{"id":17821,"date":"2021-07-18T12:15:32","date_gmt":"2021-07-18T10:15:32","guid":{"rendered":"https:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=17821"},"modified":"2025-06-15T15:16:38","modified_gmt":"2025-06-15T15:16:38","slug":"duvelblues-festival-puurs-zaterdag-17-juli-2021","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=17821","title":{"rendered":"Duvelblues festival, puurs – zaterdag 17 juli 2021"},"content":{"rendered":"\n

Review & Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Duvelblues, zaterdag 17 juli 2021<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Maanden zonder optredens, maanden zonder festivals. Tot dit laatste topic begin juli onder voorwaarden weer kon. Duvelblues, getrouw een van de eerste bluesfestival op de zomerkalender, verhuisde noodgedwongen van eind mei naar half juli. Het format werd enigszins hertekend en vier muzikale kleppers zorgden voor een legendarische 19de<\/sup> editie. In minder dan een week tijd vlogen online alle tickets de deur uit. Plaats van gebeuren, Kaardijkstraat in Ruisbroek, Puurs. De terreinen van jeugdhuis Kabal werden omgetoverd tot een gezellige site, tot een chique tuinfeest. Een party omringt met heel wat blues, een blij weerzien met een hele rits oude bekenden \u00e9n een publiek. Een publiek dat razend enthousiast was en zich keurig aan de regels hield\u2026!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Walter Broes & The Mercenaries<\/strong> mochten zowaar de aftrap geven. Walter en zijn \u2018partners in crime\u2019 Clark Kenis (upricht bas) en drummer Lieven Declerck staan garant voor een heerlijk potje rockabilly. Na de split van zijn Sneatsiffers heeft Walter eigenlijk nooit stilgezeten. Zijn aanstekelijke rockabilly blijft strak gegoten en dat etaleren The Mercenaries in nummers als \u2018Big Sexy\u2019 en \u2018Movin\u2019 Up\u2019, de titeltrack van het gelijknamige album uit 2016. Het sprankelende en country blues ge\u00efnspireerde \u2018Security\u2019 en het Texas blues bevruchte \u2018No More\u2019 staan steeds hoog op ons verlanglijstje. Broes\u2019 fantastisch snarenwerk en die altijd even elastische ritmiek doen ons vaak aan The Paladins terugdenken. Het op een Bo Diddley beat drijvende \u2018I Got My Own Kick Going\u2019, origineel van Ronnie Self uit 1954, was dan weer foerage voor de echte kenners. Clark mocht Chris Isaaks \u2018Gone Ridin\u2019 van onder stof halen en zo dreef ook de song \u2018Man Child\u2019 op een rustige rumba ritmiek. Met alweer die geweldige samenzang was \u2018Break Up\u2019 de ideale uitsmijter. Een stomend setje, een knappe opener\u2026!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ze zijn niet \u2018haast\u2019 legendarisch, ze zijn het gewoon ook. En dan hebben we het uiteraard over de band Irish Coffee, <\/strong>de formatie rond spilfiguur William Souffreau. Hij zette zijn eerste stappen naar enige muzikale roem in 1960 bij de band The Blue Jets, om niet veel later ook bij The Mings en The Four Rockets aan de slag te gaan. Na heel wat personeelswissels en omzwervingen belandden ze bij manager Louis De Vries. De band werd noodgedwongen omgedoopt van The Voodoos naar Irisch Coffee. Een verhaal op zich! Souffreau werd in de jaren \u201970 zelfs ge\u00ebxclameerd tot een van de beste Belgische rockzangers. Hun sound is nog steeds een kruising tussen bluesrock en stevig gekruide rock. William blijft sterk bij stem en nummers als \u2018The Show\u2019 (1971) laten zich na al die jaren nog steeds niet in dat eenzijdig muzikaal hoekje drummen. Net zoals kaskraker \u2018Living Ain\u2019t Easy\u2019, met zijn moddervette gitaarriffs.<\/p>\n\n\n\n

