{"id":20426,"date":"2023-04-13T11:21:00","date_gmt":"2023-04-13T09:21:00","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=20426"},"modified":"2025-06-15T15:15:56","modified_gmt":"2025-06-15T15:15:56","slug":"festival-review-labadoux-zaterdag-06-mei-2023-ingelmunster","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=20426","title":{"rendered":"FESTIVAL REVIEW: LABADOUX, zaterdag 06 mei 2023 – Ingelmunster"},"content":{"rendered":"\n

Labadoux, zaterdag 06 mei 2023 – Ingelmunster<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In Labadoux waren ze alweer toe aan dag twee. Heel wat gerenommeerde en gevestigde muzikale waarden, netjes afgewisseld met talentrijke jonge bands, een mixture van divergente muziekstijlen. Het kenmerkt festivals als Labadoux. Het festival is al vijfendertig jaar een vaste waarde op de concertkalender. Weg zijn de pubtent en het foyer. De gloednieuwe BarBarak, waar DJ\u2019s een feestje bouwen tot in de vroege uurtjes. Dit was vooral voorbestemd aan de jongere festivalgangers. We wandelen door een bloemenzee van narcissen naar een aangenaam festivalterrein. Labadoux is misschien dan ook wel het meest sfeer- en kindvriendelijk festival. Folk, blues, R&B en zelfs alt-rock omkaderen het muzikale palet. Eclectisch is het muzikale sleutelwoord, net zoals Ingelmunster de jaarlijkse \u2018the place to be is\u2019 !<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Tekst: MG<\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum:<\/a> <\/strong>Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het begon al vroeg op de middag in de Clubtent. Kobe Sercu<\/strong> had zijn broers Sam en Benjamin voor de gelegenheid uitgenodigd. Het is haast een thuismatch voor het trio Sercu die afkomstig zijn uit Ardooie. Kobe had naast zijn broers ook Didier De Ruyter en Sam Broeckaert in zijn ritmesectie. Met dat typisch West-Vlaams accent enthousiasmeerde Kobe zijn fans. Hij, die dacht dat hij voor twee man \u00e9n een paardenkop zou spelen. De clubtent zal aardig vol. De Sercu\u2019s openen met het folky \u2018Ze Zeggen\u2019, om al even snel een cover van zichzelf te perfomen met \u2018De Spiegel\u2019, origineel \u2018The Mirror\u2019. Het liedje \u2018Kom Bluf Gerust\u2019 is de titelsong van zijn laatste album. Akoestische snaren en gefluit kleuren de song. \u2018Weet Je Nog\u2019 en \u2018Vannacht\u2019, een nummer over een verboden liefde waren hoogtepunten in zijn setlist. Het blues doorspekte \u2018Donker\u2019 was dan weer een vertaalwerk van \u2018Narrow Road\u2019. Aangename set!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

In de Concerttent had Brutti Di Fosco<\/strong> net hun set op gang getrokken. Vijf Italianen die met hun Celtic power en folkrock een aangename en meteen ook een eerste verrassing waren. Na een lange intro accordeerden ze \u2018Sette Quarti\u2019, en dat stond in aangenaam contrast met de Keltische folkrocker \u2018Liber!\u2019 en  de traditional \u2018Jacobites\u2019, een song dat werd ingekleurd met knappe flute arrangementen. \u2018Drunken Sailor\u2019 werd een eerste sing-a-long song, en van dan ging het hard met \u2018Fox Hunter\u2019 uit de EP \u2018Estote Deformis\u2019, met zijn diepe baslijnen en twingitaren \u00e9n het instrumentale \u2018Let\u2019s Go Pecoraio\u2019, een van de vele nummers die met opwindende doedelzak arrangementen werden ingekleurd. Brutti Di Fosco is zo\u2019n band waar je snel ge\u00efntegreerd door raakt. Een explosieve ontmoeting tussen de magie van Keltische muziek en de kracht van rock.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Vis \u00e0 Vis<\/strong> is het alterego voor de Brusselse muzikante Chlo\u00eb Nols. Met haar Hypnotic Indie-pop maakte ze meteen indruk in de Clubtent. Nols heeft met \u2018Blue Whale\u2019 een nieuwe worp te promoten. Met nummers als \u2018Cassandra\u2019 en het tristesse \u2018Echoes\u2019 had ze al snel de handen op elkaar. Samen met haar ritmesectie zorgde de single \u2018Black Panter\u2019 uit 2021, de openingssong \u2018Sky High\u2019 en het afsluitende \u2018Ocean\u2019 voor heel wat appreciatie in de Clubtent. Vis \u00e0 Vis, een unieke blend met een muzikale kwetsbaarheid.