{"id":17880,"date":"2021-08-29T13:23:34","date_gmt":"2021-08-29T11:23:34","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=17880"},"modified":"2025-06-15T15:16:38","modified_gmt":"2025-06-15T15:16:38","slug":"gevarenwinkel-zaterdag-28augustus-2021","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=17880","title":{"rendered":"(Ge)Varenwinkel, zaterdag 28 augustus 2021"},"content":{"rendered":"\n

(Ge)Varenwinkel  Zaterdag 28 augustus 2021<\/p>\n\n\n\n

In een pr\u00e9-corona tijdperk is het (Ge)Varenwinkel Festival het einde van een festivalitise zomerkalender. In Varenwinkel waren ze toe aan hun 23ste<\/sup> editie. De organisatie prevaleert al jaren blues, roots en heel wat rock & soul. Zijn eclectische affiche oogde alweer mooi. En als ook nog eens een goed doel financieel wordt ondersteund, dit jaar was dat \u2018Help Brandwonden Kids vzw\u2019, ook daar kunnen wij alleen maar blij van worden.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

(Ge)Varenwinkel was geen bubbelfestival, geen anderhalvemetersessie. Maar een  \u2013zoals steeds- gezellige muzikale happening\u2026!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\n\n\n\n

Tekst en Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

The blues is the roots, the rest is the fruits\u2026 Dat moet je Paul Ambach aka Boogie Boy<\/strong> niet meer leren. En ook zijn organisatietalent leidde tot voorname organisaties als Make it Happen, dat uitgroeide tot een succesvol bedrijf binnen de entertainmentbusiness. Later werd dit doorverkocht aan de Amerikaanse concertgigant Clear Channel Entertainment, nu Live Nation.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Maar de brave huisvader die inmiddels 73 is, heeft nog steeds die \u2018good vibe\u2019 op een podium. Boogie Boy toert momenteel met het project \u2018Way To The Blues\u2019. Samen met bassist Carlo Van Beleghem, drummer Eric Casteel en Eric Melaerts op gitaar grasduinde Boogie Boy door het rijkelijke blues erfgoed. T-Bone Walker\u2019s \u2018Stormy Monday\u2019, een jazzy \u2018Let The Good Times Roll\u2019 en Muddy Waters\u2019 \u2018Got My Mojo Working\u2019 \u00e9n \u2018Hoochie Coochie Man\u2019 waren slechts enkele annotaties. Een andere inspiratiebron voor Ambach is uiteraard ook Ray Charles. Na een \u2018Fur Elise\u2019 intro knalde het swingende  \u2018I Got A Woman\u2019 mateloos door de woofer. Maar ook B.B. King\u2019s \u2018The Thrill Is Gone\u2019 en \u2018How Blue Can You Get\u2019 mochten en konden niet ontbreken op de setlist. Boogie Boy, ja die heeft nog steeds die \u2018good feeling\u2019 on stage..!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Op de \u2018Roots\u2019 stage mocht Kirri Willy et Le Magasin Dangereux<\/strong> als eerste hun instrumenten inpluggen. De groepsnaam verwijst naar een spontaan project tussen Kris \u2018Kirry\u2019 Valvekens en Wim Huybrechts, juist; den Huibbe van Chilly Willy. Voeg daar ook nog eens Bruno Verhoeven, juist ja; de programmator, bij met zijn wasboard \u00e9n het feestje kon daar lekker verder gezet worden. Boogie, swing, wat swampy tunes, het hoort er allemaal bij. Kirry opent enigszins extraordinair met Sonny Boy Williamson\u2019s \u2018Checkin\u2019 Up On My baby\u2019. En dan kon het feestje losbarsten. \u2018Hey Baby Que Paso\u2019 van de Texas Tornados was een voortrekker. Net zoals \u2018She\u2019s About A Mover\u2019, origineel van Sir Douglas Quintet uit 1965. Zijn 12-bar blues structuur leidde ons naar een zwoele Mardi Grass sfeertje met  songs als \u2018Mama Told Papa Boogie\u2019 (Clifton Chenier) en \u2018New Orleans\u2019. Van Morrison\u2019s \u2018Brown Eyed Girl\u2019 werd een swampy versie om uiteindelijk de aftocht te blazen met \u2018All Night Long\u2019. De voorbode van een lange nacht..!