{"id":21044,"date":"2023-04-13T11:25:00","date_gmt":"2023-04-13T09:25:00","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=21044"},"modified":"2025-06-15T15:15:38","modified_gmt":"2025-06-15T15:15:38","slug":"festival-review-swing-wespelaar-zondag-20-augustus-2023","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=21044","title":{"rendered":"FESTIVAL REVIEW: SWING WESPELAAR, ZONDAG 20 AUGUSTUS 2023"},"content":{"rendered":"\n

Swing Wespelaar, zondag 20 augustus 2023<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het festivalseizoen loopt op zijn einde. Tienduizenden mensen keken uit naar het moment, een volle weide, een volgepakt plein, goede optredens, leuk gezelschap\u2026Een zomer zonder festivals is geen goede zomer geweest. Swing Wespelaar gaat dag drie in. Wij herinneren het ons nog, alsof het gisteren was, ons eerste bezoek aan Swing Wespelaar, nu 35-jaar geleden. Met de kaart op de schoot (wie van onze jeugd kent er nog een landkaart\u2026..?), wij op weg richting Haacht, en meer bepaald naar het dorpje Wespelaar. Het verkeer verliep toen blijkbaar heel wat vlotter dan heden ten dage. We maakten kennis met enkele bestuursleden, met de organisatie en heel wat sympathieke vrijwilligs. Maar we zagen ook het festival veranderen, en vooral\u2026. het ontplooien tot \u00e9\u00e9n van de meest gerespecteerde Europese bluesfestivals! 2023 zal de geschiedenis ingaan als een warme editie, zowel wat betreft de temperatuur, de gezelligheid, de vriendschap en uiteraard het muzikale landscape!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zondagmiddag, we zien heel wat vermoeide blikken. Maar dat veranderd snel als Shakedown Tim<\/strong> wordt aangekondigd. Zanger\/gitarist Tim Ielegems oprichter van Fried Bourbon, hij die ook even vaak op het podium stond met Gene Taylor en eind vorig jaar The European Bluesbuddies vormde voor Studebaker John\u2019s tourneeluik. Het is echt wel een ondankbare taak om op zondagmiddag te openen. Maar Tim is een doorwintert en zeer gerespecteerd artiest dito entertainer. Een uitgebalanceerde setlist doet de rest. Dit alles netjes ingepakt in een mixture van down home blues, rock-\u2018n-roll, wat swing en jump, maar evenveel Chicago blues. De boogie \u2018Driftin\u2019 is origineel van Eddie Boyd and His Chess Men, het tempo daalde wat en was als een instrumentaal interludium. Maar Tim deed ons swingen met zijn \u2018Wild Calypso Night\u2019, ging op zijn visbak zitten voor het Delta blues begeesterde \u2018Rollin\u2019 and Tumblin\u2019 en kreeg harpvirtuoos Steven Troch op het podium voor \u2018This Ship\u2019. Shakedown Tim weet waar hij de mosterd vandaan moet halen. En neen, dat is niet bij Tierenteyn\u2026.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Michael A. Benjamin a.k.a. Alabama Mike<\/strong> werd sterk be\u00efnvloed door de evangelische zangprestaties van zijn vader. Samen met zijn broers en zussen werd hij op jonge leeftijd aangemoedigd om in het kerkkoor te zingen. Zijn jeugdige stem deed vrijwel meteen terugdenken aan een juveniele B.B. King, Buddy Guy, Elmore James of zelfs Little Johnny Taylor. In 1983 verhuisde hij voor zijn militaire dienstplicht naar Californi\u00eb en belandde uiteindelijk in de Bay Area. Een ware zegen voor zijn muzikale artisticiteit. De Franse ritmesectie met drummer Fabrice Bressouat, Vinz Polletvillard (keys), Anthony Stelmaszack (gitaar) en Julien Dubois op basgitaar is een zegen voor Mike. Met \u2018Stuff I\u2019ve Been Through\u2019 heeft Alabama Mike een nieuwe langspeler onder de arm. Een soul ge\u00ebnthousiasmeerde titeltrack volgde al snel in Wespelaar. Het werd even funky met \u2018Fat Shale Pt.1\u2019 en we trokken naar Chicago met \u2018God Is With You\u2019. Om uiteindelijk te eindigen bij \u2018Fight For Your Love\u2019. If you don\u2019t come for the blues, it will be a long day for you\u2026 grapte Mike nog snel even tussendoor. Alabama Mike verweeft old-school Southern soul met rechttoe rechtaan blues \u00e9n aardse street-funk en R&B.