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Isolde Lasoen<\/strong> trok heel wat volk in de Concerttent. Ze is zoveel meer dan de (ex)drumster van Absynthe Minded, Daan, The Whodas…. en zoveel meer. Isolde kwam haar tweede soloplaat \u2018Oh Dear\u2019 voorstellen, de opvolger van \u2018Cartes Postales\u2019 uit 2017. Ze combineert drums en leadzang en wordt begeleidt door de formatie Les Bens. Samen met haar uitstekende muzikanten geniet Isolde van een sterke live-reputatie. Elke song is opgebouwd uit die drumvibe. En die omarmen een vat vol epische melodielijnen. Het klinkt meeslepend, jazzy en zelfs poppy, \u00e9n dit alles met een eigen stijl. Opener \u2018Od Dear\u2019 is de titeltrack, en die wordt naadloos opgevolgd door ‘Muse au Mus\u00e9e\u2019. De ballade \u2018Douce M\u00e9lancolie\u2019 was een duet met gitarist Bert Van Camp. Islode komt zelfs even van achter de drumkit voor \u2018Batterie’, een song met een filmische groove. Bernd Coene op vibrafoon en percussie krijgt zelfs de drumstokken toevertrouwd. Met het zwoele \u2018La Lune Noir\u2019 en \u2018Bed & Breakfast\u2019, een nummer waarin Isolde fluiten tot een kunst verwerkt, voelen we ons zelfs even in jazzclub. Haar muziek stroomt fantasierijk en klinkt uiterst fris.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Voor de Ierse singer-songwriter John Blek <\/strong>moesten we opnieuw naar de Clubtent. Daar was het gezellig vol voor Mister Blek. Met zijn doorleefde en emotionele stem neemt hij je meteen bij het nekvel. Hij is naast storyverteller, ook een verbluffende fingerpicking-gitarist en humorist pur-sang. De Ier uit Cork kwam zijn meest recente album \u2018On Ether & Air\u2019 voorstellen, de laatste plaat in Blek\u2019s vierluik \u2018Catharsis Project\u2019. Het lied \u2018Hannah\u2019 bleek ge\u00efnspireerd te zijn op Townes Van Zandt, net zoals \u2018Lace\u2019, bezield is over iemand die door Facebook scrolt en trouwfoto\u2019s van zijn ex bekijkt. \u2018Cormorant schreef Blek bij elkaar tijdens de pandemie, net zoals \u2018Love Born\u2019 zijn nieuwe single is. Nummers als \u2018Till The River Run Dry\u2019 en \u2018Long Strand\u2019 waren enkele van de vele culminatiepunten uit een geslaagd performen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Steve Harley & Cockney Rebel<\/strong> waren een eerste hoogtepunt in de Concerttent. De Britse popgroep onder aanvoering van zanger-gitarist Steve Harley werd bekend in de vroege jaren \u201970 met hits als \u2018Judy Teen\u2019, \u2018Sebastian\u2019 en \u2018Make Me Smile\u2019 (Come Up And See Me). En jawel, ook deze wereldhits staan nog steeds op zijn playlist, al moet je hiervoor wel wachten tot aan het slotakkoord.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Harley had al enige tijd samengewerkt met John Crocker als straatmuzikant voor het duo in 1972 de band Cockney Rebel oprichtten. Als drummer werd Stuart Elliott aangetrokken,  bassist Paul Jeffreys en toetsenist Milton Reame-James vervoegden toen de ritmesectie. Na vijf optredens kwam de band onder contract bij EMI, en met het nummer \u2018Sebastian\u2019 scoorde ze vooral in de Lage Landen een grote hit. Een jaar na het debuutalbum \u2018The Human Menagerie\u2019 werd de band in 1974 verkozen tot \u2018Most Outstanding New Act\u2019. Maar aan het einde van een succesrijke toer in dat jaar namen alle bandleden -op Elliott na- ontslag. Harley zou vervolgens werken als sessiemuzikant voor populaire popprogramma\u2019s als Top of The Pops. Vanaf dat moment zou de band alleen in naam bestaan, en betrof het een solo-project van Steve Harley. Zijn huidige tourband noemt hij eigenlijk Cockney Rebel Mark III, maar afgezien van drummer Stuart Elliott zitten daar geen originele bandleden in.