{"id":19121,"date":"2022-08-22T11:28:48","date_gmt":"2022-08-22T09:28:48","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=19121"},"modified":"2025-06-15T15:16:16","modified_gmt":"2025-06-15T15:16:16","slug":"festival-review-swing-wespelaar-zondag-21-augustus-2022","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=19121","title":{"rendered":"FESTIVAL REVIEW: SWING WESPELAAR, ZONDAG 21 AUGUSTUS 2022"},"content":{"rendered":"\n

Swing Wespelaar, zondag 21 augustus 2022<\/p>\n\n\n\n

We zijn alweer aanbeland aan dag drie\u2026! t\u2019 Is zondag \u00e9n heel wat vermoeide blikken staren haast in het oneindige. Nochtans kondigde Swing Wespelaar zich alweer veelbelovend aan. Naast enkele gevestigde waarden zoals Terrie Odabie feat. Tia Carroll en Selwyn Birchwood konden we kennis maken met de deugddoende New Orleans tunes van Ghalia Volt, de jeugdige toekomt met Ben Levin en de legendarische Keb\u2019 Mo\u2019. Wespelaar, het bluesdorp bij uitstek\u2026!<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Tekst en Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Met Ghalia Volt<\/strong> kregen we op zondag een eerste knappe verschijning. Eigenlijk is Ghalia al \u2018the big in business\u2019 om een festival te openen. Ze startte haar muzikale carri\u00e8re in en rond haar eigen Brussel. Haar repertoire bestaat hoofdzakelijk uit blues, R&B en opwindende rock\u2019-n-roll. Ghalia reisde de wereld rond en na een bezoek aan steden als Chicago, Memphis en Nashville vond ze eindelijk haar groove in New Orleans. De stad waar ze haar punkrock-attitude combineerde met de plaatselijke sound. Ze ontmoette in New Orleans de jongens van de legendarische Mama\u2019s Boys \u00e9n al heel snel ontstond er een ware muzikale chemie tussen Ghalia en Johnny Mastro. Dat leidde in 2017 tot het samenwerkingsproject \u2018Let The Demons Out\u2019, meteen ook Volt\u2019s debuutplaat. Twee jaar later volde Ghalie haar muzikale luchtstroom naar de heuvels rond Coldwater, Mississippi. Twee albumsessies in de Zebra Ranch Studio met grootheden als Cody Dickinson, Cedric Burnside, Lightnin ‘Malcolm en Watermelon Slim waren het gevolg van haar trektocht. Nu mag ze Swing Wespelaar in gang trekken. Haar magie en filosofie, meer was er niet nodig om de eerste danspasjes van de middag in te zetten. Wat vooral opvalt is dat Ghalia die Franstalige tongval in haar Engelse uitspraak is ontgroeid. \u2018Gyspsy Lady\u2019 is meer dan een verpersoonlijking, en ook \u2018Meet Me Down The Road\u2019 en \u2018Squeeze\u2019 waren voltreffers. Kleine meisjes worden groot..!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De band The<\/strong> Lowland Brothers<\/strong> , opgericht in 2019 door gitarist Nico Duportal , is het resultaat van een vruchtbare vriendschap tussen enkele muziekliefhebbers. De plaat \u2018Lowland Brothers\u2019 werd alvast onder heel wat positieven bedolven in de pers. De band is een excellent voorbeeld van een versmelting van die muzikale talenten. Een goddelijke melange van soul, rock-\u2018n-roll, country en folk. \u2018High And Lonesome\u2019 had een swampy sfeertje, net zoals \u2018Love Reigns Over Me\u2019 en \u2018Sunburns In December\u2019 opmerkelijke knappe soul was. En met de countryrocker \u2018Things We Used To Do\u2019 trok een zweem countryrock over Wespelaar. The Lowland Brothers overtuigden\u2026<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De amper 23-jarige Ben Levin<\/strong> komt uit Cincinnati. Het is opmerkelijk dat hij op zo’n jonge leeftijd de essentie van de blues-pianotradities heeft geabsorbeerd. Hij begon op 11-jarige leeftijd professioneel te spelen in de band van zijn