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De mooie Shakura S\u2019Aida<\/strong> werd geboren in Brooklyn, New York, groeide op in Zwitserland en resideert al enkele jaren in Toronto, Ontario, Canada. Shakura S\u2019Aida heeft een immense stem, was leadzangers van het 13-koppige wereldmuziekensemble Kaleefah, trad op als backingvocalist voor Rita MacNeil en Patti Labelle en had in 2008 haar eerste solo album \u2018Blueprint\u2019. In 2013 werd ze genomineerd voor een Blues Music Award in de categorie ‘Contemporary Blues Female Artist’ \u00e9n had vorig jaar het schitterende \u2018Hold On To Love\u2019 in de winkelrekken, haar eerste plaat in tien jaar.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Shakura\u2019s diepe blues en souluitvoeringen werden hier netje ingelost met diepe ballades. Met haar onweerstaanbare lichamelijke moves brengt ze hoogstpersoonlijk Wespelaar haast in extase. \u2018Changing Around Here\u2019 was de ideale bandopwarmer. In hoever dat in Wespelaar nog nodig was. Het werd hot en funky in \u2018Glad For Today\u2019, seksueel was \u2018Walk Out That Door\u2019 en ook de ballade \u2018Gonna Tell My Baby\u2019, met die innemende slidegitaar en gospel-outro, was een hoogtepunt. Shakura S\u2019Aida is een betovering op een podium!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Nog zo\u2019n blues troubadour is Jose Ramirez. <\/strong>Op 35-jarige leeftijd is Jose Ramirez toch wel de belangrijkste blues artiest uit Costa Rica, al woont hij al een tijdje in The States. Hij verkocht bijna alles wat hij had in Costa Rica, zijn auto, PA-systeem en zelfs zijn gitaarversterker. Jose kwam in de Verenigde Staten aan met een halve koffer vol kleren, \u00a0een gitaar en belandde in Florida. Jos\u00e9 Ram\u00edrez is haast de enige bluesartiest uit Costa Rica, die al acht jaar in de VS woont. Hij explodeerde zo in het voorjaar van 2017 in de muzieksc\u00e8ne van de Golfcoast. Hij is een schitterend autodidact gitarist\/vocalist dat met enkele van de grootste namen in de blues industrie speelt. Onderweg tekende hij, als eerste Latino, een deal met het in Chicago gevestigde blueslabel Delmark Records, waar hij zijn tweede album \u2018Major League Blues\u2019 registreerde, de titeltrack was trouwens de laatste opname van blueslegende Jimmy Johnson. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het slingerende \u2018The Hunter\u2019 benadrukte hier meteen Ramirez\u2019 gitaarbeheersing, het beklijvende \u2018Three Years\u2019 was een langzame brander en \u2018One Woman Man\u2019 komt oorspronkelijk uit 2020. In \u2018Stop Teasing Me\u2019 wringt Jose elk stukje emotie uit zijn gitaarsnaren. Jose Ramirez is een volle honderd procent \u2018Major League Blues\u2019 artiest. \u2018As You Can See\u2019\u2026 Wright on !<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Leon Beal & Luca Giordano Band <\/strong>zijn een volgende Internationale act. De Italiaan Luca Giordano is een echte \u2018travatori blues musicale\u2019. Zeg maar een echte muzikale blues trouv\u00e8re die al een tijdje zijn eigen weg heeft geplaveid in deze blues wereld.  Gitarist, bandleider en singer-songwriter Giordano heeft zich ontpopt als een van de grootste talenten in de Europese bluesscene, waarbij hij zowel zijn eigen muziek exporteert als veel van de grootste artiesten begeleidt. Nu heeft hij Leon Beal meegebracht. Beal werd geaccordeerd in de gospelmuziek en groeide op in de blues- en soulmuziektradities.  Leon Beal , geboren in Jasper, Florida begon met zingen in de kerkgemeenschap voordat hij op jonge leeftijd naar Boston verhuisde en performde in de gospelgroep The Apostles. Met zijn eigen R&B-band Joy-Ful speelde shows naast The Temptations , Blue Magic, Harold Melvin & The Blue Notes, The Whispers, The Stylistics en vele anderen. