{"id":18896,"date":"2022-07-16T11:26:07","date_gmt":"2022-07-16T09:26:07","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=18896"},"modified":"2025-06-15T15:16:16","modified_gmt":"2025-06-15T15:16:16","slug":"beleuvenissen-ii-vrijdag-15-juli-2022","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=18896","title":{"rendered":"FESTIVAL REVIEW: BELEUVENISSEN II, vrijdag 15 juli 2022"},"content":{"rendered":"\n

ADMIRAL FREEBEE & THE WATERBOYS <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Beleuvenissen II     Vrijdag 15 juli 2022   Admiral Freebee  – The Waterboys<\/p>\n\n\n\n

Het Groot Verlof in Leuven anno 2022. Dat is eclectische muziek, lekker eten, drinken en fijne voorstellingen, dit een hele zomer lang. Een onderdeel van dit consortium zijn \u2018Beleuvenissen\u2019. Gratis muziekoptredens op een van Leuvens mooist pleinen, de Oude Markt. Op vrijdag 12 juli waren we toe aan Beleuvenissen II, en die was voorbehouden voor Admiral Freebee en The Waterboys.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Tekst: MaGod. <\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

Ooit ambieerde Tom Van Laere een tenniscarri\u00e8re. Tot hij ontdekte dat je met een raket ook luchtgitaar kon spelen. Als autodidact leerde hij zichzelf gitaar en piano spelen. Zijn nickname Admiral Freebee<\/strong> ontleende hij zowaar uit Jack Kerouac\u2019s novelle \u2018On The Road\u2019 uit 1957.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Tom \u2018Admiral Freebee\u2019 Van Laere mocht als eerste zijn instrumenten inpluggen. De admiraal verraste met zijn zevende album \u2018The Gardener\u2019, waarin hij het elektronische landschap bewandeld. Hij, die ooit werd betiteld als de Vlaamse Neil Young. Samen met zijn band stelde Freebee een doordacht en mooi afgewogen set voor die nieuwe en klassieke deuntjes exposeerde. Nina kwijt zich hier voor het eerst achter een keyboard in Freebee\u2019s band. Tim Coenen beroert al langer de gitaarsnaren, net zoals Leuvenaar Laurens Billiet die op  drumstoel zit. Freebee had er duidelijk zin en rockte \u2018from start till finish\u2019.  Openen met de single \u2018Coming Of The Light\u2019 was als een open deur intrappen. Naadloos ging het naar \u2018Let It Shine\u2019 en \u2018No One Can Stop Me Now\u2019 uit de plaat \u2018The Gardener\u2019. De song \u2018No Ordinary Moments\u2019 werd omarmt met een elektronische beat, net zoals \u2018Digital Blues\u2019 met die heerlijke basgroove \u00e9n de hit \u2018Einstein Brain\u2019 dat werd geconcretiseerd met akoestische gitaarklanken. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Een grootprater is Freebee nooit geweest, zijn muziek spreekt voor zich. Hoe (h)eerlijk is dit alles wel niet. En toen volgde een trilogie rock-\u2018n-roll met \u2018Bad Year For Rock\u2019n Roll\u2019, waarin Freebee huilde als Howlin\u2019 Wolf en de hommage \u2018Breaking Away\u2019.   De song  \u2018Nothing Else To Do\u2019 was zowaar een knappe pianoballade, waar Billiet zowaar de baslijnen beroerde vanachter zijn drumkit. Het elektronische \u2018Last Song About You\u2019 werd zowaar een meezinger, net zoals \u2018Always On The Run\u2019 een disco jasje kreeg aangemeten. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Bij \u2018Oh Darkness\u2019 barstte het feestje pas echt los op de Oude Markt, en bij \u2018Rags \u2018n\u2019 Run, dat werd ingekleurd met Feebee\u2019s bluesharp, bekroop ons heel wat goosebumps. \u2018There\u2019s a fire in my soul\u2026.