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Stef Paglia Trio <\/strong>is voor ons en heel blues minnend Belgi\u00eb allang geen onbekende meer. En ver daarbuiten eigenlijk ook allang niet meer. Jaren geleden maakte hij voor het eerst naam en faam in de bluesscene als gitarist bij The BluesBones. Stef maakte kennis met de bluessound door zijn vader en ook van Stevie Ray Vaughan\u2019s dvd\u2019s ‘Live At The El Mocambo’ \u00e9n ‘Live In Austin City Limits’ (1989) raakte hij danig onder de indruk. Op zijn twaalfde nam hij dan voor het eerst een gitaar in handen, en plots ging gestaag met zijn muzikale carri\u00e8re. Twee jaar geleden trok hij het kanaal over, richting Superfly Studios in Nottinghamshire. Daar wachtte producer Wayne Proctor (King King, Ben Poole) om tien rijkelijk ge\u00efnstrumenteerde tracks in te blikken. Zijn debuutalbum \u2018Never Forget\u2019 was meteen ook een voldongen feit. De rode draad doorheen zijn performen hier in Varenwinkel. Samen met zijn soulmates Geert Schurmans (bas) en drummer Sven Bloemen opent Stef met een instrumentale Texas blues shuffle om naadloos zijn weg te vervolgen met knallers als het funky \u2018Take Me Away\u2019. Met \u2018Head Into The Unknown\u2019 ging het gas er voor even af. Voor heel even dan toch, want ook de single \u2018Watch Out\u2019 en het stemming wisselende \u2018Dirty Woman\u2019, met flarden \u2018Miss You\u2019, konden ons bekoren. De mid-tempo rocker \u2018Crush On You\u2019 stond dan weer haaks op bluesrockers als \u2018Mystery Heaven\u2019 en \u2018Freedom\u2019 dat alweer was ingezaaid met knappe funky gitaarriffs. Het trio was net uit Roemeni\u00eb, oogde wat vermoeid, maar er zat gelukkig nog net genoeg energie in de setlist om dit alles boeiend te houden.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Everyone Is Guilty <\/strong>is de tweede formatie in de \u2018Roots\u2019 tent. Ze  zijn een a-typische rootsband en kruiden hun set met alternatieve country, folk en donkere bluestunes. Het is een band die als een staartster door het Belgische roots firmament knalt. Mirco Gasparrini, een Li\u00e9geois met Italiaanse roots is het meesterbrein achter de band Everyone Is Guilty. Slim Cessna ontdekte de formatie doorheen zijn passage in ons landje. Ook hij was al even snel onder de indruk. Welgeteld zestig minuten kregen Mirco Gasparrini (vocals, gitaar), J\u00e9r\u00f4me Mardaga (elektrische gitaar), Jon Crespini (akoestische gitaar), Eric Fran\u00e7ois (bas) en drummer Pierre Mulder van de organisatie. En in die tijdspanne hoorden we heel wat alternatieve countrytunes \u00e9n Denver-sound be\u00efnvloede songs. Heerlijk waren vooral de single \u2018A Wolf & A Lamb\u2019, de knappe country boogie \u2018Peter\u2019s Sermon\u2019, het psychedelische en 16 Horspower begeesterde \u2018Five Horses\u2019, het prikkelende \u2018Mother\u2019 en vooral \u2018God\u2019s Or Nothing\u2019 was de perfecte uitsmijter.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