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Zijn blonde lokken is hij al lang kwijt, maar zijn Glamrock staat gelukkig wel nog stevig overeind. Steve opent haast traditiegetrouw met \u2018How Good It Feels\u2019, om naadloos te vervolgen met \u2018Promises\u2019. De hit \u2018Judy Teen\u2019 zat al vrij vroeg in de setlist, en met de ballades \u2018Journey\u2019s End\u2019, een nummer dat hij ooit bij elkaar schreef voor zijn zoon toen hij studeerde aan de universiteit, \u2018The Coast Of Amalfi\u2019 en \u2018A Friend For Life\u2019 werd het even rustig. \u2018Out Of Time\u2019 was een zeldzame cover van The Stones en \u2018Mirror Freak\u2019 werd ingekleurd met Barry Wickens\u2019 viooltunes. \u2018Mr. Raffles\u2019 (Man It Was Mean) was knappe gypsy jazz concretisering, en dan werd er geknald met een wereldse versie van \u2018Sebastian\u2019, de debuutsingle uit 1973 \u00e9n met het luid meegekeilde \u2018Make Me Smile\u2019 (Come Up and See Me).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Met Guy Davis<\/strong> had Labadoux een bluesman pus sang weten te strikken. Zijn muzikaliteit ligt ergen op een crossroads tussen blues en countryfolk. Originele nummers en geweldige interpretaties van traditionele songs, dat is zijn trademark. Hij werd geboren in New York City, maar is muzikaal be\u00efnvloed door zijn grootouders die in het zuiden woonden. Davis vertolkte de rol van Robert Johnson in het theaterstuk \u2018Robert Johnson: Trick The Devil\u2019. Een opgewekte en vaak rapsodische zoektocht naar de ziel van die legendarische muzikant. Net zoals bij Guy Davis. In 2021 verscheen zijn vijftiende album \u2018Be Ready When I Call You\u2019. Davis speelt gitaar en boeit met zijn warm en zuiders stemtimbre. We trokken de Delta in en werden gemagnetiseerd door songs als \u2018That\u2019s No Way To Get Along\u2019 en \u2018Steam Lay Down By My Side\u2019. Bij Big Joe Williams haalde Davis \u2018Baby, Please Don\u2019t Go\u2019 uit 1935 vanonder het stof, hij verweeft er dan nog gezellig eens \u2018Boom, Boom\u2019 van John Lee Hooker tussendoor. Van de ragtime song \u2018Shaky Puddin\u2019 ging het gezind naar \u2018Kisses Sweeter Than Wine\u2019, waar Davis onze vocale hulp bij nodig had en \u2018Watch Over Me\u2019, een nummer waar de tristesse zo van afdroop. Guy Davis is onvoorwaardelijk een ambassadeur voor de akoestische Delta bluesmuziek.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Starsailor <\/strong>was een volgende grote naam op het hoofdpodium in de Concerttent. De Britse rockband uit het Engelse Chorley noemde eerst Waterface, voordat ze de bandnaam in Starsailor veranderden in 2000, genaamd naar het gelijknamige album van Tim Buckley uit 1970. Dat de band nog steeds razend populair is hoeft je niet te verbazen. Dit jaar staat in het teken van hun \u201820TH Anniversay Concerts\u2019 en de langspeler \u2018Silence Is Easy\u2019. Starsailor barstte los in 2001 toen hun single \u2018Fever\u2019 hen de titel Britain’s best new band opleverde. De band werd opgericht op het Wigan and Leigh Music College door muziekstudenten James Walsh (zang\/gitaar), James Stelfox (bas) en Ben Byrne (drums). Toetsenist Barry Westhead kwam niet veel later het geluid versterkten. Een tweede single \u2018Good Souls\u2019 bereikte de Top 20 en \u2018Alcoholic\u2019 leverde de band hun eerste Britse Top 10-hit op. Hun album \u2018Love Is Here\u2019 bereikte nummer twee in de UK Album Charts in oktober 2001. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Na een pauze van vijf jaar hervormde de band zich in 2014 en genoot ze van triomfantelijke festivaloptredens. Starsailor is na al die jaren nog steeds een band die zijn muziek laat spreken. Op nummer als \u2018She Just Wept\u2019 werd het grimmig en emotioneel, net zoals op de popsweep van \u2018Lullaby\u2019 en de anthemische vertolking van \u2018Fever\u2019 en Some Of Us\u2019. Tussendoor maakten we kennis met de nieuwe akoestische single \u2018Way To Fall\u2019 en \u2018Best Of Me\u2019. Je kan maar beter op Lababdoux zijn vandaag dan in Engeland, dolt Walsh tussendoor en zet de hits \u2018Tell Me It\u2019s Not Over\u2019 en het dansvloerstompende \u2018Four On The Floor\u2019 in de steigers.