\u2018I\u2019m Lost\u2019 deed ons ongewillig wat een Georges Harrison terugdenken. Vraag ons nu niet meteen waarom, het zal misschien door die Indische klakvorm zijn. Van het ongepolijste \u2018Tobacco Field\u2019 ging het naadloos naar \u2018No Good For Nothing\u2019. De signature song \u2018Masterpiece\u2019, jawel d\u00e9 single, al jaren een collectors item, staat gelukkig nog steeds op de playlist. William Souffreau, de Vlaamse rockpioneer is alive and kickin\u2019!<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Bai Kamara Jr. & The Voodoo Sniffers <\/strong>zijn de enige internationale act op het programma. Zanger\/gitarist en songsmid Bai Kamara Jr. werd geboren in West-Afrika, daar waar het allemaal begon. Hij is de zoon van een voormalige ambassadeur, werd geboren in Bo Town, Sierra Leone, groeide op in het Verenigd Koninkrijk en woont ruim vijfentwintig jaar in het Brusselse. Diep doordrongen van de polyritmiek van zijn geboorteland begon hij muziek te spelen. Hij liep school ging in Manchester en Bath, Engeland, waar hij in de ban raakte van John Lee Hooker, Big Bill Broonzy en andere legendarische blues artiesten. Hij genoot er van een succesvolle carri\u00e8re in het Europese soul en R&B-circuit \u00e9n bracht een handvol succesvolle cd’s uit sinds zijn debuutrelease de EP\u2019 Lay Your Body\u2019. Topics als corruptie, machtsmisbruik en sociaal onrecht, waarvan hij getuige was in Afrika en ver daarbuiten, stromen als een rivier doorheen zijn muziek. Kamara leidt met de The Voodoo Sniffers een vijfkoppig ensemble. Bai heeft een warme soulstem en zijn cordiaal timbre doet ons hier vaak denken aan Keb\u2019 Mo en Eric Bibb.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zijn recentste album kreeg de titel \u2018Salone\u2019 mee, wat gewoonweg Sierra Leone in de Krio-taal betekend.  Een album dat doorspekt is met blues en rootsmuziek. Bai haalt zijn muzikale inspiraties uit zijn Afrikaanse roots. Met zijn opwindende sound cre\u00eberde hij hier haast een muzikaal orgasme. Een dat hij graag kruid met akoestische instrumentatie en die rettestrakke ritmesectie. Neem hierbij zijn uiterst warme soulstem en je krijgt die subtiele blues en roots sound. Met een melodieuze shuffle drum was \u2018Trouble\u2019 een knaller van een openingsong. Net zoals het hoogoplopende \u2018Cold Cold Love\u2019 doordrenkt is met zijn doorleefde soulstem. Van de autobiografische Afrikaanse blues song \u2018Homecoming\u2019 ging het gezwind naar \u2018Don\u2019t Worry About Me\u2019 en \u2018I Don\u2019t Roll With Snakes\u2019, drijvend op die rauwe John Lee Hooker boogie ritmiek. Bai Kamara begeesterde ons een laatste keer met het funky en voodoo schurende \u2018I\u2019m A Grown Man\u2019. En dat is hij zeker\u2026<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Als er dan toch iets positiefs is aan heel het corona verhaal, is dat de Belgische bands nu ook eens de kans krijgen om als \u2018top of the bill\u2019 te fungeren op een gerenommeerd festival.<\/p>\n\n\n\n

Tiny Legs Tim & The Elsewhere Bounds Orchestra <\/strong>hadden de eer om de 19de<\/sup> editie van Duvelblues uit te zwaaien. Het verhaal rond Tim De Graeve is inmiddels reeds uitgebreid beschreven, bejubeld en bezongen. En terecht! Als kind van amper vijf kwam hij door de platencollectie van zijn vader in contact met de zwarte Afro Amerikaanse muziek. Blind Lemmon Jefferson zit dan ook voor eeuwig in zijn geheugen geprint.<\/p>\n\n\n\n