De tijd vliegt snel want in de \u2018Tent\u2019 heeft de Nederlandse formatie Phil Bee & Band <\/strong>net zijn soundcheck afgewerkt. Wie regelmatig de Bluesfestival in de Benelux en\/of Duitsland afschuimt zal hoogstwaarschijnlijk in het verleden al wel eens onder de indruk zijn ge\u00ebntameerd door bands als King Mo en\/of Phil Bee and The Buzztones. Frontman was steeds vocalist Phil Bee, pseudoniem van Philippe Bastiaans. Na het ontbinden van zijn band King Mo nam Phil een break van enkele maanden. Maar al snel volgde een nieuw project. Met zijn band Freedom werd in 2014 een eerste live-cd \u2018Caught Live\u2019 geregistreerd. Twee jaar later waren we onder de indruk van het al even imponerende \u2018Memphis Moon\u2019 en \u2018Live At Moulin Blues\u2019 maakte in 2019 de cirkel voorlopig rond voor Phil. Met \u2018Moving Down The Line\u2019 zat de hier sfeer meteen. Heel wat landgenoten van Phil hadden zich vooraan genesteld, en als er iets is wat je een Hollander niet moet leren is hoe ze een feestje moeten bouwen. Van een funky  \u2018Come Togheter\u2019, jawel het Beatles nummer ging het naar \u2018Soulshine\u2019, het mooi geconstrueerde \u2018Wheels Of Emotion\u2019 en \u2018Whippin\u2019 Post\u2019. Knappe, gevarieerde en aangename set.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

De band Well Well Well <\/strong>mocht zowaar twee set spelen in de \u2018Roots\u2019 tent. Het trio R.L.Lesire (gitaar\/Vocals), mondharmonicavirtuoos Lord Benardo en drummer Easy G serveren een mixture van kick ass boogie en primitieve blues. Met swampy songs als \u2018Long Haire Doney\u2019, \u2018Here I Am\u2019 en  \u2018Wild About My Baby\u2019 stond de tent haast meteen \u2018on fire\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Het Duitse gitaarwonder Kai Strauss<\/strong> is ook allang geen onbekende meer binnen de Europese bluesscene. Kai was meer dan vijftien jaar leadgitarist voor Memo Gonzales\u2019 Bluescasters, toerde twee jaar geleden met Chicagoan Mike Wheeler \u00e9n heeft nu met \u2018In My Prime\u2019 een nieuw album in de winkelrekken. Een getailleerd overhemd, glimmende puntschoenen en gel in het haar. Zo hoort het, want Kai straalt steeds die zelfverzekerdheid uit op een podium. Hij is geen vernieuwer, want de Moezel is nu ook de Mississippi rivier niet. Maar zijn gitaarspel lijkt zo eenvoudig dat het een kunst op zich is. En dat behoren enkel de rasartiesten toe. Strauss speelde in het verleden met een hele waslijst collega artiesten , maar liet zich in Varenwinkel begeleidden door zijn Electric Blues All Stars. Hij benaderd de Chicago blues op een wel heel speciale manier en opent in stijl met de muzikale intro \u2018Watermelon Man\u2019. De song \u2018B.B. King Slow Blues\u2019 was een knappe ballade en divergeerde met ge\u00eblektrificeerde Chicago blues als \u2018Guest In The House Of Blues\u2019 en \u2018I Ain\u2019t Buying It\u2019. We trokken samen met die opwindende blazerssectie naar de West Side van de Windy City voor soulchapiters als \u2018The Blues Is Handmade\u2019 en \u2018Feel So Bad\u2019. De titeltrack \u2018In My Prime\u2019 had dan weer een swingende big band feeling om als slotsong Buddy Guy te eren met zijn \u2018Let Me Love You Baby\u2019. Kai Strauss maakte een statement in Varenwinkel.