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Neo Swing diva Alice Francis<\/strong> bezwoer de Clubtent met haar tweede album \u2018Electric Shock\u2019. De Roemeense Miss Francis vindt vooral haar soulmate in de Duitse Mr. Goldielocks. De bloedmooie Francis werd geboren in Timisoara, Roemeni\u00eb en emigreerde mijn haar ouders naar Duitsland toen ze vijf jaar jong was. Haar moeder is van Roemeens afkomst, terwijl vader Tanzaniaans bloed heeft. Maar het grootste deel van haar leven heeft ze in Duitsland gewoond. Daar werd ze muzikaal be\u00efnvloed door de sound van Shirley Bassey. Alice heeft een passie voor drama, Latin American jazz, swing, blues en\u2026.James Bond. Zowat de rode draad doorheen haar performen. De sound varieert ook hier van neo-swing tot flagrante pop tot groovy hiphop. Alice Francis is best wel een trendsettende band. Er werd gedanst en geswingd op nummers als \u2018Shoot Him Down!\u2019, \u2018St. James Balroom\u2019 en \u2018Too Damn Hot\u2019. En dat was het werkelijk ook in de Clubtent!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Hooverphonic<\/strong> hoeft allang geen introductie meer bij de doorsnee muziekliefhebber. Al jaren vinden hun fans massaal de weg naar diverse concertzalen en festivalterreinen. Oprichter, componist, producer en bassist Alex Callier \u00e9n leadgitarist Raymond Geers namen na amper twee jaar afscheid van zangers Luca Cruysberghs. Callier\u2019s jonge pupil uit The Voice, die No\u00e9mie Wolfs na vijf jaar was komen vervangen. Na twaalf jaar sloten ze het muzikaal stijlicoon Geike Arnaert weer in de armen. Geike, die samen met Bl\u00f8f  een \u2018big hit wonder\u2019 scoorde met de song \u2018Zoutelande\u2019. Ze blijkt dan ook uitermate geschikt voor het hitgevoelige songmateriaal van Callier en Hooverphonic. Arnout Hellofs op de drumvellen, toetsenist Geert Noppe en gitarist\/vocalist Pieter Peirsman vervolledigen de ritmesectie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Op Labadoux verraste de band met enkele nieuwe songs naast klassiekers als \u2018Mad About You\u2019, \u2018Eden\u2019 en 2Wicky\u2019. De recentste single \u2018Don\u2019t Think\u2019 en het nieuwe en dansbare \u2018Por Favor\u2019 blonken uit in eminentie.  Na een lange intro openen ze met het nieuwe \u2018United States Of Amnesia\u2019…this is no Indian Dream, zingt Geike om al snel te vervolgen met \u2018George\u2019s Caf\u00e9\u2019 en \u2018The Wrong Place\u2019. Hooverphonic speelt haast een \u2018greatest hits\u2019 concert. \u2018Anger Never Dies\u2019, het pop-getinte \u2018Romantic\u2019, de hit \u2018Eden\u2019, dat voorzien werd van heel wat moderne beats, het intieme \u2018Vinegar & Salt\u2019 en \u2018Jackie Cane\u2019, goosebumps from start till finish….<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Van het pop duet \u2018Badaboum\u2019 tussen Geike en Pieter ging het genadeloos naar \u2018Someday\u2019 en het afsluitende \u2018Mad About You\u2019 en \u2018Amalfi\u2019. De bisronde werd ingezet met \u20182Wicky\u2019, om er de stekker uit te trekken met \u2018Sometimes\u2019. The magnificent three\u2026Callier, Arnaert en Geers zijn de ideale combinatie voor Hooverphonic. Een band m\u00e9t een eigen visie, een eigen zienswijze. En dit al meer dan twee decennia lang..!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De Engelse formatie Ferocious Dog<\/strong>  zetten de Clubtent on fire! Ferocious Dog, dat is nog steeds violist Jamie Burney, gitarist\/vocalist Ken Bonsall, multi-instrumentalist Sam Wood, Kyle Peters (gitaar), Nick Wragg (bas) en percussionist Luke Grainger.  Celtic-folk ge\u00efnduceerd met punk rock, het handelsmerk van deze band. Ze hadden eerste een aantal EP\u2019s voordat ze geschiedenis schreven met een eerste zelf titelend album op het label Weird Sounds in 2013.  