Het album \u2018Elsewhere Bound\u2019, Tim\u2019s vijfde studioplaat, had naast zijn heerlijke akoestische aangelegenheden, nu een grote bigband feeling. Tim’s subtiel repetitieve akoestische slide-licks werden hier ondersteund door The Elsewhere Bounds Orchestra. Tim krijgt meesterlijke steun van Tom Callens op bariton en tenorsax, Mark De Maeseneer op tenorsax, Marie-Anne Standaert en Yves Fernandez op trompet, Luc Vermeir op piano, Steven Troch op mondharmonica, bassist Filip Vandebril, Amel Serra Garcia op percussie en Frederik Van dan Berghe op drums.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

The Crescent City \u2013New Orleans- muzikale stijlbreuk heeft overduidelijk heel wat impact en invloed gehad op Tiny Legs Tim, aka Tim De Graeve. Hij die zijn blues demonen als geboren Westouternaar inruilde voor de Gentse binnenstad. Met zijn ensemble was het podium goed gevuld. De plaat \u2018Elsewhere Bound\u2019 stond uiteraard centraal. Tim\u2019s gitaarlicks kruisen meermaals de degens met harpvirtuoos Steven Troch. De interactie en het samenspel op zich zijn subliem in songs als het swampy \u2018One More Change\u2019, \u2018Keep Me Satisfied\u2019, \u2018Ocean\u2019 en in \u2018Still Love\u2019, dat met zwoele percussie werd ingekleurd. En die impulsiviteit vonden we ook terug in \u2018Going Down South\u2019 en \u2018Big City Blues\u2019. Gelukkig vonden wij geen \u2018Dirty Work On The Route\u2019 bij het naar huis rijden. Onvervalst en haast vintage loodst Tiny Legs Tim ons met zijn ontspannen folk, blues en rootssound de nacht in. Tiny Legs Tim en zijn soulmates zijn gewoon indrukwekkende muzikanten! Right on\u2026<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Met dank aan Duvel Blues.<\/p>\n\n\n\n

Review & Fotoalbum: Philip Verhaege<\/a><\/p>\n

<\/div>

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Review & Fotoalbum: Philip Verhaege Duvelblues, zaterdag 17 juli 2021 Maanden zonder optredens, maanden zonder festivals. Tot dit laatste topic begin juli onder voorwaarden weer kon. Duvelblues, getrouw een van de eerste bluesfestival op de zomerkalender, verhuisde noodgedwongen van eind mei naar half juli. Het format werd enigszins hertekend en vier muzikale kleppers zorgden voor een legendarische 19de editie. In minder dan een week tijd vlogen online alle tickets de deur uit. Plaats van gebeuren, Kaardijkstraat in Ruisbroek, Puurs. De terreinen van jeugdhuis Kabal werden omgetoverd tot een gezellige site, tot een chique tuinfeest. Een party omringt met heel wat blues, een blij weerzien met een hele rits oude bekenden \u00e9n een publiek. Een publiek dat razend enthousiast was en zich keurig aan de regels hield\u2026! Walter Broes & The Mercenaries mochten zowaar de aftrap geven. Walter en zijn \u2018partners in crime\u2019 Clark Kenis (upricht bas) en drummer Lieven Declerck staan garant voor een heerlijk potje rockabilly. Na de split van zijn Sneatsiffers heeft Walter eigenlijk nooit stilgezeten. Zijn aanstekelijke rockabilly blijft strak gegoten en dat etaleren The Mercenaries in nummers als \u2018Big Sexy\u2019 en \u2018Movin\u2019 Up\u2019, de titeltrack van het gelijknamige album uit 2016. Het sprankelende en country blues ge\u00efnspireerde \u2018Security\u2019 en het Texas blues bevruchte \u2018No More\u2019 staan steeds hoog op ons verlanglijstje. Broes\u2019 fantastisch snarenwerk en die altijd even elastische ritmiek doen ons vaak aan The Paladins terugdenken. Het op een Bo Diddley beat drijvende \u2018I Got My Own Kick Going\u2019, origineel van Ronnie Self uit 1954, was dan weer foerage voor de echte kenners. Clark mocht Chris Isaaks \u2018Gone