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Met Robert Jon & The Wreck<\/strong> waren we alweer toe aan de laatste act in de \u2018Tent\u2019. De band ontving heel wat wereldwijde lofbetuigingen van rockliefhebbers, muziekorganisaties en media sinds ze in 2011 in Orange County, Californi\u00eb werden opgericht door de getalenteerde Robert Jon Burrison. Niet veel later was de debuutplaat \u2018Fire Started\u2019 een succesverhaal. Sindsdien gaat het crescendo met hun muzikaliteit. Na het briljante 2020-album \u2018Last Light On The Highway\u2019 heeft de band met \u2018Shine A Light On Me Brother\u2019 alweer een dijk van een plaat te promoten. Geschreven tijdens de pandemische lockdown vormen de ruwe song en Jon in whisky gedrenkte vocalen de basis voor die ge\u00ebigende sound. Drummer Andrew Espantman, Steve Maggiora (keyboards) , Henry James (leadgitaar) en bassist Warren Murrel vormen van sinds dag en dauw The Wrecks. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

De vrolijke, rock-‘n-roll-stomp \u2018I Know It\u2019s Wrong\u2019 is meteen een assertie voor de band. Strak openen noemen wij dit. En ook \u2018Do You Remember\u2019 en \u2018Cold Nigh\u2019 is Southern rock en muzikaal vakmanschap van een wel heel hoog allooi. ‘Work It Out’ was een bluesy soulnummer, net zoals \u2018Oh Miss Carolina\u2019 een rocknummer is met die diepe zuidelijke roots. Het funky \u2018Everyday’ divergeerde dan weer met het gospel ge\u00ebnthousiasmeerde \u2018Shine A Light On Me Brother’. Geweldige samenzang, het harmonisch vernuft, een strakke ritmesectie en heel wat slidegitaar vormen het initia voor heel wat nummer.<\/p>\n\n\n\n

(Ge)Varenwinkel anno 2021 is alweer een succesverhaal voor de geschiedenisboeken. Noteer alvast 25-26 en 27 augustus 2022 voor een 24ste<\/sup> editie.<\/p>\n\n\n\n

Met dank aan (Ge)Varenwinkel  <\/a>                                 Tekst \u2018Tent\u2019 en Fotoalbum:<\/a> Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

                                                                                      Tekst \u2018Roots\u2019: Thirel                                                 <\/p>\n

<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Ge)Varenwinkel  Zaterdag 28 augustus 2021 In een pr\u00e9-corona tijdperk is het (Ge)Varenwinkel Festival het einde van een festivalitise zomerkalender. In Varenwinkel waren ze toe aan hun 23ste editie. De organisatie prevaleert al jaren blues, roots en heel wat rock & soul. Zijn eclectische affiche oogde alweer mooi. En als ook nog eens een goed doel financieel wordt ondersteund, dit jaar was dat \u2018Help Brandwonden Kids vzw\u2019, ook daar kunnen wij alleen maar blij van worden. (Ge)Varenwinkel was geen bubbelfestival, geen anderhalvemetersessie. Maar een  \u2013zoals steeds- gezellige muzikale happening\u2026! Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege The blues is the roots, the rest is the fruits\u2026 Dat moet je Paul Ambach aka Boogie Boy niet meer leren. En ook zijn organisatietalent leidde tot voorname organisaties als Make it Happen, dat uitgroeide tot een succesvol bedrijf binnen de entertainmentbusiness. Later werd dit doorverkocht aan de Amerikaanse concertgigant Clear Channel Entertainment, nu Live Nation. Maar de brave huisvader die inmiddels 73 is, heeft nog steeds die \u2018good vibe\u2019 op een podium. Boogie Boy toert momenteel met het project \u2018Way To The Blues\u2019. Samen met bassist Carlo Van Beleghem, drummer Eric Casteel en Eric Melaerts op gitaar grasduinde Boogie Boy door het rijkelijke blues erfgoed. T-Bone Walker\u2019s \u2018Stormy Monday\u2019, een jazzy \u2018Let The Good Times Roll\u2019 en Muddy Waters\u2019 \u2018Got My Mojo Working\u2019 \u00e9n \u2018Hoochie Coochie Man\u2019 waren slechts enkele annotaties. Een andere inspiratiebron voor Ambach is uiteraard