Sindsdien hebben ze een grote en groeiende aanhang van toegewijde \u2018Hell hounds\u2019 fanbase. Na het enorme succes van hun alom geprezen album ‘The Hope’ vorig jaar toerde Ferocious Dog haast onafgebroken de wereld rond. In Labadoux gingen ze als \u2018woeste honden\u2019 tekeer met nummers als \u2018Black Gold\u2019, een opruiende \u2018Punk Police\u2019 , een overmaatse \u2018Pocket Of Madness\u2019 en \u2018Hell Houds\u2019.Het moshpitten en stagediven kon beginnen. Hell yeah, \u2019Slow Motion Suicide\u2019, mother fuckers ! Ferocious Dog, een bijzondere en verbluffende muzikaliteit die lang in menig geheugen zal gegrift staan!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Noon<\/strong> was meteen ook de afsluitende act in de Concerttent. Een none, of noon, (uit het Latijn: nonus, de negende) is in de muziektheorie het interval in een diatonische toonladder tussen een eerste toon en de daarboven liggende negende. Tot daar wat muziektheorie. De band Noon is uniek in het muzieklandschap. Traditionele doedelzak tunes worden gerelateerd met elektronische muziek. Het is een experimenteel proces dat jazzrock implementeert met elektro. In 2022 bracht de groep zijn eerste EP \u2018Run\u2019 uit, en vervolgt zijn reis in 2023-2024 met heel wat geplande concerten. Antoine Duch\u00eane (keyboards, percussie) en doedelzak artiesten Etienne Chouzier, Ewen Couriaut en Pierre Th\u00e9bault brengen een dolgedraaid publiek al snel in trance. Een geslaagd huwelijk tussen die traditionele Bretonse veuze doedelzak binio\u00f9 \u00e9n strakke percussie en machinesound. Bourdonpijpen en melodiepijpen, dansend van energie trokken we de nacht in.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tussendoor genoot een jong volkje in de BarBarak van DJ kunstenarijen van Wise Men, Studio 33-45, Senor Bugus, Awa, Bounty Radio en de afsluitende Nazdrovje, met zijn grote voorliefde voor folk(rock) en Guinness\u2026.vooral veel Guinness, een ideale match met Labadoux!<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Tekst: MG<\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Labadoux, zaterdag 06 mei 2023 – Ingelmunster In Labadoux waren ze alweer toe aan dag twee. Heel wat gerenommeerde en gevestigde muzikale waarden, netjes afgewisseld met talentrijke jonge bands, een mixture van divergente muziekstijlen. Het kenmerkt festivals als Labadoux. Het festival is al vijfendertig jaar een vaste waarde op de concertkalender. Weg zijn de pubtent en het foyer. De gloednieuwe BarBarak, waar DJ\u2019s een feestje bouwen tot in de vroege uurtjes. Dit was vooral voorbestemd aan de jongere festivalgangers. We wandelen door een bloemenzee van narcissen naar een aangenaam festivalterrein. Labadoux is misschien dan ook wel het meest sfeer- en kindvriendelijk festival. Folk, blues, R&B en zelfs alt-rock omkaderen het muzikale palet. Eclectisch is het muzikale sleutelwoord, net zoals Ingelmunster de jaarlijkse \u2018the place to be is\u2019 ! Tekst: MG Fotoalbum: Philip Verhaege Het begon al vroeg op de middag in de Clubtent. Kobe Sercu had zijn broers Sam en Benjamin voor de gelegenheid uitgenodigd. Het is haast een thuismatch voor het trio Sercu die afkomstig zijn uit Ardooie. Kobe had naast zijn broers ook Didier De Ruyter en Sam Broeckaert in zijn ritmesectie. Met dat typisch West-Vlaams accent enthousiasmeerde Kobe zijn fans. Hij, die dacht dat hij voor twee man \u00e9n een paardenkop zou spelen. De clubtent zal aardig vol. De Sercu\u2019s openen met het folky \u2018Ze Zeggen\u2019, om al even snel een cover van zichzelf te perfomen met \u2018De Spiegel\u2019, origineel \u2018The Mirror\u2019. Het liedje \u2018Kom Bluf Gerust\u2019 is de titelsong van zijn laatste album. Akoestische snaren en gefluit kleuren de song. \u2018Weet Je Nog\u2019 en \u2018Vannacht\u2019, een nummer over een verboden liefde waren hoogtepunten in zijn setlist. Het blues doorspekte \u2018Donker\u2019 was dan weer een vertaalwerk van \u2018Narrow Road\u2019. Aangename set! In de Concerttent had Brutti Di Fosco net hun set op gang getrokken. Vijf Italianen die met hun Celtic power en folkrock een aangename en meteen ook een eerste verrassing waren. Na een lange intro accordeerden ze \u2018Sette Quarti\u2019, en dat stond in aangenaam contrast met de Keltische folkrocker \u2018Liber!