende drum en baslijnen en het apollinische electro-nummer \u2018Shoom\u2019, met lyrics als Fuck you, Fuck off, Fuck seks, Is bollocks, All sex is bollocks\u2026.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

‘We take a four minute break, so if you want more let us know’, sneert Lydon , maar al even snel is de band terug voor de bisronde. Hun eerste single \u2018Public Image’ uit 1978,  met zijn snerpende gitaren en die pompende \u00e9n dreunende baslijnen zorgde alweer voor een wel zeer hoog  energieniveau. \u2018Open Up\u2019, origineel van de dansband Leftfield past ook hier precies in de ethiek van de band. Net zoals de hitsingle \u2018Rise\u2019, dat het publiek aanzette tot meezingen. “I could be wrong, I could be right, I could be wrong\u2026 Lydon is alway right!”<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

John Lydon\u2019s stem klinkt nog even fris, cordiaal en joviaal dan pakweg veertig jaar terug. PiL laat zien waarom ze tot op de dag van vandaag nog steeds een van de beste innovatieve bands in het punklandschap zijn. Heerlijk !<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Tekst: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum: PiL    <\/a>                                                                                     Fotoalbum: The Rats<\/a><\/p>\n\n\n\n

Met dank aan Democrazy, Gent<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Public Image Ltd. (support act: The Rats): donderdag 05 oktober 2023 –  Zaal De Vooruit, Gent  John \u2018Johnny Rotten\u2019 Lydon was ooit lid van de Engelse punkband The Sex Pistols. Hij die werd geboren in de Londense wijk Holloway, uit een arm arbeidersgezin van Ierse afkomst. De formatie ontstond in 1972, en werd opgericht door Paul Cook, Steve Jones en Wally Nightingale. Het trio had niet echt de financi\u00eble middelen om muziekinstrumenten te kopen, dus gingen ze die maar stelen. Niet veel later werd John Lydon zanger bij The Sex Pistols. Vanwege zijn slechte gebitshygi\u00ebne kreeg hij van gitarist Steve Jones destijds de nickname Johnny Rotten toebedeeld. De band was geen lang leven beschoren en John Lydon richtte in 1978 Public Image Ltd. op. PiL wordt algemeen beschouwd als \u00e9\u00e9n van de meest invloedrijke, vernieuwende en controversi\u00eble bands uit het einde van de jaren \u201970, begin jaren tachtig. De band stond jarenlang op non-actief, maar is sinds 2009 gelukkig weer actief. Tekst: Philip Verhaege Fotoalbum: PiL                                                                             Fotoalbum: The Rats Maar voor PiL aan hun showescase begon, mochten The Rats het publiek opwarmen. Een meute jonge Gentse wolven, niet te verwarren met de Britse blues en rockband The Rats, de formatie rond Mick Ronson uit de jaren \u201960.  We maakten voor het eerste kennis met de Gentse postpunkformatie The Rats op Humo\u2019s Rock Rally in januari 2022. Bedolven onder heel wat positieve superlatieven was de single \u2018Machinery\u2019 meteen een stevig statement. De single \u2018Blank Verse\u2019 klonk ook hier wel assertie en was ge\u00ebxalteerde postpunk. Diepe grooves, strakke baslijnen, uptempo gitaarriffs dito zangpartijen, postpunk hoeft geen gecompliceerde songstructuur. En dat was ook zo in het dansbare \u2018Disco To Disco\u2019 en het ge\u00efnfluenceerde \u00e9n punk art-pop begeesterde \u2018Rat\u2019s Alley\u2019, om dan gewoonweg finaal te knallen met \u2018The Beautiful Game\u2019 en \u2018Old Flames\u2019. Zanger Emile Dekeyser, Sander Dewispelaere (synth, gitaar), gelegenheidsgitarist Guido, bassist Michiel Van Maele en drummer Gilles Dierickx maakten indruk in De Vooruit. PiL promoot de langspeler \u2018End Of The World\u2019, het eerste nieuw materiaal in acht jaar \u00e9n de bijhorende \u2018End Of The World Tour\u2019. De setlist accordeerde van pre-hiaat tot post-hiaat \u00e9n dit met heel wat groovy songs. Bijna een halve eeuw na zijn frappante carri\u00e8re liet Lydon