ook Ray Charles. Na een \u2018Fur Elise\u2019 intro knalde het swingende  \u2018I Got A Woman\u2019 mateloos door de woofer. Maar ook B.B. King\u2019s \u2018The Thrill Is Gone\u2019 en \u2018How Blue Can You Get\u2019 mochten en konden niet ontbreken op de setlist. Boogie Boy, ja die heeft nog steeds die \u2018good feeling\u2019 on stage..! Op de \u2018Roots\u2019 stage mocht Kirri Willy et Le Magasin Dangereux als eerste hun instrumenten inpluggen. De groepsnaam verwijst naar een spontaan project tussen Kris \u2018Kirry\u2019 Valvekens en Wim Huybrechts, juist; den Huibbe van Chilly Willy. Voeg daar ook nog eens Bruno Verhoeven, juist ja; de programmator, bij met zijn wasboard \u00e9n het feestje kon daar lekker verder gezet worden. Boogie, swing, wat swampy tunes, het hoort er allemaal bij. Kirry opent enigszins extraordinair met Sonny Boy Williamson\u2019s \u2018Checkin\u2019 Up On My baby\u2019. En dan kon het feestje losbarsten. \u2018Hey Baby Que Paso\u2019 van de Texas Tornados was een voortrekker. Net zoals \u2018She\u2019s About A Mover\u2019, origineel van Sir Douglas Quintet uit 1965. Zijn 12-bar blues structuur leidde ons naar een zwoele Mardi Grass sfeertje met  songs als \u2018Mama Told Papa Boogie\u2019 (Clifton Chenier) en \u2018New Orleans\u2019. Van Morrison\u2019s \u2018Brown Eyed Girl\u2019 werd een swampy versie om uiteindelijk de aftocht te blazen met \u2018All Night Long\u2019. De voorbode van een lange nacht..! Stef Paglia Trio is voor ons en heel blues minnend Belgi\u00eb allang geen onbekende meer. En ver daarbuiten eigenlijk ook allang niet meer. Jaren geleden maakte hij voor het eerst naam en faam in de bluesscene als gitarist bij The BluesBones. Stef maakte kennis met de bluessound door zijn vader en ook van Stevie Ray Vaughan\u2019s dvd\u2019s ‘Live At The El Mocambo’ \u00e9n ‘Live In Austin City Limits’ (1989) raakte hij danig onder de indruk. Op zijn twaalfde nam hij dan voor het eerst een gitaar in handen, en plots ging gestaag met zijn muzikale carri\u00e8re. Twee jaar geleden trok hij het kanaal over, richting Superfly Studios in Nottinghamshire. Daar wachtte producer Wayne Proctor (King King, Ben Poole) om tien rijkelijk ge\u00efnstrumenteerde tracks in te blikken. Zijn debuutalbum \u2018Never Forget\u2019 was meteen ook een voldongen feit. De rode draad doorheen zijn performen hier in Varenwinkel. Samen met zijn soulmates Geert Schurmans (bas) en drummer Sven Bloemen opent Stef met een instrumentale Texas blues shuffle om naadloos zijn weg te vervolgen met knallers als het funky \u2018Take Me Away\u2019. Met \u2018Head Into The Unknown\u2019 ging het gas er voor even af. Voor heel even dan toch, want ook de single \u2018Watch Out\u2019 en het stemming wisselende \u2018Dirty Woman\u2019, met flarden \u2018Miss You\u2019, konden ons bekoren. De mid-tempo rocker \u2018Crush On You\u2019 stond dan weer haaks op bluesrockers als \u2018Mystery Heaven\u2019 en \u2018Freedom\u2019 dat alweer was ingezaaid met knappe funky gitaarriffs. Het trio was net uit Roemeni\u00eb, oogde wat vermoeid, maar er zat gelukkig nog net genoeg energie in de setlist om dit alles boeiend te houden. Everyone Is Guilty is de tweede formatie in de \u2018Roots\u2019 tent. Ze  zijn een a-typische rootsband en kruiden hun set met alternatieve country, folk en donkere bluestunes. Het is een band die als een staartster door het Belgische roots firmament knalt. Mirco Gasparrini, een Li\u00e9geois met Italiaanse roots is het