{"id":19515,"date":"2022-10-15T10:54:00","date_gmt":"2022-10-15T08:54:00","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=19515"},"modified":"2025-06-15T15:15:56","modified_gmt":"2025-06-15T15:15:56","slug":"concert-review-soul-asylum-vrijdag-18-november-2022-het-depot-leuven","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=19515","title":{"rendered":"CONCERT REVIEW: SOUL ASYLUM, vrijdag 18 november 2022 – Het Depot, Leuven"},"content":{"rendered":"\n

Soul Asylum, vrijdag 18 november 2022 \u2013 Het Depot, Leuven (support act: Sherman)<\/p>\n\n\n\n

Sinds de jaren ’80 is Soul Asylum een \u200b\u200bvan de meest inspirerende en hardwerkende bands in de rockscene. Ze worden geprezen om hun rauwe, maar impliciete conjunctie van punk en energetisch gitaar gedreven songs die modificeren met enige agressiviteit en authenticiteit.<\/p>\n\n\n\n

Aanvankelijk bekend als Loud Fast Rules, werd de band opgericht in Minneapolis, MN toen frontman Dave Pirner nog op de middelbare school zat. Maar al even snel werden ze onderdeel van de gevierde Minneapolis\u2019 rockscene, en dit samen met cohorten als voormalig labelgenoten The Replacements en H\u00fcsker D\u00fc. Na bijna tien jaar zwoegen in de Indiewereld brak Soul Asylum in 1992 door met  het commercieel en dubbel platina bekroonde album \u2018Grave Dancers Union\u2019 en de million seller \u2018Runaway Train\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum:<\/a> Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Maar voor het zover was mocht Sherman<\/strong>, het muzikale alter ego voor Steven Bossuyt, zich aan ons voorstellen. Hij was in zijn jonge jaren lid van de indiepop band Cream & Spices en werkt nu al even hard aan een solocarri\u00e8re. Misschien kennen sommigen onder ons hem als Pieter Van Asten uit de jeugdserie Spring van Studio 100. Steven woonde een tijdje in Londen en zijn single \u2018On Your Side\u2019 uit 2009 stond ooit op de playlist van BBC2. Het werd destijds ook opgepikt door StuBru.  In 2015 verschijnt dan de EP \u2018White City\u2019, de opvolger van het drie jaar eerder verschenen debuutalbum \u2018Rise\u2019, in een productie van Goose bassist Tom Coghe, met wie hij samen ook in de formatie Cream & Spices zat. Drie jaar later duikt Steven opnieuw de studio in voor de opnamen voor de EP \u2018Parts\u2019 en registreerde een drietal singles in 2020. Zijn nieuwe album \u2018Perseverance of the foolhardy\u2019 verschijnt op vrijdag 18 november via Josbozz\/Sony Music Belgium. Samen met zijn akoestische gitaar pikt Sherman ons in Het Depot vrijwel meteen bij het nekvel. Ingetogen en akoestische songs als \u2018The Best Of Us\u2019 en de folky ballade \u2018These Are The Days\u2019 accordeerden de set. En het ging een versnelling hoger met het opwindende \u2018Make It Without You\u2019. De afsluitende lovesong \u2018Pages\u2019 met zijn diepzinnige lyrics en simplistisch refrein was een leuke meezinger. Sherman blinkt uit in al zijn eenvoud!  <\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum Sherman<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Soul Asylum<\/strong>, de Grammy bekroonde band, toert anno 2022 en verkent zijn verdere horizonten met het album \u2018Hurry Up And Wait\u2019, de langverwachte opvolger van ‘Change of Fortune’ uit 2016. Een sjofel kwartet ex-punks was klaar om het Leuvense Depot te omarmen. Dave Pirner fluctueert tussen akoestische en elektrische gitaar wat de ruwe showcase enige contemplatie geeft. Hard rockend, punk en garagerock be\u00efnvloede songs en enkele commerci\u00eble nummers kleuren de setlist. Dave wordt begeleidt door de talentrijke ritmesectie met gitarist Ryan Smith, bassist Winston Roye \u00e9n voormalig Prince-drummer Michael Bland.