begin 2023 misschien wel zijn meest tedere kant zien met de comeback single \u2018Hawai\u2019, een aangrijpend en mooi afscheid voor zijn vrouw Nora Forster die in april overleed aan dementie. Zoals met enkele albums van PiL klinkt \u2018End of World\u2019 net zo frustrerend als alterabel. De show begon met album opener \u2018Penge\u2019 en de alternatieve rocksong \u2018Albatross\u2019, met zijn hypnotiserende en dub reggae ritmiek. Nummers waarin Lydon vrijwel meteen laat zien dat hij nog niets van zijn theatraal charisma heeft verloren. En zijn staccato glam-rockstijl wordt ook verheerlijkt in songs als \u2018Being Stupid Again\u2019, waarin Lydon vrolijk het studentenidealisme aanvalt. De undulerende baslijnen van Scott Firth, gecombineerd met de subtiele gitaarinterventies van Robert David \u2018Lu Edmonds\u2019 geven de songs een hypnotiserende tune. Samen met Bruce Smith op drums het kloppende hart van de ritmesectie. Veel bindteksten heeft John niet nodig, en als hij ons dan toch aanspreekt is het in een po\u00ebtische vorm. Al vrij vroeg kwam \u2018This Is Not A Love Song\u2019 en \u2018Poptones\u2019, uit de plaat \u2018Metal Box\u2019 uit 1978 door de woofer geknald. Het zwaarbeladen \u2018Dead Disco\u2019, ooit bij elkaar gepend voor Lydons stervende moeder zat boordevol gitaareffecten. Als een duivelskunstenaar zet Lydon ook d\u00e9 spoken words van \u2018The Room I Am In\u2019 naar zijn hand, net zoals ook de experimentele titeltrack \u2018Flowers of Romance\u2019, wat ooit het derde album voor PiL was , een Cara\u00efbische sfeer cre\u00eberde. Van het nieuwe groove geori\u00ebnteerde  \u2018Cas Chase\u2019 ging het naar het new wave en funk begeesterde \u2018The Body\u2019, de post-punk floorkiller \u2018Warrior\u2019, met zijn beukende drum en baslijnen en het apollinische electro-nummer \u2018Shoom\u2019, met lyrics als Fuck you, Fuck off, Fuck seks, Is bollocks, All sex is bollocks\u2026. ‘We take a four minute break, so if you want more let us know’, sneert Lydon , maar al even snel is de band terug voor de bisronde. Hun eerste single \u2018Public Image’ uit 1978,  met zijn snerpende gitaren en die pompende \u00e9n dreunende baslijnen zorgde alweer voor een wel zeer hoog  energieniveau. \u2018Open Up\u2019, origineel van de dansband Leftfield past ook hier precies in de ethiek van de band. Net zoals de hitsingle \u2018Rise\u2019, dat het publiek aanzette tot meezingen. “I could be wrong, I could be right, I could be wrong\u2026 Lydon is alway right!” John Lydon\u2019s stem klinkt nog even fris, cordiaal en joviaal dan pakweg veertig jaar terug. PiL laat zien waarom ze tot op de dag van vandaag nog steeds een van de beste innovatieve bands in het punklandschap zijn. Heerlijk ! Tekst: Philip Verhaege Fotoalbum: PiL                                                                                         Fotoalbum: The Rats Met dank aan Democrazy, Gent<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":21117,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[60,66],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-21104","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-democrazy","tag-front"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":8,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21104","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=21104"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21104\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23667,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21104\/revisions\/23667"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/21117"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=21104"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=21104"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=21104"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=21104"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=21104"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}