meesterbrein achter de band Everyone Is Guilty. Slim Cessna ontdekte de formatie doorheen zijn passage in ons landje. Ook hij was al even snel onder de indruk. Welgeteld zestig minuten kregen Mirco Gasparrini (vocals, gitaar), J\u00e9r\u00f4me Mardaga (elektrische gitaar), Jon Crespini (akoestische gitaar), Eric Fran\u00e7ois (bas) en drummer Pierre Mulder van de organisatie. En in die tijdspanne hoorden we heel wat alternatieve countrytunes \u00e9n Denver-sound be\u00efnvloede songs. Heerlijk waren vooral de single \u2018A Wolf & A Lamb\u2019, de knappe country boogie \u2018Peter\u2019s Sermon\u2019, het psychedelische en 16 Horspower begeesterde \u2018Five Horses\u2019, het prikkelende \u2018Mother\u2019 en vooral \u2018God\u2019s Or Nothing\u2019 was de perfecte uitsmijter. De tijd vliegt snel want in de \u2018Tent\u2019 heeft de Nederlandse formatie Phil Bee & Band net zijn soundcheck afgewerkt. Wie regelmatig de Bluesfestival in de Benelux en\/of Duitsland afschuimt zal hoogstwaarschijnlijk in het verleden al wel eens onder de indruk zijn ge\u00ebntameerd door bands als King Mo en\/of Phil Bee and The Buzztones. Frontman was steeds vocalist Phil Bee, pseudoniem van Philippe Bastiaans. Na het ontbinden van zijn band King Mo nam Phil een break van enkele maanden. Maar al snel volgde een nieuw project. Met zijn band Freedom werd in 2014 een eerste live-cd \u2018Caught Live\u2019 geregistreerd. Twee jaar later waren we onder de indruk van het al even imponerende \u2018Memphis Moon\u2019 en \u2018Live At Moulin Blues\u2019 maakte in 2019 de cirkel voorlopig rond voor Phil. Met \u2018Moving Down The Line\u2019 zat de hier sfeer meteen. Heel wat landgenoten van Phil hadden zich vooraan genesteld, en als er iets is wat je een Hollander niet moet leren is hoe ze een feestje moeten bouwen. Van een funky  \u2018Come Togheter\u2019, jawel het Beatles nummer ging het naar \u2018Soulshine\u2019, het mooi geconstrueerde \u2018Wheels Of Emotion\u2019 en \u2018Whippin\u2019 Post\u2019. Knappe, gevarieerde en aangename set. De band Well Well Well mocht zowaar twee set spelen in de \u2018Roots\u2019 tent. Het trio R.L.Lesire (gitaar\/Vocals), mondharmonicavirtuoos Lord Benardo en drummer Easy G serveren een mixture van kick ass boogie en primitieve blues. Met swampy songs als \u2018Long Haire Doney\u2019, \u2018Here I Am\u2019 en  \u2018Wild About My Baby\u2019 stond de tent haast meteen \u2018on fire\u2019. Het Duitse gitaarwonder Kai Strauss is ook allang geen onbekende meer binnen de Europese bluesscene. Kai was meer dan vijftien jaar leadgitarist voor Memo Gonzales\u2019 Bluescasters, toerde twee jaar geleden met Chicagoan Mike Wheeler \u00e9n heeft nu met \u2018In My Prime\u2019 een nieuw album in de winkelrekken. Een getailleerd overhemd, glimmende puntschoenen en gel in het haar. Zo hoort het, want Kai straalt steeds die zelfverzekerdheid uit op een podium. Hij is geen vernieuwer, want de Moezel is nu ook de Mississippi rivier niet. Maar zijn gitaarspel lijkt zo eenvoudig dat het een kunst op zich is. En dat behoren enkel de rasartiesten toe. Strauss speelde in het verleden met een hele waslijst collega artiesten , maar liet zich in Varenwinkel begeleidden door zijn Electric Blues All Stars. Hij benaderd de Chicago blues op een wel heel speciale manier en opent in stijl met de muzikale intro \u2018Watermelon Man\u2019. De song \u2018B.B. King Slow Blues\u2019 was een knappe ballade en divergeerde met ge\u00eblektrificeerde