vader, The Heaters. In 2018 bereikte het Ben Levin Duo de halve finale in de International Blues Challenge in Memphis. In datzelfde jaar werd hij genomineerd voor twee Blues Blast Magazine Awards voor \u2018Debut CD of The Year\u2019 met het album \u2018Ben\u2019s Blues\u2019 \u00e9n ontving hij tevens een Sean Costello Rising Star Award. Net voor de pandemie toesloeg promootte Ben zijn derde album \u2018Carryout Or Delivery\u2019. Zijn vader en vaste bandmaat Aron Levin speelt normaal gitaar, maar bleef thuis. Aron is zwaar ziek geweest met een coronabesmetting en wilde geen risico lopen.  Drummer Cole Baker, saxofonist Joe en gitarist Anthony vormen de ritmesectie. Ben kreeg van bij zijn eerste klavier toetst het publiek op de hand. Er werd gedanst op songs als \u2018Everything Gone Be Alright\u2019 en \u2018Tipitina\u2019, origineel van Professor Longhair. Pre war blues was dan weer \u2018I\u2019m Your Essential Worker\u2019 en bij Eddie \u2018Cleanhaed\u2019 Vinson ontleende Ben het aanstekelijke \u2018Hold It Right There\u2019. Freddie Kings \u2018Lonesome Prison Blues\u2019 was een eerbetoon aan King Records studiodrummer Philip Paul. Van de aanstekelijke boogie \u2018Carryout Or Delivery\u2019 ging het naadloos naar het Chicago begeesterde \u2018Teddy Bear\u2019, een nummer van Rockin\u2019 Johnny Burgin en \u2018In The Evening When The Sun Goes Down, met credits Charles Brown. Ieder nummer werd hier wel geaccordeerd door opwindende sax- en gitaarriffs.  Ben Levin, The blues still alive\u2026!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tijd voor wat bluesdiva\u2019s op zondag met Terrie Odabi en Tia Caroll. <\/strong> Terrie Odabi was samen met Mr. Sipp Band de headliner van het Blaublues festival in 2016. Ze groeide op in Oakland, Californi\u00eb en op haar zestiende trok ze reeds vocaal de aandacht in heel wat Bay Area clubs en theaters. Terrie behoort tot de top van de hedendaagse soul-blueszangeressen. Ze werd meermaals genomineerd als \u2018Best Soul Blues Female Artist\u2019 voor de Blues Music Awards. Met haar rijkelijke en sensuele zangpartijen vormt ze nu een duo met Tia Carroll.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ook de 64-jarige Tia Carroll draait al vele decennia mee in het Bay Area bluesscene van California. Haar album \u2018You Gotta Have It\u2019 werd genomineerd als beste \u2018Soul Blues Album\u2019 en ontving uiteindelijk enige internationale herkenning. Tia mocht de spreekwoordelijke spits afbijten met \u2018Blues Woman\u2019 en \u2018Ready To Love Again\u2019. Terrie is nog zo iemand met een hemels soul en bluesstrot. \u2018Wade In The Water\u2019 en het swingende Chicago bluesje \u2018Live My Live\u2019 waren knallers. Samen performen ze dan de upbeat R&B hit \u2018Let The Good Time Roll\u2019 en bij Pops Staples ontleenden ze voor de gelegenheid de gospel en soulballade \u2018Why Am I Treated So Bad\u2019. De diva\u2019s brachten een vredesboodschap met \u2018Come Together\u2019, het ideale meezingmoment.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zanger\/gitarist Selwyn Birchwood <\/strong>is amper 37-jarige. We maakten voor het eerst kennis met Birchwood op het grote Chicago Blues Fest. Hij was pas dertiende toen hij autodidact gitaar leerde spelen na het ontdekken van Jimi Hendrix\u2019 gitaarvirtuositeit. Al snel realiseerde Selwyn zich dat bluesmuziek ook een geweldige invloed had op de sound die Hendrix cre\u00eberde. Een tweede belangrijkegebeurtenis was toen hij op 19-jarige leeftijd blueslegende Sonny Rhodes leerde kennen. Rhodes werd zowaar zijn mentor. In 2013 won Selwyn de International Blues Challenge te Memphis en ondertekende een