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De opwindende garagerocker \u2018Somebody To Shove\u2019 was de perfecte opener. Het meerstemmige \u2018Got It Pretty Good\u2019, uit hun twaalfde studioalbum \u2018Hurry Up And Wait\u2019 klonk hier eerder als een Britse seventies punkrocker met zijn drumfill intro. En dat contrasteerde met de akoestische slowblues \u2018Misery\u2019, de powerballade \u2018Shut Down\u2019, dat een eerbetoon was aan de Oekra\u00efnese bevolking \u00e9n de garagerocker \u2018Little Too Clean\u2019, dat gedijt op die elektrische gitaarriffs van Smith. Van de twingitaartunes uit het ontroerende en progressieve \u2018Black Gold\u2019 ging het naar tedere en weemoedige \u2018Bittersweetheart\u2019 en de poprocker \u2018Lately\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het melancholische \u2018Oxygen\u2019 uit de langspeler \u2018The Silver Lining\u2019 uit 2006 contrasteerde dan weer met de warme en grommende gitaarsound van \u2018Easy Street\u2019. Pirner schoudert graag zijn akoestische gitaar voor \u2018Homesick\u2019 en \u2018Without Trace\u2019. De smashhit en goosebump song \u2018Runaway Train\u2019 blijft een slijpende akoestische ballade over liefde en verlies, net zoals \u2018Made To Broken\u2019, met zijn klassieke Soul Asylum feeling en die spijkerende riffs en suggestieve gitaarsolo’s. Het hese stemstrot van Dave Pirner leent zich ook voor het punkgevoelige \u2018Freak\u2019, net zoals ook in het meerstemmige \u00e9n heerlijk slepend gitaarduel tussen Smith en Pirner in het country en punkgevoelige \u2018Made To Be Broken\u2019. Een zoveelste culminatiepunt. De explosieve grungerocker \u2018Just Like Anyone\u2019, met zijn klassieke rockriffs was rechtschapen afsluiter.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Het folk en country extatische \u2018Never Really Been\u2019 uit 1986, met zijn verschuiving in klankleur naar elektrische softrock \u00e9n het ambivalente \u2018April Fools\u2019 bezorgen ons haast nog een whiplash in de bisronde. Soul Asylum is uiteraard niet meer de band die ze vroeger waren. Singer-songwriter Dave Pirner is het enige originele overgebleven bandlid van de authentieke line-up na 36 jaar \u00e9n hun debuutalbum. Maar de muzikale begeestering en energieke potentie is nog steeds. Het Depot was bijwijlen een seismische alteratie. Soul Asylum, groots maar o\u2019 zo benaderbaar\u2026 Knap!<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Teskt en <\/a>Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n
<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Soul Asylum, vrijdag 18 november 2022 \u2013 Het Depot, Leuven (support act: Sherman) Sinds de jaren ’80 is Soul Asylum een \u200b\u200bvan de meest inspirerende en hardwerkende bands in de rockscene. Ze worden geprezen om hun rauwe, maar impliciete conjunctie van punk en energetisch gitaar gedreven songs die modificeren met enige agressiviteit en authenticiteit. Aanvankelijk bekend als Loud Fast Rules, werd de band opgericht in Minneapolis, MN toen frontman Dave Pirner nog op de middelbare school zat. Maar al even snel werden ze onderdeel van de gevierde Minneapolis\u2019 rockscene, en dit samen met cohorten als voormalig labelgenoten The Replacements en H\u00fcsker D\u00fc. Na bijna tien jaar zwoegen in de Indiewereld brak Soul Asylum in 1992 door met  het commercieel en dubbel platina bekroonde album \u2018Grave Dancers Union\u2019 en de million seller \u2018Runaway Train\u2019. Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Maar voor het zover was mocht Sherman, het muzikale alter ego voor Steven Bossuyt, zich aan ons voorstellen. Hij was in zijn jonge jaren lid van de indiepop band Cream & Spices en werkt nu al even hard aan een solocarri\u00e8re. Misschien kennen sommigen onder ons hem als Pieter Van Asten uit de jeugdserie Spring van Studio 100. Steven woonde een tijdje in Londen en zijn single \u2018On Your Side\u2019 uit 2009 stond ooit op de playlist van BBC2. Het werd destijds ook opgepikt door StuBru.  In 2015 verschijnt dan de EP \u2018White City\u2019, de opvolger van het drie jaar eerder verschenen debuutalbum \u2018Rise\u2019, in een productie van Goose bassist Tom Coghe, met wie hij samen ook in de formatie Cream & Spices zat. Drie jaar later duikt Steven opnieuw de studio in voor de opnamen voor de EP \u2018Parts\u2019 en registreerde een drietal singles in 2020. Zijn nieuwe album \u2018Perseverance of the foolhardy\u2019 verschijnt op vrijdag 18 november via Josbozz\/Sony Music Belgium. Samen met zijn akoestische gitaar pikt Sherman ons in Het Depot vrijwel meteen bij het nekvel. Ingetogen en akoestische songs als \u2018The Best Of Us\u2019 en de folky ballade \u2018These Are The Days\u2019 accordeerden de set. En het ging een versnelling hoger met het opwindende \u2018Make It Without You\u2019. De afsluitende lovesong \u2018Pages\u2019 met zijn diepzinnige lyrics en simplistisch refrein was een leuke meezinger. Sherman blinkt uit in al zijn eenvoud!   