Chicago blues als \u2018Guest In The House Of Blues\u2019 en \u2018I Ain\u2019t Buying It\u2019. We trokken samen met die opwindende blazerssectie naar de West Side van de Windy City voor soulchapiters als \u2018The Blues Is Handmade\u2019 en \u2018Feel So Bad\u2019. De titeltrack \u2018In My Prime\u2019 had dan weer een swingende big band feeling om als slotsong Buddy Guy te eren met zijn \u2018Let Me Love You Baby\u2019. Kai Strauss maakte een statement in Varenwinkel. Met Robert Jon & The Wreck waren we alweer toe aan de laatste act in de \u2018Tent\u2019. De band ontving heel wat wereldwijde lofbetuigingen van rockliefhebbers, muziekorganisaties en media sinds ze in 2011 in Orange County, Californi\u00eb werden opgericht door de getalenteerde Robert Jon Burrison. Niet veel later was de debuutplaat \u2018Fire Started\u2019 een succesverhaal. Sindsdien gaat het crescendo met hun muzikaliteit. Na het briljante 2020-album \u2018Last Light On The Highway\u2019 heeft de band met \u2018Shine A Light On Me Brother\u2019 alweer een dijk van een plaat te promoten. Geschreven tijdens de pandemische lockdown vormen de ruwe song en Jon in whisky gedrenkte vocalen de basis voor die ge\u00ebigende sound. Drummer Andrew Espantman, Steve Maggiora (keyboards) , Henry James (leadgitaar) en bassist Warren Murrel vormen van sinds dag en dauw The Wrecks. De vrolijke, rock-‘n-roll-stomp \u2018I Know It\u2019s Wrong\u2019 is meteen een assertie voor de band. Strak openen noemen wij dit. En ook \u2018Do You Remember\u2019 en \u2018Cold Nigh\u2019 is Southern rock en muzikaal vakmanschap van een wel heel hoog allooi. ‘Work It Out’ was een bluesy soulnummer, net zoals \u2018Oh Miss Carolina\u2019 een rocknummer is met die diepe zuidelijke roots. Het funky \u2018Everyday’ divergeerde dan weer met het gospel ge\u00ebnthousiasmeerde \u2018Shine A Light On Me Brother’. Geweldige samenzang, het harmonisch vernuft, een strakke ritmesectie en heel wat slidegitaar vormen het initia voor heel wat nummer. (Ge)Varenwinkel anno 2021 is alweer een succesverhaal voor de geschiedenisboeken. Noteer alvast 25-26 en 27 augustus 2022 voor een 24ste editie. Met dank aan (Ge)Varenwinkel                                   Tekst \u2018Tent\u2019 en Fotoalbum: Philip Verhaege                                                                                       Tekst \u2018Roots\u2019: Thirel                                                 <\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":17898,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[24,66],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-17880","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-gevarenwinkel","tag-front"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":17,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17880","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17880"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17880\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23730,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17880\/revisions\/23730"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/17898"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17880"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=17880"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=17880"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=17880"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=17880"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}