Ridin\u2019 van onder stof halen en zo dreef ook de song \u2018Man Child\u2019 op een rustige rumba ritmiek. Met alweer die geweldige samenzang was \u2018Break Up\u2019 de ideale uitsmijter. Een stomend setje, een knappe opener\u2026! Ze zijn niet \u2018haast\u2019 legendarisch, ze zijn het gewoon ook. En dan hebben we het uiteraard over de band Irish Coffee, de formatie rond spilfiguur William Souffreau. Hij zette zijn eerste stappen naar enige muzikale roem in 1960 bij de band The Blue Jets, om niet veel later ook bij The Mings en The Four Rockets aan de slag te gaan. Na heel wat personeelswissels en omzwervingen belandden ze bij manager Louis De Vries. De band werd noodgedwongen omgedoopt van The Voodoos naar Irisch Coffee. Een verhaal op zich! Souffreau werd in de jaren \u201970 zelfs ge\u00ebxclameerd tot een van de beste Belgische rockzangers. Hun sound is nog steeds een kruising tussen bluesrock en stevig gekruide rock. William blijft sterk bij stem en nummers als \u2018The Show\u2019 (1971) laten zich na al die jaren nog steeds niet in dat eenzijdig muzikaal hoekje drummen. Net zoals kaskraker \u2018Living Ain\u2019t Easy\u2019, met zijn moddervette gitaarriffs. \u2018I\u2019m Lost\u2019 deed ons ongewillig wat een Georges Harrison terugdenken. Vraag ons nu niet meteen waarom, het zal misschien door die Indische klakvorm zijn. Van het ongepolijste \u2018Tobacco Field\u2019 ging het naadloos naar \u2018No Good For Nothing\u2019. De signature song \u2018Masterpiece\u2019, jawel d\u00e9 single, al jaren een collectors item, staat gelukkig nog steeds op de playlist. William Souffreau, de Vlaamse rockpioneer is alive and kickin\u2019! Bai Kamara Jr. & The Voodoo Sniffers zijn de enige internationale act op het programma. Zanger\/gitarist en songsmid Bai Kamara Jr. werd geboren in West-Afrika, daar waar het allemaal begon. Hij is de zoon van een voormalige ambassadeur, werd geboren in Bo Town, Sierra Leone, groeide op in het Verenigd Koninkrijk en woont ruim vijfentwintig jaar in het Brusselse. Diep doordrongen van de polyritmiek van zijn geboorteland begon hij muziek te spelen. Hij liep school ging in Manchester en Bath, Engeland, waar hij in de ban raakte van John Lee Hooker, Big Bill Broonzy en andere legendarische blues artiesten. Hij genoot er van een succesvolle carri\u00e8re in het Europese soul en R&B-circuit \u00e9n bracht een handvol succesvolle cd’s uit sinds zijn debuutrelease de EP\u2019 Lay Your Body\u2019. Topics als corruptie, machtsmisbruik en sociaal onrecht, waarvan hij getuige was in Afrika en ver daarbuiten, stromen als een rivier doorheen zijn muziek. Kamara leidt met de The Voodoo Sniffers een vijfkoppig ensemble. Bai heeft een warme soulstem en zijn cordiaal timbre doet ons hier vaak denken aan Keb\u2019 Mo en Eric Bibb. Zijn recentste album kreeg de titel \u2018Salone\u2019 mee, wat gewoonweg Sierra Leone in de Krio-taal betekend.  Een album dat doorspekt is met blues en rootsmuziek. Bai haalt zijn muzikale inspiraties uit zijn Afrikaanse roots. Met zijn opwindende sound cre\u00eberde hij hier haast een muzikaal orgasme. Een dat hij graag kruid met akoestische instrumentatie en die rettestrakke ritmesectie. Neem hierbij zijn uiterst warme soulstem en je krijgt die subtiele blues en roots sound. Met een melodieuze shuffle drum was \u2018Trouble\u2019 een knaller van een openingsong. Net zoals het hoogoplopende \u2018Cold Cold Love\u2019 doordrenkt is met zijn doorleefde soulstem. Van de autobiografische Afrikaanse blues song \u2018Homecoming\u2019 ging het gezwind naar \u2018Don\u2019t Worry