lucratief platencontract bij Alligator Records. In Wespelaar ging het hard. Birchwood beukte van de eerste noot, maar gaat nooit in overdrive. Daarvoor is hij veel te virtuoos aangelegd. Als een duivelskunstenaar omarmt hij zijn gitaar en vloeien songs als \u2018Showtime\u2019 en \u2018Own Worst Enemy\u2019 haast in elkaar. \u2018Freaks Come Out\u2019 klinkt funky en voor Robert Johnsons \u2018Come On In My Kitchen\u2019 neemt Selwyn zijn resonator gitaar op de schoot. \u2018Ain\u2019t Nobody\u2019s Business But My Own\u2019 was dan weer een pakkende slowblues.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Er is niets beters om je ziel te helen dan een concert van Keb’ Mo’<\/strong>. Deze blues en meervoudig Grammy Award-winnende singer-songwriter\/gitarist heeft nog steeds die onmiskenbare stem, net zoals zijn fingerpicking en slide gitaar zijn \u2018trademark\u2019 zijn. Van zijn Grammy-winnende bluesalbum \u2018TajMo\u2019, met Taj Mahal, tot zijn baanbrekende soloalbums, Keb\u2019 Mo\u2019 is gewoonweg een blueslegende.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Geboren en getogen in Compton, LA, begon Keb\u2019 zijn opmerkelijke reis op 21-jarige leeftijd, toen hij performde bij Jefferson Airplane-violist Papa John Creach. Hoewel hij in 1980 het album \u2018Rainmaker\u2019 opnam onder zijn geboortenaam, Kevin Moore, duurde het tot 1994 voordat hij de wereld kennis zou laten maken met Keb\u2019 Mo\u2019 en de bijhorende titelloze release. Niet veel later speelde hij bij de formatie Monk Higgins en ging aan de slag als songwriter bij het label A&M Records. Pas in 1990 zou hij zich het pseudoniem \u2018Keb\u2019 Mo\u2019 toebedelen, een nickname ge\u00efnspireerd door Muddy Waters en Taj Mahal. Kevin Moore speelde ook de rol van Robert Johnson in de biografische speelfilm \u2018Can’t You Hear the Wind Howl?\u2019 in 1996.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Nu promoot hij zijn nieuwe plaat \u2018Good To Be\u2026\u2019. Tijdloze blues en soul, met heel wat invloeden uit die rijkelijke Americana sound. Met zijn soulvolle stem en prachtige vocale tonen trakteerde Keb’ Mo’ het publiek op een selectie van deuntjes uit zijn rijkelijke oeuvre. Hoewel zijn fundament in de blues ligt, richt zijn muziek zich op bredere stromingen van Americana, rootsmuziek en zelfs country. Als een begenadigd songwriter overbrugde Keb\u2019 Mo\u2019 met zijn performance de distantie tussen de vooroorlogse tradities van de blues en moderne liedjes en perspectieven. De band opent funky met \u2018Gov\u2019t Chees\u2019 en \u2018Perpetual Blues\u2019. Zijn heerlijk warme stem nodigt ook uit tot een flink portie soul. Keb\u2019 trakteert met  het schitterende \u2019\u201862 Chevy\u2019. Maar hij excelleert ook op zijn akoestische gitaar in de country bluessong \u2018Life Is Beautiful\u2019 en \u2018Good To Be\u2019 (Home Again), wat dan weer de perfecte Americana songs bleek te zijn. \u2018Lean On Me\u2019 is moderne blues, en dat divergeert met nummers als \u2018Henry\u2019 en \u2018Am I Wrong\u2019, songs waar Keb\u2019 graag zijn National Steel gitaar voor schoudert. Die diepe groove en old-fashioned country-blues style werd geaccordeerd in het afsluitende \u2018Standing At The Station\u2019. Als charismatische songwriter, met die karakteristieke eclectische kijk op de Delta-blues, was \u2018She Just Wants To Dance\u2019 een heerlijk bisnummer.<\/p>\n\n\n\n

Met zijn charmante aanwezigheid cre\u00ebert hij een comfortabele intimiteit met zijn publiek. Keb\u2019 Mo\u2019 cre\u00eberde een ontspannen en intieme sfeer. (H)eerlijk !<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n