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Leon Beale heeft nu met de Luca Giordano Band de liveplaat \u2018Live At Porretta Soul Festival\u2019 in de winkelrekken. En we kregen in Wespelaar een bloemlezing uit die langspeler. Soul avant la lettre! Enigszins verrassent opende de band, incluis blazerssectie, met een instrumentale versie van \u2018What\u2019s Going On\u2019, gecrediteerd Marvin Gaye. Beal interpreteerde al even snel \u2018Don\u2019t Cry No More\u2019 van Deadric Malone \u00e9n \u2018Hole In The Wall\u2019, origineel van Mal Walters. Gelukkig divergeert zijn setlist naast heel wat covers ook enkele originele soulsongs zoals \u2018Still Here\u2019 en \u2018We Need Love\u2019, uit zijn album \u2018Reflections Of A Man\u2019 uit 2016. Drie concerten in evenveel verschillende landen, en dit in amper vier dagen tijd. Het kruipt in de kleren, ook bij Beale. Zijn stem klinkt wat vermoeid, maar Beale zingt uit het hart. \u2018A Change Is Gonna Come\u2019 was een volgende goosebumps song, net zoals de gospelballade \u2018Cry To Me\u2019. Beale deed zelfs een volgepakt festivalplein mee zingen met Wilson Pickett\u2019s \u2018Land Of A Thousand Dances\u2019. Na, na na na na, na na na na, na na na, na na na, na na na na. Need somebody to help me say it one time. Na, na na na na, na na na na, na na na, na na na, na na na na. Dance with me honey, like Long Tall Sally\u2026. See you soon, Mister Beale & Luca Giordano Band\u2026!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De iconische Texas band The Fabulous Thunderbirds<\/strong> mochten een al even schitterende 35ste<\/sup> editie afsluiten. Een grote band voor een al even groot festival. Mooi niet ? The T-Birds werden in 1974 in Austin opgericht door de in Californi\u00eb opgegroeide vocalist\/mondharmonicaspeler Kim Wilson. Op zoek naar muzikanten die zijn liefde voor de blues deelden, verhuisde Wilson naar Minneapolis. Hij bleef er anderhalf jaar en speelde vooral in lokale bands en clubs, voordat hij naar de ontluikende muziekscene van Austin, Texas migreerde. Daar ontmoette hij Jimmie Vaughan, Stevie Ray\u2019s oudere broer, en richtten samen The Fabulous Thunderbirds op. Be\u00efnvloed door o.a. B.B. King, Muddy Waters, T-Bone Walker en Little Walter was het bedoeling om als een blues geori\u00ebnteerde band door het leven te gaan.  Maar de formatie voegde stilaan andere muzikale inducties aan hun sound toe. The T-Birds waren enorm populair en hadden een enkele hits met \u2018Tuff Enuff\u2019  en \u2018Wrap It Up\u2019 in 1986.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Al meer dan dertig jaar zijn The Fabulous Thunderbirds di\u00e9 typische Amerikaanse blues, roots & rockband. Het onderscheiden en krachtig geluid van de band, be\u00efnvloed door een verscheidenheid aan muziekstijlen, manifesteerde zich in Wespelaar met een unieke muzikale blend. Wilson heeft opnieuw gitarist Johnny Moeller in de armen gesloten, hoewel Kim nog steeds de spilfiguur van de band is. Openen met \u2018My Babe\u2019, een van je grootste hits, het was meteen een issue. Strak openen noemen ze dat dan. De sfeer zit gebeiteld en ook \u2018Baby I Love You\u2019 en de rocker \u2018Roll Of The Dice\u2019 knalden. En toen kwam \u2018Wrap It Up\u2019, origineel van Sam & Dave. Wilson is nog steeds die voorname bluesharp virtuoos, heeft ook nog steeds dat krachtig en gruizig stemgeluid, en dat alles laat zich makkelijk leidden door Moeller\u2019s virtuoze gitaarspel. En ook met songs als \u2018I Believe I\u2019m In Love With You\u2019, \u2018Tuff Enouff\u2019 en \u2018It\u2019s A Shame\u2019 hield bij ons makkelijk bij de les. Hell yeah!<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Met dank aan Swing Wespelaar en zijn talloze vrijwilligers\u2026<\/p>\n\n\n\n