Fotoalbum Sherman Soul Asylum, de Grammy bekroonde band, toert anno 2022 en verkent zijn verdere horizonten met het album \u2018Hurry Up And Wait\u2019, de langverwachte opvolger van ‘Change of Fortune’ uit 2016. Een sjofel kwartet ex-punks was klaar om het Leuvense Depot te omarmen. Dave Pirner fluctueert tussen akoestische en elektrische gitaar wat de ruwe showcase enige contemplatie geeft. Hard rockend, punk en garagerock be\u00efnvloede songs en enkele commerci\u00eble nummers kleuren de setlist. Dave wordt begeleidt door de talentrijke ritmesectie met gitarist Ryan Smith, bassist Winston Roye \u00e9n voormalig Prince-drummer Michael Bland. De opwindende garagerocker \u2018Somebody To Shove\u2019 was de perfecte opener. Het meerstemmige \u2018Got It Pretty Good\u2019, uit hun twaalfde studioalbum \u2018Hurry Up And Wait\u2019 klonk hier eerder als een Britse seventies punkrocker met zijn drumfill intro. En dat contrasteerde met de akoestische slowblues \u2018Misery\u2019, de powerballade \u2018Shut Down\u2019, dat een eerbetoon was aan de Oekra\u00efnese bevolking \u00e9n de garagerocker \u2018Little Too Clean\u2019, dat gedijt op die elektrische gitaarriffs van Smith. Van de twingitaartunes uit het ontroerende en progressieve \u2018Black Gold\u2019 ging het naar tedere en weemoedige \u2018Bittersweetheart\u2019 en de poprocker \u2018Lately\u2019. Het melancholische \u2018Oxygen\u2019 uit de langspeler \u2018The Silver Lining\u2019 uit 2006 contrasteerde dan weer met de warme en grommende gitaarsound van \u2018Easy Street\u2019. Pirner schoudert graag zijn akoestische gitaar voor \u2018Homesick\u2019 en \u2018Without Trace\u2019. De smashhit en goosebump song \u2018Runaway Train\u2019 blijft een slijpende akoestische ballade over liefde en verlies, net zoals \u2018Made To Broken\u2019, met zijn klassieke Soul Asylum feeling en die spijkerende riffs en suggestieve gitaarsolo’s. Het hese stemstrot van Dave Pirner leent zich ook voor het punkgevoelige \u2018Freak\u2019, net zoals ook in het meerstemmige \u00e9n heerlijk slepend gitaarduel tussen Smith en Pirner in het country en punkgevoelige \u2018Made To Be Broken\u2019. Een zoveelste culminatiepunt. De explosieve grungerocker \u2018Just Like Anyone\u2019, met zijn klassieke rockriffs was rechtschapen afsluiter. Het folk en country extatische \u2018Never Really Been\u2019 uit 1986, met zijn verschuiving in klankleur naar elektrische softrock \u00e9n het ambivalente \u2018April Fools\u2019 bezorgen ons haast nog een whiplash in de bisronde. Soul Asylum is uiteraard niet meer de band die ze vroeger waren. Singer-songwriter Dave Pirner is het enige originele overgebleven bandlid van de authentieke line-up na 36 jaar \u00e9n hun debuutalbum. Maar de muzikale begeestering en energieke potentie is nog steeds. Het Depot was bijwijlen een seismische alteratie. Soul Asylum, groots maar o\u2019 zo benaderbaar\u2026 Knap! Teskt en Fotoalbum: Philip Verhaege<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":19542,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[66,76],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-19515","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-front","tag-het-depot-leuven"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":9,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19515","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=19515"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19515\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23696,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19515\/revisions\/23696"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/19542"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=19515"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=19515"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=19515"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=19515"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=19515"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}