\u2019 Hell yeah ! Uiteraard zou er een bisnummer volgen. Admiral Freebee bracht solo het mooi geconstrueerde en akoestische \u2018Ever Present\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De magische band The Waterboys<\/strong>, rond de Schotse spilfiguur en singer-songwriter Mike Scott werd opgericht in 1983. Hij is het enige origineel overgebleven bandlid. In datzelfde jaar verscheen de zelf titelende debuutplaat \u2018The Waterboys\u2019. Nu hebben ze de plaat \u2018All Souls Hill\u2019 te promoten, de opvolger van \u2018Good Luck, Seeker\u2019. Met hun veertigste verjaardag in zicht, lijkt de band op \u2018All Souls Hill\u2019 een nieuwe muzikale weg in te slaan. Een afwijking van de organische rock die we van de band wel gewend zijn. Scott is nooit vies geweest om een politieke mening en hij expliceert dit alles ook graag in zijn lyrics.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De Ierse sidekick- en fiddler Steve Wickham, die meer dan twintig jaar bandlid was bij The Boys, heeft deze winter aangekondigd een stap te terug te zetten. Keyboard virtuoos Brother Paul Brown bleef thuis achter met een corona besmetting. Het ga je goed, Brother.  Saxofoon en mandoline duivelskunstenaar Anthony \u2018Anto\u2019 Thistlethwaite is terug voor enkele zomerfestivals. Drummer Ralph Salmins en bassist Aongus Ralston vervolledigen in Leuven de ritmesectie. De band opende met de bluesrocker \u2018Where The Action Is\u2019 om te vervolgen met het sax en soul begeesterde \u2018Ain\u2019t Leavin I\u2019m Gone\u2019 \u00e9n de folkrocker \u2018All The Things She Gave Me\u2019 uit de release \u2018A Pagan Place\u2019. Mike nam al snel plaats achter zijn keyboard voor de glam-rocker \u2018This Is The Sea\u2019 uit 1985 en het swingende \u2018A Girl Called Johnny\u2019, met zijn geweldige sax-outro. Bij The Stones ontleende Scott de song \u2018Dead Flowers\u2019, dat een akoestische folk bewerking congrueerde om te vervolgen met het duistere Delta blues en slidegitaar begeesterde \u2018Still A Freak\u2019, uit de plaat \u2018Modern Blues\u2019.  Met enige mythologische soundscape was \u2018The Pan Within\u2019 een knap uitgesponnen ge\u00eblektrificeerd nummer, net zoals het country extatische \u2018When You Go Away\u2019. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Mike Scott beroerde ook zijn klavier voor \u2018Too Close To Heaven\u2019 en het onbesuisde en mee gekeilde \u2018The Whole Of The Moon\u2019. Time for a little rock \u2019n roll, jensde Mike en de dynamisch bluesrocker \u2018Medicine Bow\u2019 knalde onvoorwaardelijk, net zoals Jimmy Reed\u2019s \u2018Bright Light, Big City\u2019 en \u2018Be My Enemy\u2019 met zijn \u2018well the dawn is howling and the mainframe shakes\u2026\u2019! Na een tweede inzet zat de toon wel bij \u2018Fisherman\u2019s Blues\u2019, die vol Keltische charme zat. De rootssong \u2018How Long Will I Love You\u2019 was een excellent bisnummer van een al even schitterend concert.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Mike Scott\u2019s lyrics blijven de grootste connectie voor zijn inspirerende nummers. Hij is nog steeds een innovatieve en ingenieuze vocale dichter. The Waterboys, een geweldige band die de tand des tijds indrukwekkend hebben doorstaan. Met een spetterend, uitbundig en inspirerend concert duiken we de Leuvense nacht in.<\/p>\n\n\n\n

The Waterboys, een muzikaal orgasme, een kruising tussen folk, rock en blues.<\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Tekst: MaGod.<\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum Philip Verhaege: Admiral Freebee<\/a><\/p>\n\n\n\n

Fotoalbum Philip Verhaege: The Waterboys <\/a> <\/p>\n\n\n\n