<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Swing Wespelaar, zondag 21 augustus 2022 We zijn alweer aanbeland aan dag drie\u2026! t\u2019 Is zondag \u00e9n heel wat vermoeide blikken staren haast in het oneindige. Nochtans kondigde Swing Wespelaar zich alweer veelbelovend aan. Naast enkele gevestigde waarden zoals Terrie Odabie feat. Tia Carroll en Selwyn Birchwood konden we kennis maken met de deugddoende New Orleans tunes van Ghalia Volt, de jeugdige toekomt met Ben Levin en de legendarische Keb\u2019 Mo\u2019. Wespelaar, het bluesdorp bij uitstek\u2026! Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Met Ghalia Volt kregen we op zondag een eerste knappe verschijning. Eigenlijk is Ghalia al \u2018the big in business\u2019 om een festival te openen. Ze startte haar muzikale carri\u00e8re in en rond haar eigen Brussel. Haar repertoire bestaat hoofdzakelijk uit blues, R&B en opwindende rock\u2019-n-roll. Ghalia reisde de wereld rond en na een bezoek aan steden als Chicago, Memphis en Nashville vond ze eindelijk haar groove in New Orleans. De stad waar ze haar punkrock-attitude combineerde met de plaatselijke sound. Ze ontmoette in New Orleans de jongens van de legendarische Mama\u2019s Boys \u00e9n al heel snel ontstond er een ware muzikale chemie tussen Ghalia en Johnny Mastro. Dat leidde in 2017 tot het samenwerkingsproject \u2018Let The Demons Out\u2019, meteen ook Volt\u2019s debuutplaat. Twee jaar later volde Ghalie haar muzikale luchtstroom naar de heuvels rond Coldwater, Mississippi. Twee albumsessies in de Zebra Ranch Studio met grootheden als Cody Dickinson, Cedric Burnside, Lightnin ‘Malcolm en Watermelon Slim waren het gevolg van haar trektocht. Nu mag ze Swing Wespelaar in gang trekken. Haar magie en filosofie, meer was er niet nodig om de eerste danspasjes van de middag in te zetten. Wat vooral opvalt is dat Ghalia die Franstalige tongval in haar Engelse uitspraak is ontgroeid. \u2018Gyspsy Lady\u2019 is meer dan een verpersoonlijking, en ook \u2018Meet Me Down The Road\u2019 en \u2018Squeeze\u2019 waren voltreffers. Kleine meisjes worden groot..! De band The Lowland Brothers , opgericht in 2019 door gitarist Nico Duportal , is het resultaat van een vruchtbare vriendschap tussen enkele muziekliefhebbers. De plaat \u2018Lowland Brothers\u2019 werd alvast onder heel wat positieven bedolven in de pers. De band is een excellent voorbeeld van een versmelting van die muzikale talenten. Een goddelijke melange van soul, rock-\u2018n-roll, country en folk. \u2018High And Lonesome\u2019 had een swampy sfeertje, net zoals \u2018Love Reigns Over Me\u2019 en \u2018Sunburns In December\u2019 opmerkelijke knappe soul was. En met de countryrocker \u2018Things We Used To Do\u2019 trok een zweem countryrock over Wespelaar. The Lowland Brothers overtuigden\u2026 De amper 23-jarige Ben Levin komt uit Cincinnati. Het is opmerkelijk dat hij op zo’n jonge leeftijd de essentie van de blues-pianotradities heeft geabsorbeerd. Hij begon op 11-jarige leeftijd professioneel te spelen in de band van zijn vader, The Heaters. In 2018 bereikte het Ben Levin Duo de halve finale in de International Blues Challenge in Memphis. In datzelfde jaar werd hij genomineerd voor twee Blues Blast Magazine Awards voor \u2018Debut CD of The Year\u2019 met het album \u2018Ben\u2019s Blues\u2019 \u00e9n ontving hij tevens een Sean Costello Rising Star Award. Net voor de pandemie toesloeg promootte Ben zijn derde album \u2018Carryout Or Delivery\u2019. Zijn vader en vaste bandmaat Aron Levin speelt normaal gitaar, maar bleef thuis. Aron is zwaar ziek geweest met een coronabesmetting en wilde geen risico lopen.  