{"id":16835,"date":"2020-02-04T14:10:09","date_gmt":"2020-02-04T12:10:09","guid":{"rendered":"http:\/\/liveactsbelgium.com\/?p=16835"},"modified":"2025-06-15T15:11:22","modified_gmt":"2025-06-15T15:11:22","slug":"guy-king-sven-nights-to-blues","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/?p=16835","title":{"rendered":"GUY KING – SEVEN NIGHTS TO BLUES FESTIVAL (REVIEW & PICS)"},"content":{"rendered":"

Guy King
\nVrijdag 31 januari 2020
\nSeven Nights To Blues Festival, Saint Andr\u00e9 Lez Lille (Fr.)<\/p>\n

Tekst en Fotoalbum<\/a>: Philip Verhaege<\/p>\n

\n

Het \u2018Seven Nights Of Blues Festival\u2019 was alweer aan zijn veertiende editie toe. Gevestigde waarden staan zeven avonden lang geprogrammeerd naast heel wat ontluikend nieuw bluestalent. Wij trokken op vrijdag 31 januari de grens over voor een passage van Guy King in zaal Andr\u00e9 Wauquier in het Noord Franse Saint Andr\u00e9 Lez Lille.<\/p>\n

\"RW3B0053\"<\/p>\n

Geboren in Isra\u00ebl, als tiener op rondreis door The States met het koor The Caravan \u00e9n verknocht \u00a0aan de blues. Dat is zowat de levensweg van Guy King. Op 17-jarige leeftijd raakte hij als bluestoerist in de ban van de blues. Prompt besloot hij om ooit terug te keren naar Amerika. Hij genoot van de muziek die hem zo hard had geraakt. Via Memphis en New Orleans belandde Guy uiteindelijk in Chicago. In de Windy City kwam hij al snel in contact met Willie Kent en werd bandleider voor Willie\u2019s band The Giants. Na het plotse overlijden in 2006 van blues legende Willie Kent werkt Guy King gestaagd en met succes aan zijn solocarri\u00e8re.<\/p>\n

\"RW3B0176\"<\/p>\n

Guy King wordt hier begeleidt door de Franse superformatie Soul Shot. Keyboardvirtuoos C\u00e9dric Le Goff, drummer en tourmanager Fabrice Bessouat en bassist Kris Jefferson zijn hier alweer de ideale soulmates voor King\u2019s befaamde bluesstijl. Van het swingende \u2018Go Out And Get It\u2019 uit zijn eerste plaat \u2018Livin\u2019 It\u2019 (2008),\u00a0 gaat het haast naadloos naar de mid-tempo bluessong \u2018Keep It Real\u2019 en de ballade \u2018Come Back Baby\u2019, dat langzaam uitgroeit naar een heuse climax. Na het soulblues ge\u00ebnthousiasmeerde \u00a0\u2018To Know You Is To Love You\u2019 bezorgde \u2018My Happiness \u2019 ons heel wat goosebumps. Het is een melancholisch nummer dat Guy schreef in L.A. voor een meisje (Sarah Marie Young, nvdr.) dat later zijn vrouw zou worden, en de moeder van hun geliefkoosde dochter. Na een wel heel intieme jazzy intro performde King het hemelsmooie \u2018Georgia On My Mind\u2019 (Ray Charles) en Bobby Hebb\u2019s \u2018Sunny\u2019, met zijn a capella preambule en sexy orgelarrangementen.<\/p>\n

\"RW3B0121\"<\/p>\n

Na een kort break nam Guy King ons mee naar The West Side van Chicago. We waanden ons even in Blue Chicago met nummers als \u2018Ganster Of Love\u2019 (origineel van Johnny ‘Guitar’ Watson), \u2018Don\u2019t You Lie To Me\u2019, met zijn swampy drumritmiek \u00e9n \u00a0\u2018Never Make Your Move To Soon\u2019 met een klankenspectrum dat doet terugdenken aan B.B. King. Een trilogie van een rollercoaster met fijn doorspekte tunes en meesterlijk gitaarwerk.<\/p>\n

\"RW3B0119\"<\/p>\n

Guy laat ook veel ruimte tot soleren voor zijn bandleden en Jimmy Reed\u2019s \u2018Honest I Do\u2019 spijkerde zich een weg doorheen een volgepakte zaal. De titeltrack \u2018Truth\u2019, uit de gelijknamige release uit 2016 op het label Delmark Records, stond uiteraard ook op de setlist. Net zoals het onvermijdelijk een luid meegekeilde \u2018Red Hot Mama\u2019, credits Elmore James. Als bis serveerde Guy King een schitterende versie van Johnny ‘Guitar’ Watson\u2019s ‘I Want To Ta Ta You Baby’, waarin hij nog eens zijn eindeloze gitaarvirtuositeit etaleert. Guy King is zo in het reine met het verleden. Schitterend concert !<\/p>\n