\u2019 en  de traditional \u2018Jacobites\u2019, een song dat werd ingekleurd met knappe flute arrangementen. \u2018Drunken Sailor\u2019 werd een eerste sing-a-long song, en van dan ging het hard met \u2018Fox Hunter\u2019 uit de EP \u2018Estote Deformis\u2019, met zijn diepe baslijnen en twingitaren \u00e9n het instrumentale \u2018Let\u2019s Go Pecoraio\u2019, een van de vele nummers die met opwindende doedelzak arrangementen werden ingekleurd. Brutti Di Fosco is zo\u2019n band waar je snel ge\u00efntegreerd door raakt. Een explosieve ontmoeting tussen de magie van Keltische muziek en de kracht van rock. Vis \u00e0 Vis is het alterego voor de Brusselse muzikante Chlo\u00eb Nols. Met haar Hypnotic Indie-pop maakte ze meteen indruk in de Clubtent. Nols heeft met \u2018Blue Whale\u2019 een nieuwe worp te promoten. Met nummers als \u2018Cassandra\u2019 en het tristesse \u2018Echoes\u2019 had ze al snel de handen op elkaar. Samen met haar ritmesectie zorgde de single \u2018Black Panter\u2019 uit 2021, de openingssong \u2018Sky High\u2019 en het afsluitende \u2018Ocean\u2019 voor heel wat appreciatie in de Clubtent. Vis \u00e0 Vis, een unieke blend met een muzikale kwetsbaarheid. Isolde Lasoen trok heel wat volk in de Concerttent. Ze is zoveel meer dan de (ex)drumster van Absynthe Minded, Daan, The Whodas…. en zoveel meer. Isolde kwam haar tweede soloplaat \u2018Oh Dear\u2019 voorstellen, de opvolger van \u2018Cartes Postales\u2019 uit 2017. Ze combineert drums en leadzang en wordt begeleidt door de formatie Les Bens. Samen met haar uitstekende muzikanten geniet Isolde van een sterke live-reputatie. Elke song is opgebouwd uit die drumvibe. En die omarmen een vat vol epische melodielijnen. Het klinkt meeslepend, jazzy en zelfs poppy, \u00e9n dit alles met een eigen stijl. Opener \u2018Od Dear\u2019 is de titeltrack, en die wordt naadloos opgevolgd door ‘Muse au Mus\u00e9e\u2019. De ballade \u2018Douce M\u00e9lancolie\u2019 was een duet met gitarist Bert Van Camp. Islode komt zelfs even van achter de drumkit voor \u2018Batterie’, een song met een filmische groove. Bernd Coene op vibrafoon en percussie krijgt zelfs de drumstokken toevertrouwd. Met het zwoele \u2018La Lune Noir\u2019 en \u2018Bed & Breakfast\u2019, een nummer waarin Isolde fluiten tot een kunst verwerkt, voelen we ons zelfs even in jazzclub. Haar muziek stroomt fantasierijk en klinkt uiterst fris. Voor de Ierse singer-songwriter John Blek moesten we opnieuw naar de Clubtent. Daar was het gezellig vol voor Mister Blek. Met zijn doorleefde en emotionele stem neemt hij je meteen bij het nekvel. Hij is naast storyverteller, ook een verbluffende fingerpicking-gitarist en humorist pur-sang. De Ier uit Cork kwam zijn meest recente album \u2018On Ether & Air\u2019 voorstellen, de laatste plaat in Blek\u2019s vierluik \u2018Catharsis Project\u2019. Het lied \u2018Hannah\u2019 bleek ge\u00efnspireerd te zijn op Townes Van Zandt, net zoals \u2018Lace\u2019, bezield is over iemand die door Facebook scrolt en trouwfoto\u2019s van zijn ex bekijkt. \u2018Cormorant schreef Blek bij elkaar tijdens de pandemie, net zoals \u2018Love Born\u2019 zijn nieuwe single is. Nummers als \u2018Till The River Run Dry\u2019 en \u2018Long Strand\u2019 waren enkele van de vele culminatiepunten uit een geslaagd performen. Steve Harley & Cockney Rebel waren een eerste hoogtepunt in de Concerttent. De Britse popgroep onder aanvoering van zanger-gitarist Steve Harley werd bekend in de vroege jaren \u201970 met hits als \u2018Judy Teen\u2019, \u2018Sebastian\u2019 en \u2018Make Me Smile\u2019 (Come Up And See Me). En jawel, ook deze wereldhits staan nog steeds op zijn playlist, al moet je hiervoor wel wachten tot aan het slotakkoord. Harley had al enige tijd samengewerkt met John Crocker als straatmuzikant voor het duo in 1972 de band Cockney Rebel oprichtten. Als drummer werd Stuart Elliott aangetrokken,  bassist Paul Jeffreys en toetsenist Milton Reame-James vervoegden toen de ritmesectie. Na vijf optredens kwam de band onder contract bij EMI, en met het nummer \u2018Sebastian\u2019 scoorde ze vooral in