Tekst en fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Swing Wespelaar, zondag 20 augustus 2023 Het festivalseizoen loopt op zijn einde. Tienduizenden mensen keken uit naar het moment, een volle weide, een volgepakt plein, goede optredens, leuk gezelschap\u2026Een zomer zonder festivals is geen goede zomer geweest. Swing Wespelaar gaat dag drie in. Wij herinneren het ons nog, alsof het gisteren was, ons eerste bezoek aan Swing Wespelaar, nu 35-jaar geleden. Met de kaart op de schoot (wie van onze jeugd kent er nog een landkaart\u2026..?), wij op weg richting Haacht, en meer bepaald naar het dorpje Wespelaar. Het verkeer verliep toen blijkbaar heel wat vlotter dan heden ten dage. We maakten kennis met enkele bestuursleden, met de organisatie en heel wat sympathieke vrijwilligs. Maar we zagen ook het festival veranderen, en vooral\u2026. het ontplooien tot \u00e9\u00e9n van de meest gerespecteerde Europese bluesfestivals! 2023 zal de geschiedenis ingaan als een warme editie, zowel wat betreft de temperatuur, de gezelligheid, de vriendschap en uiteraard het muzikale landscape! Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Zondagmiddag, we zien heel wat vermoeide blikken. Maar dat veranderd snel als Shakedown Tim wordt aangekondigd. Zanger\/gitarist Tim Ielegems oprichter van Fried Bourbon, hij die ook even vaak op het podium stond met Gene Taylor en eind vorig jaar The European Bluesbuddies vormde voor Studebaker John\u2019s tourneeluik. Het is echt wel een ondankbare taak om op zondagmiddag te openen. Maar Tim is een doorwintert en zeer gerespecteerd artiest dito entertainer. Een uitgebalanceerde setlist doet de rest. Dit alles netjes ingepakt in een mixture van down home blues, rock-\u2018n-roll, wat swing en jump, maar evenveel Chicago blues. De boogie \u2018Driftin\u2019 is origineel van Eddie Boyd and His Chess Men, het tempo daalde wat en was als een instrumentaal interludium. Maar Tim deed ons swingen met zijn \u2018Wild Calypso Night\u2019, ging op zijn visbak zitten voor het Delta blues begeesterde \u2018Rollin\u2019 and Tumblin\u2019 en kreeg harpvirtuoos Steven Troch op het podium voor \u2018This Ship\u2019. Shakedown Tim weet waar hij de mosterd vandaan moet halen. En neen, dat is niet bij Tierenteyn\u2026. Michael A. Benjamin a.k.a. Alabama Mike werd sterk be\u00efnvloed door de evangelische zangprestaties van zijn vader. Samen met zijn broers en zussen werd hij op jonge leeftijd aangemoedigd om in het kerkkoor te zingen. Zijn jeugdige stem deed vrijwel meteen terugdenken aan een juveniele B.B. King, Buddy Guy, Elmore James of zelfs Little Johnny Taylor. In 1983 verhuisde hij voor zijn militaire dienstplicht naar Californi\u00eb en belandde uiteindelijk in de Bay Area. Een ware zegen voor zijn muzikale artisticiteit. De Franse ritmesectie met drummer Fabrice Bressouat, Vinz Polletvillard (keys), Anthony Stelmaszack (gitaar) en Julien Dubois op basgitaar is een zegen voor Mike. Met \u2018Stuff I\u2019ve Been Through\u2019 heeft Alabama Mike een nieuwe langspeler onder de arm. Een soul ge\u00ebnthousiasmeerde titeltrack volgde al snel in Wespelaar. Het werd even funky met \u2018Fat Shale Pt.1\u2019 en we trokken naar Chicago met \u2018God Is With You\u2019. Om uiteindelijk te eindigen bij \u2018Fight For Your Love\u2019. If you don\u2019t come for the blues, it will be a long day for you\u2026 grapte Mike nog snel even tussendoor. Alabama Mike verweeft old-school Southern soul met rechttoe rechtaan blues \u00e9n aardse street-funk en R&B. De mooie Shakura S\u2019Aida werd geboren in Brooklyn, New York, groeide op in Zwitserland en resideert al enkele jaren in Toronto, Ontario, Canada. Shakura S\u2019Aida heeft een immense stem, was leadzangers van het 13-koppige wereldmuziekensemble Kaleefah, trad op als backingvocalist voor Rita MacNeil en Patti Labelle en had in 2008 haar eerste solo album \u2018Blueprint\u2019. In 