\"RW3B0199\"<\/p>\n

\n

Tekst en Fotoalbum:<\/a> Philip Verhaege<\/p>\n

Met dank aan Seven Night To Blues (Patrick & Claudine Van Speybrock en Pascal Defrance)<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Guy King Vrijdag 31 januari 2020 Seven Nights To Blues Festival, Saint Andr\u00e9 Lez Lille (Fr.) Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Het \u2018Seven Nights Of Blues Festival\u2019 was alweer aan zijn veertiende editie toe. Gevestigde waarden staan zeven avonden lang geprogrammeerd naast heel wat ontluikend nieuw bluestalent. Wij trokken op vrijdag 31 januari de grens over voor een passage van Guy King in zaal Andr\u00e9 Wauquier in het Noord Franse Saint Andr\u00e9 Lez Lille. Geboren in Isra\u00ebl, als tiener op rondreis door The States met het koor The Caravan \u00e9n verknocht \u00a0aan de blues. Dat is zowat de levensweg van Guy King. Op 17-jarige leeftijd raakte hij als bluestoerist in de ban van de blues. Prompt besloot hij om ooit terug te keren naar Amerika. Hij genoot van de muziek die hem zo hard had geraakt. Via Memphis en New Orleans belandde Guy uiteindelijk in Chicago. In de Windy City kwam hij al snel in contact met Willie Kent en werd bandleider voor Willie\u2019s band The Giants. Na het plotse overlijden in 2006 van blues legende Willie Kent werkt Guy King gestaagd en met succes aan zijn solocarri\u00e8re. Guy King wordt hier begeleidt door de Franse superformatie Soul Shot. Keyboardvirtuoos C\u00e9dric Le Goff, drummer en tourmanager Fabrice Bessouat en bassist Kris Jefferson zijn hier alweer de ideale soulmates voor King\u2019s befaamde bluesstijl. Van het swingende \u2018Go Out And Get It\u2019 uit zijn eerste plaat \u2018Livin\u2019 It\u2019 (2008),\u00a0 gaat het haast naadloos naar de mid-tempo bluessong \u2018Keep It Real\u2019 en de ballade \u2018Come Back Baby\u2019, dat langzaam uitgroeit naar een heuse climax. Na het soulblues ge\u00ebnthousiasmeerde \u00a0\u2018To Know You Is To Love You\u2019 bezorgde \u2018My Happiness \u2019 ons heel wat goosebumps. Het is een melancholisch nummer dat Guy schreef in L.A. voor een meisje (Sarah Marie Young, nvdr.) dat later zijn vrouw zou worden, en de moeder van hun geliefkoosde dochter. Na een wel heel intieme jazzy intro performde King het hemelsmooie \u2018Georgia On My Mind\u2019 (Ray Charles) en Bobby Hebb\u2019s \u2018Sunny\u2019, met zijn a capella preambule en sexy orgelarrangementen. Na een kort break nam Guy King ons mee naar The West Side van Chicago. We waanden ons even in Blue Chicago met nummers als \u2018Ganster Of Love\u2019 (origineel van Johnny ‘Guitar’ Watson), \u2018Don\u2019t You Lie To Me\u2019, met zijn swampy drumritmiek \u00e9n \u00a0\u2018Never Make Your Move To Soon\u2019 met een klankenspectrum dat doet terugdenken aan B.B. King. Een trilogie van een rollercoaster met fijn doorspekte tunes en meesterlijk gitaarwerk. Guy laat ook veel ruimte tot soleren voor zijn bandleden en Jimmy Reed\u2019s \u2018Honest I Do\u2019 spijkerde zich een weg doorheen een volgepakte zaal. De titeltrack \u2018Truth\u2019, uit de gelijknamige release uit 2016 op het label Delmark Records, stond uiteraard ook op de setlist. Net zoals het onvermijdelijk een luid meegekeilde \u2018Red Hot Mama\u2019, credits Elmore James. Als bis serveerde Guy King een schitterende versie van Johnny ‘Guitar’ Watson\u2019s ‘I Want To Ta Ta You Baby’, waarin hij nog eens zijn eindeloze gitaarvirtuositeit etaleert. Guy King is zo in het reine met het verleden. Schitterend concert ! Tekst en Fotoalbum: Philip Verhaege Met dank aan Seven Night To Blues (Patrick & Claudine Van Speybrock en Pascal Defrance)  <\/p>\n

<\/div>\n

<\/path><\/svg><\/i> \"Loading\"<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":16848,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","footnotes":""},"categories":[21,19],"tags":[108],"sp_smart_badges":[],"post_folder":[],"class_list":["post-16835","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-all-reviews","category-philip-verhaege","tag-seven-nights-of-blues"],"a3_pvc":{"activated":true,"total_views":17,"today_views":0},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16835","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=16835"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16835\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23740,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/16835\/revisions\/23740"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/16848"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=16835"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=16835"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=16835"},{"taxonomy":"sp_smart_badges","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fsp_smart_badges&post=16835"},{"taxonomy":"post_folder","embeddable":true,"href":"https:\/\/liveactsbelgium.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fpost_folder&post=16835"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}