de Lage Landen een grote hit. Een jaar na het debuutalbum \u2018The Human Menagerie\u2019 werd de band in 1974 verkozen tot \u2018Most Outstanding New Act\u2019. Maar aan het einde van een succesrijke toer in dat jaar namen alle bandleden -op Elliott na- ontslag. Harley zou vervolgens werken als sessiemuzikant voor populaire popprogramma\u2019s als Top of The Pops. Vanaf dat moment zou de band alleen in naam bestaan, en betrof het een solo-project van Steve Harley. Zijn huidige tourband noemt hij eigenlijk Cockney Rebel Mark III, maar afgezien van drummer Stuart Elliott zitten daar geen originele bandleden in. Zijn blonde lokken is hij al lang kwijt, maar zijn Glamrock staat gelukkig wel nog stevig overeind. Steve opent haast traditiegetrouw met \u2018How Good It Feels\u2019, om naadloos te vervolgen met \u2018Promises\u2019. De hit \u2018Judy Teen\u2019 zat al vrij vroeg in de setlist, en met de ballades \u2018Journey\u2019s End\u2019, een nummer dat hij ooit bij elkaar schreef voor zijn zoon toen hij studeerde aan de universiteit, \u2018The Coast Of Amalfi\u2019 en \u2018A Friend For Life\u2019 werd het even rustig. \u2018Out Of Time\u2019 was een zeldzame cover van The Stones en \u2018Mirror Freak\u2019 werd ingekleurd met Barry Wickens\u2019 viooltunes. \u2018Mr. Raffles\u2019 (Man It Was Mean) was knappe gypsy jazz concretisering, en dan werd er geknald met een wereldse versie van \u2018Sebastian\u2019, de debuutsingle uit 1973 \u00e9n met het luid meegekeilde \u2018Make Me Smile\u2019 (Come Up and See Me). Met Guy Davis had Labadoux een bluesman pus sang weten te strikken. Zijn muzikaliteit ligt ergen op een crossroads tussen blues en countryfolk. Originele nummers en geweldige interpretaties van traditionele songs, dat is zijn trademark. Hij werd geboren in New York City, maar is muzikaal be\u00efnvloed door zijn grootouders die in het zuiden woonden. Davis vertolkte de rol van Robert Johnson in het theaterstuk \u2018Robert Johnson: Trick The Devil\u2019. Een opgewekte en vaak rapsodische zoektocht naar de ziel van die legendarische muzikant. Net zoals bij Guy Davis. In 2021 verscheen zijn vijftiende album \u2018Be Ready When I Call You\u2019. Davis speelt gitaar en boeit met zijn warm en zuiders stemtimbre. We trokken de Delta in en werden gemagnetiseerd door songs als \u2018That\u2019s No Way To Get Along\u2019 en \u2018Steam Lay Down By My Side\u2019. Bij Big Joe Williams haalde Davis \u2018Baby, Please Don\u2019t Go\u2019 uit 1935 vanonder het stof, hij verweeft er dan nog gezellig eens \u2018Boom, Boom\u2019 van John Lee Hooker tussendoor. Van de ragtime song \u2018Shaky Puddin\u2019 ging het gezind naar \u2018Kisses Sweeter Than Wine\u2019, waar Davis onze vocale hulp bij nodig had en \u2018Watch Over Me\u2019, een nummer waar de tristesse zo van afdroop. Guy Davis is onvoorwaardelijk een ambassadeur voor de akoestische Delta bluesmuziek. Starsailor was een volgende grote naam op het hoofdpodium in de Concerttent. De Britse rockband uit het Engelse Chorley noemde eerst Waterface, voordat ze de bandnaam in Starsailor veranderden in 2000, genaamd naar het gelijknamige album van Tim Buckley uit 1970. Dat de band nog steeds razend populair is hoeft je niet te verbazen. Dit jaar staat in het teken van hun \u201820TH Anniversay Concerts\u2019 en de langspeler \u2018Silence Is Easy\u2019. Starsailor barstte los in 2001 toen hun single \u2018Fever\u2019 hen de titel Britain’s best new band opleverde. De band werd opgericht op het Wigan and Leigh Music College door muziekstudenten James Walsh (zang\/gitaar), James Stelfox (bas) en Ben Byrne (drums). Toetsenist Barry Westhead kwam niet veel later het geluid versterkten. Een tweede single \u2018Good Souls\u2019 bereikte de Top 20 en \u2018Alcoholic\u2019 leverde de band hun eerste Britse Top 10-hit op. Hun album \u2018Love Is Here\u2019 bereikte nummer twee in de UK Album Charts in oktober 2001. Na een pauze van vijf jaar hervormde de band zich in 2014 en genoot ze van triomfantelijke festivaloptredens. Starsailor is na al die jaren nog steeds een