2013 werd ze genomineerd voor een Blues Music Award in de categorie ‘Contemporary Blues Female Artist’ \u00e9n had vorig jaar het schitterende \u2018Hold On To Love\u2019 in de winkelrekken, haar eerste plaat in tien jaar. Shakura\u2019s diepe blues en souluitvoeringen werden hier netje ingelost met diepe ballades. Met haar onweerstaanbare lichamelijke moves brengt ze hoogstpersoonlijk Wespelaar haast in extase. \u2018Changing Around Here\u2019 was de ideale bandopwarmer. In hoever dat in Wespelaar nog nodig was. Het werd hot en funky in \u2018Glad For Today\u2019, seksueel was \u2018Walk Out That Door\u2019 en ook de ballade \u2018Gonna Tell My Baby\u2019, met die innemende slidegitaar en gospel-outro, was een hoogtepunt. Shakura S\u2019Aida is een betovering op een podium! Nog zo\u2019n blues troubadour is Jose Ramirez. Op 35-jarige leeftijd is Jose Ramirez toch wel de belangrijkste blues artiest uit Costa Rica, al woont hij al een tijdje in The States. Hij verkocht bijna alles wat hij had in Costa Rica, zijn auto, PA-systeem en zelfs zijn gitaarversterker. Jose kwam in de Verenigde Staten aan met een halve koffer vol kleren, \u00a0een gitaar en belandde in Florida. Jos\u00e9 Ram\u00edrez is haast de enige bluesartiest uit Costa Rica, die al acht jaar in de VS woont. Hij explodeerde zo in het voorjaar van 2017 in de muzieksc\u00e8ne van de Golfcoast. Hij is een schitterend autodidact gitarist\/vocalist dat met enkele van de grootste namen in de blues industrie speelt. Onderweg tekende hij, als eerste Latino, een deal met het in Chicago gevestigde blueslabel Delmark Records, waar hij zijn tweede album \u2018Major League Blues\u2019 registreerde, de titeltrack was trouwens de laatste opname van blueslegende Jimmy Johnson. Het slingerende \u2018The Hunter\u2019 benadrukte hier meteen Ramirez\u2019 gitaarbeheersing, het beklijvende \u2018Three Years\u2019 was een langzame brander en \u2018One Woman Man\u2019 komt oorspronkelijk uit 2020. In \u2018Stop Teasing Me\u2019 wringt Jose elk stukje emotie uit zijn gitaarsnaren. Jose Ramirez is een volle honderd procent \u2018Major League Blues\u2019 artiest. \u2018As You Can See\u2019\u2026 Wright on ! Leon Beal & Luca Giordano Band zijn een volgende Internationale act. De Italiaan Luca Giordano is een echte \u2018travatori blues musicale\u2019. Zeg maar een echte muzikale blues trouv\u00e8re die al een tijdje zijn eigen weg heeft geplaveid in deze blues wereld.  Gitarist, bandleider en singer-songwriter Giordano heeft zich ontpopt als een van de grootste talenten in de Europese bluesscene, waarbij hij zowel zijn eigen muziek exporteert als veel van de grootste artiesten begeleidt. Nu heeft hij Leon Beal meegebracht. Beal werd geaccordeerd in de gospelmuziek en groeide op in de blues- en soulmuziektradities.  Leon Beal , geboren in Jasper, Florida begon met zingen in de kerkgemeenschap voordat hij op jonge leeftijd naar Boston verhuisde en performde in de gospelgroep The Apostles. Met zijn eigen R&B-band Joy-Ful speelde shows naast The Temptations , Blue Magic, Harold Melvin & The Blue Notes, The Whispers, The Stylistics en vele anderen. Leon Beale heeft nu met de Luca Giordano Band de liveplaat \u2018Live At Porretta Soul Festival\u2019 in de winkelrekken. En we kregen in Wespelaar een bloemlezing uit die langspeler. Soul avant la lettre! Enigszins verrassent opende de band, incluis blazerssectie, met een instrumentale versie van \u2018What\u2019s Going On\u2019, gecrediteerd Marvin Gaye. Beal interpreteerde al even snel \u2018Don\u2019t Cry No More\u2019 van Deadric Malone \u00e9n \u2018Hole In The Wall\u2019, origineel van Mal Walters. Gelukkig divergeert zijn setlist naast heel wat covers ook enkele originele soulsongs zoals \u2018Still Here\u2019 en \u2018We Need Love\u2019, uit zijn album \u2018Reflections Of A Man\u2019 uit 2016. Drie concerten in evenveel