Drummer Cole Baker, saxofonist Joe en gitarist Anthony vormen de ritmesectie. Ben kreeg van bij zijn eerste klavier toetst het publiek op de hand. Er werd gedanst op songs als \u2018Everything Gone Be Alright\u2019 en \u2018Tipitina\u2019, origineel van Professor Longhair. Pre war blues was dan weer \u2018I\u2019m Your Essential Worker\u2019 en bij Eddie \u2018Cleanhaed\u2019 Vinson ontleende Ben het aanstekelijke \u2018Hold It Right There\u2019. Freddie Kings \u2018Lonesome Prison Blues\u2019 was een eerbetoon aan King Records studiodrummer Philip Paul. Van de aanstekelijke boogie \u2018Carryout Or Delivery\u2019 ging het naadloos naar het Chicago begeesterde \u2018Teddy Bear\u2019, een nummer van Rockin\u2019 Johnny Burgin en \u2018In The Evening When The Sun Goes Down, met credits Charles Brown. Ieder nummer werd hier wel geaccordeerd door opwindende sax- en gitaarriffs.  Ben Levin, The blues still alive\u2026! Tijd voor wat bluesdiva\u2019s op zondag met Terrie Odabi en Tia Caroll.  Terrie Odabi was samen met Mr. Sipp Band de headliner van het Blaublues festival in 2016. Ze groeide op in Oakland, Californi\u00eb en op haar zestiende trok ze reeds vocaal de aandacht in heel wat Bay Area clubs en theaters. Terrie behoort tot de top van de hedendaagse soul-blueszangeressen. Ze werd meermaals genomineerd als \u2018Best Soul Blues Female Artist\u2019 voor de Blues Music Awards. Met haar rijkelijke en sensuele zangpartijen vormt ze nu een duo met Tia Carroll. Ook de 64-jarige Tia Carroll draait al vele decennia mee in het Bay Area bluesscene van California. Haar album \u2018You Gotta Have It\u2019 werd genomineerd als beste \u2018Soul Blues Album\u2019 en ontving uiteindelijk enige internationale herkenning. Tia mocht de spreekwoordelijke spits afbijten met \u2018Blues Woman\u2019 en \u2018Ready To Love Again\u2019. Terrie is nog zo iemand met een hemels soul en bluesstrot. \u2018Wade In The Water\u2019 en het swingende Chicago bluesje \u2018Live My Live\u2019 waren knallers. Samen performen ze dan de upbeat R&B hit \u2018Let The Good Time Roll\u2019 en bij Pops Staples ontleenden ze voor de gelegenheid de gospel en soulballade \u2018Why Am I Treated So Bad\u2019. De diva\u2019s brachten een vredesboodschap met \u2018Come Together\u2019, het ideale meezingmoment. Zanger\/gitarist Selwyn Birchwood is amper 37-jarige. We maakten voor het eerst kennis met Birchwood op het grote Chicago Blues Fest. Hij was pas dertiende toen hij autodidact gitaar leerde spelen na het ontdekken van Jimi Hendrix\u2019 gitaarvirtuositeit. Al snel realiseerde Selwyn zich dat bluesmuziek ook een geweldige invloed had op de sound die Hendrix cre\u00eberde. Een tweede belangrijkegebeurtenis was toen hij op 19-jarige leeftijd blueslegende Sonny Rhodes leerde kennen. Rhodes werd zowaar zijn mentor. In 2013 won Selwyn de International Blues Challenge te Memphis en ondertekende een lucratief platencontract bij Alligator Records. In Wespelaar ging het hard. Birchwood beukte van de eerste noot, maar gaat nooit in overdrive. Daarvoor is hij veel te virtuoos aangelegd. Als een duivelskunstenaar omarmt hij zijn gitaar en vloeien songs als \u2018Showtime\u2019 en \u2018Own Worst Enemy\u2019 haast in elkaar. \u2018Freaks Come Out\u2019 klinkt funky en voor Robert Johnsons \u2018Come On In My Kitchen\u2019 neemt Selwyn zijn resonator gitaar op de schoot. \u2018Ain\u2019t Nobody\u2019s Business But My Own\u2019 was dan weer een pakkende slowblues. Er is niets beters om je ziel te helen dan een concert van Keb’ Mo’. Deze blues en meervoudig Grammy Award-winnende singer-songwriter\/gitarist heeft nog steeds die onmiskenbare stem, net zoals zijn fingerpicking en slide gitaar zijn \u2018trademark\u2019 zijn. Van zijn Grammy-winnende bluesalbum \u2018TajMo\u2019, met Taj Mahal, tot zijn baanbrekende soloalbums, Keb\u2019 Mo\u2019 is gewoonweg een blueslegende. Geboren en getogen in Compton, LA, begon Keb\u2019 zijn opmerkelijke reis op 21-jarige leeftijd, toen hij performde bij Jefferson Airplane-violist Papa John Creach. Hoewel hij in 1980 het album \u2018Rainmaker\u2019 opnam onder zijn geboortenaam, Kevin Moore, duurde het tot 1994 voordat hij de wereld kennis zou laten maken met Keb\u2019 Mo\u2019 en de bijhorende titelloze release. Niet veel later speelde hij bij de formatie Monk Higgins en ging aan de slag als songwriter bij het label A&M Records. Pas in 1990 zou hij zich het pseudoniem \u2018Keb\u2019 Mo\u2019 toebedelen, een nickname ge\u00efnspireerd door Muddy Waters en Taj Mahal. Kevin Moore speelde ook de rol van Robert Johnson in de biografische speelfilm \u2018Can’t You Hear the Wind Howl?\u2019 in 1996. Nu promoot hij zijn nieuwe plaat \u2018Good To Be\u2026\u2019. Tijdloze blues en soul, met heel wat invloeden uit die rijkelijke Americana sound. Met zijn soulvolle stem en prachtige vocale tonen trakteerde Keb’ Mo’ het publiek op een selectie van deuntjes uit zijn rijkelijke oeuvre. Hoewel zijn fundament in de blues ligt, richt zijn muziek zich op bredere stromingen van Americana, rootsmuziek en zelfs country. Als een begenadigd songwriter overbrugde Keb\u2019 Mo\u2019 met zijn performance de distantie tussen de vooroorlogse tradities van de blues en moderne liedjes en perspectieven. De band opent funky met \u2018Gov\u2019t Chees\u2019 en \u2018Perpetual Blues\u2019. Zijn heerlijk warme stem nodigt ook uit tot een flink portie soul. Keb\u2019 trakteert met  het schitterende \u2019\u201862 Chevy\u2019. Maar hij excelleert ook op zijn akoestische gitaar in de country bluessong \u2018Life Is Beautiful\u2019 en \u2018Good To Be\u2019 (Home Again), wat dan weer de perfecte Americana songs bleek te zijn. \u2018Lean On Me\u2019 is moderne blues, en dat divergeert met nummers als \u2018Henry\u2019 en \u2018Am I Wrong\u2019, songs waar Keb\u2019 graag zijn National Steel gitaar voor schoudert. Die diepe groove en old-fashioned country-blues style werd geaccordeerd in het afsluitende \u2018Standing At The Station\u2019. Als charismatische songwriter, met die karakteristieke eclectische kijk op de Delta-blues, was \u2018She Just Wants To Dance\u2019 een heerlijk bisnummer. Met zijn charmante aanwezigheid cre\u00ebert hij een comfortabele intimiteit met zijn publiek. Keb\u2019 Mo\u2019 cre\u00eberde een ontspannen en intieme sfeer. (H)eerlijk ! Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":19139,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[66,113],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-19121","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-front","tag-swing-wespelaar"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":9,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19121","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=19121"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19121\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23705,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/19121\/revisions\/23705"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/19139"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=19121"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=19121"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=19121"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=19121"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=19121"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}