About Me\u2019 en \u2018I Don\u2019t Roll With Snakes\u2019, drijvend op die rauwe John Lee Hooker boogie ritmiek. Bai Kamara begeesterde ons een laatste keer met het funky en voodoo schurende \u2018I\u2019m A Grown Man\u2019. En dat is hij zeker\u2026 Als er dan toch iets positiefs is aan heel het corona verhaal, is dat de Belgische bands nu ook eens de kans krijgen om als \u2018top of the bill\u2019 te fungeren op een gerenommeerd festival. Tiny Legs Tim & The Elsewhere Bounds Orchestra hadden de eer om de 19de editie van Duvelblues uit te zwaaien. Het verhaal rond Tim De Graeve is inmiddels reeds uitgebreid beschreven, bejubeld en bezongen. En terecht! Als kind van amper vijf kwam hij door de platencollectie van zijn vader in contact met de zwarte Afro Amerikaanse muziek. Blind Lemmon Jefferson zit dan ook voor eeuwig in zijn geheugen geprint. Het album \u2018Elsewhere Bound\u2019, Tim\u2019s vijfde studioplaat, had naast zijn heerlijke akoestische aangelegenheden, nu een grote bigband feeling. Tim’s subtiel repetitieve akoestische slide-licks werden hier ondersteund door The Elsewhere Bounds Orchestra. Tim krijgt meesterlijke steun van Tom Callens op bariton en tenorsax, Mark De Maeseneer op tenorsax, Marie-Anne Standaert en Yves Fernandez op trompet, Luc Vermeir op piano, Steven Troch op mondharmonica, bassist Filip Vandebril, Amel Serra Garcia op percussie en Frederik Van dan Berghe op drums. The Crescent City \u2013New Orleans- muzikale stijlbreuk heeft overduidelijk heel wat impact en invloed gehad op Tiny Legs Tim, aka Tim De Graeve. Hij die zijn blues demonen als geboren Westouternaar inruilde voor de Gentse binnenstad. Met zijn ensemble was het podium goed gevuld. De plaat \u2018Elsewhere Bound\u2019 stond uiteraard centraal. Tim\u2019s gitaarlicks kruisen meermaals de degens met harpvirtuoos Steven Troch. De interactie en het samenspel op zich zijn subliem in songs als het swampy \u2018One More Change\u2019, \u2018Keep Me Satisfied\u2019, \u2018Ocean\u2019 en in \u2018Still Love\u2019, dat met zwoele percussie werd ingekleurd. En die impulsiviteit vonden we ook terug in \u2018Going Down South\u2019 en \u2018Big City Blues\u2019. Gelukkig vonden wij geen \u2018Dirty Work On The Route\u2019 bij het naar huis rijden. Onvervalst en haast vintage loodst Tiny Legs Tim ons met zijn ontspannen folk, blues en rootssound de nacht in. Tiny Legs Tim en zijn soulmates zijn gewoon indrukwekkende muzikanten! Right on\u2026 Met dank aan Duvel Blues. Review & Fotoalbum: Philip Verhaege<\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":17823,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21],"tags":[62,66],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-17821","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","tag-duvel-blues","tag-front"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":17,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17821","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17821"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17821\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23732,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17821\/revisions\/23732"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/17823"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17821"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=17821"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=17821"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=17821"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=17821"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}