verschillende landen, en dit in amper vier dagen tijd. Het kruipt in de kleren, ook bij Beale. Zijn stem klinkt wat vermoeid, maar Beale zingt uit het hart. \u2018A Change Is Gonna Come\u2019 was een volgende goosebumps song, net zoals de gospelballade \u2018Cry To Me\u2019. Beale deed zelfs een volgepakt festivalplein mee zingen met Wilson Pickett\u2019s \u2018Land Of A Thousand Dances\u2019. Na, na na na na, na na na na, na na na, na na na, na na na na. Need somebody to help me say it one time. Na, na na na na, na na na na, na na na, na na na, na na na na. Dance with me honey, like Long Tall Sally\u2026. See you soon, Mister Beale & Luca Giordano Band\u2026! De iconische Texas band The Fabulous Thunderbirds mochten een al even schitterende 35ste editie afsluiten. Een grote band voor een al even groot festival. Mooi niet ? The T-Birds werden in 1974 in Austin opgericht door de in Californi\u00eb opgegroeide vocalist\/mondharmonicaspeler Kim Wilson. Op zoek naar muzikanten die zijn liefde voor de blues deelden, verhuisde Wilson naar Minneapolis. Hij bleef er anderhalf jaar en speelde vooral in lokale bands en clubs, voordat hij naar de ontluikende muziekscene van Austin, Texas migreerde. Daar ontmoette hij Jimmie Vaughan, Stevie Ray\u2019s oudere broer, en richtten samen The Fabulous Thunderbirds op. Be\u00efnvloed door o.a. B.B. King, Muddy Waters, T-Bone Walker en Little Walter was het bedoeling om als een blues geori\u00ebnteerde band door het leven te gaan.  Maar de formatie voegde stilaan andere muzikale inducties aan hun sound toe. The T-Birds waren enorm populair en hadden een enkele hits met \u2018Tuff Enuff\u2019  en \u2018Wrap It Up\u2019 in 1986. Al meer dan dertig jaar zijn The Fabulous Thunderbirds di\u00e9 typische Amerikaanse blues, roots & rockband. Het onderscheiden en krachtig geluid van de band, be\u00efnvloed door een verscheidenheid aan muziekstijlen, manifesteerde zich in Wespelaar met een unieke muzikale blend. Wilson heeft opnieuw gitarist Johnny Moeller in de armen gesloten, hoewel Kim nog steeds de spilfiguur van de band is. Openen met \u2018My Babe\u2019, een van je grootste hits, het was meteen een issue. Strak openen noemen ze dat dan. De sfeer zit gebeiteld en ook \u2018Baby I Love You\u2019 en de rocker \u2018Roll Of The Dice\u2019 knalden. En toen kwam \u2018Wrap It Up\u2019, origineel van Sam & Dave. Wilson is nog steeds die voorname bluesharp virtuoos, heeft ook nog steeds dat krachtig en gruizig stemgeluid, en dat alles laat zich makkelijk leidden door Moeller\u2019s virtuoze gitaarspel. En ook met songs als \u2018I Believe I\u2019m In Love With You\u2019, \u2018Tuff Enouff\u2019 en \u2018It\u2019s A Shame\u2019 hield bij ons makkelijk bij de les. Hell yeah! Met dank aan Swing Wespelaar en zijn talloze vrijwilligers\u2026 Tekst en fotoalbum: Philip Verhaege<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":21062,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[113],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-21044","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-swing-wespelaar"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":6,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21044","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=21044"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21044\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23675,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21044\/revisions\/23675"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/21062"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=21044"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=21044"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=21044"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=21044"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=21044"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}