band die zijn muziek laat spreken. Op nummer als \u2018She Just Wept\u2019 werd het grimmig en emotioneel, net zoals op de popsweep van \u2018Lullaby\u2019 en de anthemische vertolking van \u2018Fever\u2019 en Some Of Us\u2019. Tussendoor maakten we kennis met de nieuwe akoestische single \u2018Way To Fall\u2019 en \u2018Best Of Me\u2019. Je kan maar beter op Lababdoux zijn vandaag dan in Engeland, dolt Walsh tussendoor en zet de hits \u2018Tell Me It\u2019s Not Over\u2019 en het dansvloerstompende \u2018Four On The Floor\u2019 in de steigers. Neo Swing diva Alice Francis bezwoer de Clubtent met haar tweede album \u2018Electric Shock\u2019. De Roemeense Miss Francis vindt vooral haar soulmate in de Duitse Mr. Goldielocks. De bloedmooie Francis werd geboren in Timisoara, Roemeni\u00eb en emigreerde mijn haar ouders naar Duitsland toen ze vijf jaar jong was. Haar moeder is van Roemeens afkomst, terwijl vader Tanzaniaans bloed heeft. Maar het grootste deel van haar leven heeft ze in Duitsland gewoond. Daar werd ze muzikaal be\u00efnvloed door de sound van Shirley Bassey. Alice heeft een passie voor drama, Latin American jazz, swing, blues en\u2026.James Bond. Zowat de rode draad doorheen haar performen. De sound varieert ook hier van neo-swing tot flagrante pop tot groovy hiphop. Alice Francis is best wel een trendsettende band. Er werd gedanst en geswingd op nummers als \u2018Shoot Him Down!\u2019, \u2018St. James Balroom\u2019 en \u2018Too Damn Hot\u2019. En dat was het werkelijk ook in de Clubtent! Hooverphonic hoeft allang geen introductie meer bij de doorsnee muziekliefhebber. Al jaren vinden hun fans massaal de weg naar diverse concertzalen en festivalterreinen. Oprichter, componist, producer en bassist Alex Callier \u00e9n leadgitarist Raymond Geers namen na amper twee jaar afscheid van zangers Luca Cruysberghs. Callier\u2019s jonge pupil uit The Voice, die No\u00e9mie Wolfs na vijf jaar was komen vervangen. Na twaalf jaar sloten ze het muzikaal stijlicoon Geike Arnaert weer in de armen. Geike, die samen met Bl\u00f8f  een \u2018big hit wonder\u2019 scoorde met de song \u2018Zoutelande\u2019. Ze blijkt dan ook uitermate geschikt voor het hitgevoelige songmateriaal van Callier en Hooverphonic. Arnout Hellofs op de drumvellen, toetsenist Geert Noppe en gitarist\/vocalist Pieter Peirsman vervolledigen de ritmesectie. Op Labadoux verraste de band met enkele nieuwe songs naast klassiekers als \u2018Mad About You\u2019, \u2018Eden\u2019 en 2Wicky\u2019. De recentste single \u2018Don\u2019t Think\u2019 en het nieuwe en dansbare \u2018Por Favor\u2019 blonken uit in eminentie.  Na een lange intro openen ze met het nieuwe \u2018United States Of Amnesia\u2019…this is no Indian Dream, zingt Geike om al snel te vervolgen met \u2018George\u2019s Caf\u00e9\u2019 en \u2018The Wrong Place\u2019. Hooverphonic speelt haast een \u2018greatest hits\u2019 concert. \u2018Anger Never Dies\u2019, het pop-getinte \u2018Romantic\u2019, de hit \u2018Eden\u2019, dat voorzien werd van heel wat moderne beats, het…<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":20428,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[66],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-20426","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-front"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":10,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20426","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=20426"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20426\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23685,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/20426\/revisions\/23685"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/20428"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=20426"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=20426"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=20426"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=20426"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=20426"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}